Zwaar met peuter

*als ik thuis ben, ben ik er voor mijn zoontje

Ik vind het heel herkenbaar. Ik werk of ben thuis met mijn zoontje. Ik ben alleen, dus ook in de avond iets doen voor mezelf is een uitzondering en kan alleen als ik oppas heb. Ook dit is een fase, mijn zoontje gaat maandag voor het eerst naar school en dan krijg ik op de maandag een paar uurtjes voor mezelf terug. Ook heb ik er toch voor gekozen 1 avond te sporten en oppas te regelen. Mijn zoontje moet van mij echt soms zelf spelen, ik zet dan een timer en neem een kop koffie. Sommige kinderen kunnen dit, sommige moeten dit leren. Hij heeft dan echt pech. Ik merk ook echt dat hij met minder speelgoed in de buurt veel beter tot spelen komt en ik spreek af met vriendinnen met kinderen, ook heel fijn. Even de aandacht van mij af naar het ‘nieuwe’ speelgoed en een ander kindje.

Dankje voor je reactie. Wat lastig ook, als je alleen bent. Waar laat je je zoontje mee spelen en hoe oud is hij? Hier merk ik ook dat minder speelgoed meer uitnodigd idd. Hoe regel je oppas, zo structureel?

Hi! Hoeveel scheelt het dan als je kind nog 1 extra dag naar de opvang gaat? Gaat hij trouwens hele dagen of halve dagen? Jammer dat je partner zo snel overprikkeld raakt, waardoor komt dit dan? Ik vind het wel heel sneu voor jou omdat jij er wel continue mee zit terwijl je op bent. Kun je bijv nog (betaald) verlof opnemen op werk zodat je kan even kan opladen? Kan je kind eventjes bijv tv kijken zodat jij rustig je koffie kan drinken? En betreft speelgoed, sommige kinderen raken snel verveeld of snappen het nog niet helemaal. Misschien iets anders verzinnen zoals: met klei spelen, tekenen of schilderen, samen thuis klusjes doen, koken of bakken? Succes mama ❤️

Ten eerste zou ik toch je partner betrekken. Hoe gaat het in het weekend dan, werkt bij fulltime? Snel overprikkeld oké, maar hij kan jullie zoontje toch even mee boodschappen nemen, dan heb je een uur rust in het weekend te pakken. Bovendien, als ik het mag zeggen en dat bedoel ik echt niet vervelend, is 1,5 uur voor jezelf overdag best veel toch? Nogmaals, bedoel dat niet vervelend maar met 1,5 uur smiddags voor mezelf zou ik dolgelukkig zijn. 🙈 Over een jaar gaat hij (neem ik aan) naar school. Aftelkalender maken en beginnen met aftellen! En savonds even de deur uit, hobby sporten vrienden, waarom kan dat niet? Als de kinderen slapen hoeft je partner ook niets te doen toch? Verder wat je zegt; ik besta niet meer herken ik wel. Sinds de geboorte van mijn oudste dochter (nu 3,5) ben ik niet meer ik. Inmiddels nog een tweeking van 15 maanden erbij dus ik sta aan aan aan en gaan. Momenten voor mezelf heb ik alleen savonds als ze op bed liggen. Vind ik dat vervelend? Ja, maar ik weet dat ze uiteindelijk naar school gaan en dan wat tijd terug krijg.

Aanvullend; mijn oudste kon pas echt beter ven zelfstandig spelen sinds een maand of 2 geleden! Daarvoor moest ik constant meespelen en erbij zitten. Voor de tweeling geboren was betrok ik hasd zoveel mogelijk bij dingen die ik deed: koken, wasjes draaien, even stofzuigen etc. Samen thee drinken met een koekje kan ook gezellig zijn.

Dankje wel Hij gaat nu 3 hele dagen, heb het exacte bedrag niet in mn hoofd maar het was iig niet handig om nog een dag erbij te doen. Extra verlof gaat niet zomaar, plus ben ik aan het sparen voor of een tweede of om ruimer vrij te nemen. Samen dingen doen gaan heel goed en alleen spelen kan hij als ik nuttig bezig ben, maar dan zit ik nog niet zeg maar Zijn wel aan de slag sinds vandaag met een visuele weergave van de dag, zodat ons zoontje weet waar hij aan toe is en ik het makkelijker kan kaderen. En ook iets voor hem klaar zetten zodat ie start met spelen. Maar hij is heel extravert en wil heel heel graag samen dingen doen of met andere mensen/kinderen M’n vriend zit al geruime tijd niet goed in z’n vel maar wil er ook niet actief iets aan doen, dus dat is heel lastig.

Hoe oud is jouw oudste nu? Dit geeft hoop namelijk haha

Hij heeft een eigen zaak dus werkt elke dag. Hij brengt ons zoontje 2 keer naar de opvang, die derde dag doe ik en ga ik daarna naar het werk. Overprikkeld klinkt wat simpel maar hij functioneert dan echt niet. En ‘s avonds laat iets doen dan ben ik zo op dat ik naar bed ga. Ik werk soms dagen van 10,5 en daar komt nog bijna 2 uur reistijd bij. 1,5 uur per dag lijkt idd veel. Dit is 4 keer in de week maar rust pakken gaat vaak niet, de hond moet uit, ik moet lezen/leren voor een studie dus dat maakt t momenteel ook extra zwaar. Heftig, met een tweeling erbij. Hoe oud zijn ze? Ik weet dat er tijd terug komt als hij naar school gaat, dat is idd aftellen!

Als je man daardoor zo snel overprikkelt is zoals je zegt of gewoonweg niet meer functioneert. Zou ik toch aanraden dat hij naar de dokter gaat hiervoor. Lijkt me namelijk niet de bedoeling 😅. Stel jullie willen een 2e, wat ga je dan doen? Dan zal je hem toch écht meer nodig gaan hebben.. Nu eigenlijk ook maar doordat hij niet functioneert neemt hij zijn verantwoordelijkheid als vader niet. Op het wegbrengen naar de opvang na. Dat is simpelweg hoe je het wil draaien gewoon niet oké.. Niet als jij ook nog eens 10.5u werkt op een dag mét 2u reistijd..

Hier komt ook de zorg voor dochter bijna volledig op mij. Ik ga er altijd op mijn niet werkdagen met haar opuit. Kinderboerderij, winkelen, met vriendinnen afspreken etc. Zo zitten we niet hele dagen thuis, dat maakt het echt makkelijker. Misschien door je dat al wel hoor.

Oeh lastig! Er moet wel een verandering komen anders val jij zo om meid! Ik lees dat je veel te veel aan het doen bent.. en ook totaal geen support krijgt van je partner. Ik snap dat zijn werk belangrijk is maar je gezin ook! Dat is ook niet de bedoeling.. Kan je bijv thuis werken, zijn daar opties voor? Hebben jullie in de omgeving nog familie/vrienden? Allerlaatste optie is dan ook echt extra dag opvang ookal is het een halve dag. Je hebt ook rust nodig. Ik kan natuurlijk niet in jullie portemonnee kijken maar soms moet je wel keuzes maken.

Een heel herkenbaar verhaal. Het is taai he! En met deze leeftijd zit je er inmiddels ook al zo ‘diep in’, je vermoeidheid is zo opgebouwd en je rol als moeder zo ingesleten. Ik begrijp heel goed dat je soms niet meer van je partner kunt verwachten, wij zitten zelf ook in die situatie. Het is soms moeilijk om te lezen als andere mensen dan zeggen dat hij meer moet doen. Want dan krijg je toch zo’n gevoel van ‘ja verdorie dat is ook zo en het is oneerlijk voor mij’, oftewel je gaat je er slechter door voelen, terwijl er in de praktijk op het moment even niets aan te doen is. Je opties voor jezelf zijn dan inderdaad: als je kindje slaapt (‘s middags of ‘s avonds), met oppas, of tijdens opvang uren. Als ik het zo lees, valt daar eigenlijk weinig te halen. Omdat je week eigenlijk al veel te vol zit met verplichtingen. Dus dan kom je toch al snel op: of toch iets laten vallen (andere baan? Minder uren? Studie uitstellen), omdat het niet houdbaar is in je situatie, óf kop in het zand en doorploeteren tot betere tijden komen. Wel nog een tip, misschien doe je dat al: zo veel mogelijk naar buiten om lekker buiten te spelen. Dan kun je zelf ook even een beetje bijkomen en zit je niet zo op elkaars lip

Wat gebeurd er dan? Als je met een kop thee op de bank gaat zitten? Eventueel wat speelgoed voor hem neerlegd in dezelfde kamer. En gewoon even je eigen boek leest? Of een puzzel maakt. Je kindje moet ook leren dat ie niet constant de aandacht kan hebben. Ik zeg simpelweg 'nee ik ben bezig' en ga nog 5 minuten lezen, of 'dat kan je zelf' of specifieker 'ik kan je voorlezen als alle was opgevouwen is'.

Hij moet dat leren, helemaal mee eens. Hij heeft het een tijdje gekund en zoals ik zeg kan hij het als ik nuttig bezig ben. Zodra ik zit, hangt ie aan m’n benen, wil ie ook dat boek, ook die puzzel, gaat ie zeuren/huilen of krijsen. Dat geeft nog geen lucht. En hem dan steeds afwijzen geeft ook steeds een negatieve ervaring en dat wil ik niet. Dus vandaar dat ik ook advies vraag. We zijn er dus al mee aan de slag

Bedankt voor je reactie! ❤️ soms is het zoals het is. Oppas hebben we niet, zeer klein netwerk met mensen waar we niet op kunnen bouwen / rekenen. Naar buiten gaan is hopelijk volgende zomer een betere actie, want in speeltuinen enzo, gaat ie niet zelf aan de gang. Hij is motorisch ook niet sterk. We hebben we sinds vorige week nieuwe buren met jonge kinderen van 3 en 5 dus wil echt gaan investeren in contact met ze zodat ze samen straks lekker kunnen spelen. Of dat we als buren iets voor elkaar zouden kunnen betekenen, dus daar wil ik echt mn best voor doen. Ik betrek hem nu wel in veel dingen die ik moet doen, dan kom ik al veel tijd door maar het is gewoon veel. Minder werken is niet echt een optie, studie is bijna klaar. Andere baan wil ik niet, ons leven is behoorlijk instabiel geweest en is het nog en werk is een hele stabiele factor voor mij dus dat geeft houvast.

Tja toch je partner wat meer laten doen. Je zegt dat hij snel overprikkeld raakt. Maar dat gebeurt nu ook met jou? Als je met z’n 2en bent is het niet oké om alles alleen te dragen. Je kan al beginnen met om en om naar bed brengen? En in de avond wat voor jezelf gaan doen waar je energie van krijgt?

Het is zwaar om weinig tijd voor jezelf te hebben. Ik heb ook amper tijd voor mezelf. Ik werk onder schooltijd, middagen heb ik de kinderen en in de avonden en weekenden ben ik vaak voor mijn eigen bedrijf aan het werk. Vriendinnen of hobby heb ik geen tijd of energie voor. Hoe ik zorg dat ik niet gek word? Mijn kind geef ik regelmatig een tablet of filmpje of tv. Ik heb de energie niet om hem constant te vermaken. Verder hebben mijn partner en ik een uitslaap dag. Op zaterdag slaap ik in de ochtend uit en op zondag mijn man. Ook helpt het mij om niet altijd het huishouden te kiezen boven mijn eigen rust. Je zegt dat je zoon nog overdag slaapt, dat is echt een luxe en maak daar gebruik van. Dus in plaats van de was doen, stofzuigen en poetsen gewoon lekker op de bank liggen.

Je hebt een makkelijke peuter, maar hij vraagt aandacht.. Heb je het wel eens omgedraaid? Misschien mist hij jullie en is zijn gevoel/gedrag meer dan terrecht. Ooit vraag je je af waar die uithangt en of hij 's avonds nog thuis komt. Jullie zijn duidelijk veel te druk en vermijden hem. Hij voelt dat. Kinderen spiegelen en verandering is nodig.

Denk dat hier in consequent doorgaan wel echt het beste is. Hier is bijv de regel: als mama koffie drinkt dan speel je zelfstandig. In die momenten sta ik echt niet op van de bank. Ze komen dan natuurlijk wel de hele tijd naar me toe, en in het begin werden ze ook echt boos en klommen ze op me enz. Maar stug doorzetten werkt wel echt. En je kind mag ook zien dat jij niet altijd beschikbaar bent. En in het algemeen werkt het sowieso goed als je doorzet. Hier vind ik het heel leuk om tijd met mijn kinderen door te brengen, maar ik ben niet 24/7 hun speelkameraadje. Ik lig niet de hele dag naast ze op de grond om met hun spel mee te doen. Dus dat zeg ik ze ook: kindjes spelen, mama’s doen andere dingen. Daar ben ik best wel consequent in, en na een tijdje merkte ik dat ze steeds beter zelf kunnen spelen. Wat ook helpt is minder speelgoed hebben. Elke week andere activiteiten/speelgoed klaar leggen, zodat ze geprikkeld worden door zelf te spelen. Het kost tijd en energie en dat kan heel zwaar voelen als je voor je gevoel eigenlijk niets meer te geven hebt ❤️. Maar het is echt de moeite waard om even door te zetten. Juist door zich even te vervelen worden kinderen creatief en zelfstandig, en het is des te leuker als je dan soms wél meespeelt.