Baby groeit nog amper 36+4 😥

Oh meid, wat een tegenvaller weer. Ik heb hier geen ervaring mee, maar weet dat dit niet jouw schuld is! Helaas hebben we maar weinig invloed op wat ons lijf doet. Voor nu kan je niet meer doen dan goed voor jezelf blijven zorgen (want wat een stressvolle zwangerschap is dit voor jullie) en afwachten hoe het volgende week is. En natuurlijk bij elke vorm van twijfel of zorgen; bellen! Vandaag zei de vk ook tegen mij; als je denkt dat je moet bellen, is het antwoord altijd ja. Anders wist je het wel zeker namelijk als het niet nodig was. Sterkte komende week, nog even en jullie mogen jullie dochter ontmoeten 🩷

Probeer het niet te overdenken. De invloed van je medicatie weet ik niet, maar volgens mij is het absoluut niet jouw schuld dat je kindje minder groeit. Stress of jouw eetlust maakt echt niet uit hoor. Een baby pakt wat het nodig heeft en de rest blijft voor jou over. Soms is het gewoon zo dat de placenta minder goed werkt en meestal is daar geen duidelijke verklaring voor. Mijn dochter groeide op het einde ook veel te weinig. Ik zou het positief proberen zien, je hebt het gehad met je zwangerschap en je gaat je kindje sneller mogen ontmoeten. Ze gaat het waarschijnlijk beter doen uit de buik dan erin. En als ze nu al 2300 wordt geschat gaat ze met de bevalling misschien nog best ok zijn qua gewicht en hoeft ze niet langer in het ziekenhuis te blijven. Ik ben ingeleid en bevallen op 37+6 en mijn dochter woog toen 2,26. Ze is dan wel nog 14 dagen in het ziekenhuis moeten blijven maar deed het van in het begin best goed.

Probeer het echt niet bij jezelf te zoeken want je kunt er echt niks aan doen! Ik had tot 30 weken een zorgeloze zwangerschap met totaal geen klachten. Tot ze erachter kwam dat ik zwangerschapsdiabetes had en een extra groeiecho kreeg om te kijken of hij niet te groot zou zijn. Daar kwamen ze er achter dat hij met 30 weken net boven de 1500 gram woog.. en ver onder de groeicurve zat. Zijn placenta werkt bijna niet meer. En wijkt echt zwaar af. Hier 2 keer in de week ctg en doormeting van de navelstreng zolang ze denken dat hij nog "goed" zit daarbinnen. Vandaag met 33+2 wel longrijping injectie gekregen voor het geval ze zien dat het bij een controle niet goed gaat.. dat ze gelijk in kunnen grijpen. Het enige wat je kunt doen is in de gaten houden of je de baby nog goed voelt.. en bij twijfel altijd bellen! Sterkte en voor je het weet heb je je meisje in je armen ❤️!

Hopelijk hebben jullie snel jullie kerngezonde kindje in jullie armen en hoef je je nergens meer zorgen om te maken ❤️ Mijn eerste zwangerschap was verschrikkelijk. Veel aan de antibiotica gezeten door infecties binnen in het vruchtwater. Op 36 weken zagen ze dat ze een geschatte grootte van 32 weken had en dat mijn navelstreng waarschijnlijk geen voedingsstoffen meer doorgaf en mijn placenta helemaal op was. Op 37 weken is mijn gezonde meisje geboren met 2600gram, we mochten gelijk naar huis maar ik wilde zelf graag nog een nachtje blijven. Ik was zo blij dat ze er uit was, want ik had zo veel stress en dacht dat ze buiten de buik beter uit was dan daar binnen. Het is niet jouw schuld. Al deze schuldgevoelens komen juist voor uit de enorme liefde die jij voor je kleintje hebt!

Ik was ook nagenoeg niks aangekomen. Tot 35 weken was er niks aan de hand en toen bleek onze zoon ineens te klein. Daarvoor nooit groeiecho's gehad, dus ze wisten de oorzaak niet. Uiteindelijk is hij met 37+3 gehaald, kerngezond, wel dysmatuur (2400 gr). Hij is intussen 1 maand oud en doet het super goed. Af en toe vraag ik me nog af of het komt doordat ik de hele zwangerschap niet zo goed/ niet genoeg had gegeten, maar omdat ik nu zie dat hij het goed doet kan ik dat ook weer snel loslaten. Wij zijn ook achteraf blij dat we hebben gekozen voor een inleiding bij 37 weken (ze lieten de keuze bij ons: ergens tussen wk 37 en 39, maar advies was 37 door hoge bloeddruk), omdat je na zijn geboorte kan zien dat het goed gaat. Als hij in je buik zit zie je dat niet en daardoor waren bij ons de zorgen toen groter.

Mijn kindje werd ruim na de uitgerekende datum geboren en bleek onverwachts veel te klein. Wat voelde ik me schuldig dat ik zulk zwaar werk had gedaan gedurende de zwangerschap. Ik snap dus heel goed je gevoel, maar er is vaak geen oorzaak aan te wijzen en jij hebt er iig alles aan gedaan om je kindje zo goed mogelijk door deze zwangerschap te loodsen. Zou dat ook centraal laten staan dinsdag: wat is het beste voor mijn kindje. Ze is nl wel wat klein maar niet heel extreem (heb geen curve hier, dus afbuiging kan ik niet zien) en als er nog genoeg voeding door de navelstreng gaat kan het zijn dat ze er profijt bij heeft om nog even te blijven zitten. Maar bekijk het per afspraak, laat je goed informeren over de voors en tegens en luister dan naar je gevoel. Zal aan je denken dinsdag

Gisteren was de baby nog lekker druk, maar sinds vannacht is dit plots een pak minder tot niks. Normaal reageert ze ‘s morgens ook vrijwel meteen als ik mijn handen op mijn buik leg, nu niks zelfs niet als ik por. Heb ze heel lichtjes gevoeld nog daarnet maar nie als anders. Gisteren was mijn buik wel continue gespannen. Ik denk dat ik toch maar zal bellen ?

Zeker direct bellen!

Ja, bij minder leven voelen altijd bellen, vinden zij ook heel belangrijk. Succes! Qua ervaring: ons kindje is met 37 weken gehaald en woog 2188 kg. Ik voel me ook heel schuldig. Hij is nu vijf weken, haalt groei in en is echt een schat.

Bellen als je je zo voelt. Beter te vaak gecheckt.

Ja, zeker bellen! Beter een keer te vaak controleren dan te laat...

Heb dus gebeld en moet eerst iets eten en dan kijken of er verandering is. Had gisteren ook al gebeld ivm continue spanning op buik maar moest maar gaan douchen. Snap niet waarom ze alles zo vooruit schuiven, alsof ze me niet serieus nemen!

Is niet vooruit schuiven… het kan ook spanning van jou zijn waardoor de kleine zich rustig nodig. Door wellicht even te douche ontspan je even. Sterkte hopelijk voel je de kleine zo weer 😘

Wel naar dat ze je niet serieus lijken te nemen. Ik zou de tips die ze gegeven hebben doen en dan terugbellen en zeggen dat je het niet vertrouwd en je je zorgen maakt. En ook noemen van gisteren etc. Je kan er ook bij vermelden dat je het echt wil laten checken. Succes!

Precies wat hierboven staat. Denk dat er gemiddeld veel vrouwen bellen omdat ze de kleine niet voelt en dan is het gewoon baby in rust. Maar bij jou is het verhaal natuurlijk wat anders. Dus ik zou idd even eten en op je linkerzij liggen en ontspannen. Kijken of er dan wat verandert. Anders bellen dat je ze begrijpt, maar toch echt wil checken nav het gesprek eerder.

Sowieso echt niet iets wat jij in de hand hebt! Als google klopt had ik een heel ongezonde, veel te kleine baby moeten hebben die veel te vroeg geboren zou worden (ook even over gesproken geweest door de vele harde buiken en bloedverlies, maar niets aan de hand). Ik ben bevallen op 37+5-38 weken van een 50cm grote baby die 3330 woog. Helemaal niet te klein en de bevalling was een inleiding (voor mij, zij deed het prima) dus ook geen vroeggeboorte. Ik ben alleenstaand en deed mijn hele zwangerschap alles zelf inclusief te zware dingen dragen en verslepen tot mijn bekken het helemaal begaf. Baby trok zich hier niets van aan. Wat jij doet heeft niet zoveel effect op de baby, al helemaal de geluiden van je zoontje niet. Kwa eten neemt je baby wat het nodig heeft ten koste van jezelf, als jij afvalt is het omdat je kindje met de voedingsstoffen gaat lopen. Enige wat hier iets tussen kan steken is een slecht werkende placenta. Ik vertrouw die metingen ook niet echt. Mijne schomnelde heel de zwangerschap tussen gemiddeld en heel groot... wij krijgen geen p waardes, maar volgens een app ging ze van p95 naar p50 en weer terug. Ze kunnen er goed naast zitten met die metingen, uiteindelijk is ze, volgens die app, in het midden tussen p50 en p95 geboren, geen enkele keer had ze die p waarde tijdens de metingen. Ik had ook vaak dat ik de baby niet voelde en toen na enkele uren opletten weer wel. Ik zou nu het advies dat je kreeg opvolgen en terugbellen als je de baby nog niet hebt gevoeld of je je nog steeds zorgen maakt.

Oh wat vervelend weer. Snap helemaal dat het zo voelt. Met alles van deze zwangerschap bij elkaar.. Hopelijk heb je haar inmiddels weer wat gevoeld? En anders gewoon maar weer bellen hoor!

Hoe is het nu?

Ik verloor nog voor de middag plots nogal wat vocht. Dat hebben ze gecontroleerd en bleek niks te zijn. Maar dat was het ook. Morgenvroeg heb ik om 8u een ctg en aansluitend afspraak met de gynaecoloog… heb het gewoon helemaal gehad en begin mezelf echt helemaal gek te maken merk ik.

Nog steeds zo weinig beweging?