Hey allemaal,
Ik ga toch maar een berichtje plaatsen op een forum want ik ben zo onrustig in mn hoofd. Het is mijn situatie lastig om iemand te vinden die mij begrijpt. Begin dit jaar kreeg ik bij de 20 weken echo te horen dat er iets niet goed was en mijn wereld stortte in. Er werd caudaal regressie syndroom geconstateerd en we moesten een beslissing maken. Mijn bevalling is uiteindelijk opgewekt en ik ben bevallen van mijn meisje eva. Je hoort gefeliciteerd je bent een moeder, maar t is als een kras op je ziel. Daarna werd ik weer zwanger in maart en op de 8 weken echo was te zien dat t vruchtje rond week 5 gestopt met groeien en dus ook geen kloppend hartje.
We wilden na de zomervakantie weer proberen, maar 1 miscalculatie en geen condooms. Was genoeg. Ik maak me zo n zorgen dat t nu weer mis is en de hormonen maken dit nog emotioneler dan het al is. Vorige week had ik echt paar heftige stemmingswisselingen en misselijkheid en deze week lijkt t weer minder. Ik heb 15 september mijn 8 weken echo.
Ik heb een lieve man , maar hij is sowieso geen ster met woorden. Daarbij denk ik dat alleen een vrouw dit kan begrijpen. Mijn zusje is ook een schat en heeft 2 zoons maar bij haar ging t beide keren meteen goed. Ik heb 1 goede vriendin , maar die kan zelf geen kinderen krijgen en ik wil niet dit alles bij haar dumpen :(.