Ervaring keizersnede en vaginale bevalling met een totaal ruptuur 🤰🏽🏥

Hier ervaring met een spoed keizersnede. Was niet voorbereid op het lange herstel hiervan. Wat mij vooral tegenviel is dat je echt een hele pijnlijke wond hebt de eerste tijd waardoor eerst uit bed gaan moeite kost en daarna het tillen etc van de baby. Wanneer je hierop voorbereid bent, zo veel mogelijk genieten van de momenten met je baby in bed. Dan voelde ik mij best oké ( omdat je vaginaal verder geen pijn hebt) Totaal ruptuur lijkt mij ook erg naar, dat lijkt mij ook niet nog eens fijn voor je zo’n ervaring.

Ervaringen zullen zo wisselend zijn. Ik heb alleen ervaring met een spoedkeizersnede en ben heel snel hersteld. Kon na thuiskomst al traplopen en liep na 4 dagen een blokje om buiten.

Ik heb bij mijn eerste bevalling een totaal ruptuur gehad en het herstel was pittig. Na 8 weken zat/ lag ik nog in bed en had ik inmiddels ontstekingen van onderen gehad. Daardoor bij de tweede bewust voor een keizersnede gekozen. Voor mijn gevoel was dit hemels. Ik kon na een aantal dagen weer gewoon lopen en mijn kind verzorgen, blokje om. Wel gewoon 6 weken rustig aan gedaan en paracetamol slikken bij pijn. Daarna alles weer opgepakt zoals voorheen.

Bedankt voor je reactie 🙏🏼. Weet je hoe lang het duurde voordat je makkelijker overeind kon komen en de baby tillen?

Dat denk ik ook wel idd, maar probeer toch een beetje een verwachting te creëren. Wel fijn dat je zo snel herstelde! Had je bepaalde dingen die daaraan bij droegen? Of puur geluk?

Ah zo fijn om dit even te lezen! En jij hebt ook wel flink pech gehad met die ontstekingen. Hoe vond je het verschil tussen de pijn aan de wond na de vaginale bevalling VS de keizersnede? Ik heb namelijk het idee dat een flink litteken aan mn buik heel anders is qua pijn dan aan het ruptuur.

Idd, heel wisselend. Ik heb ook alleen ervaring met een spoed kz en die was echt heel erg heftig, herstel was bijna niet te doen. Ergste pijn die ik ooit heb meegemaakt

Hier geen ervaring met totaal ruptuur, wel met 1 spoedkeizersnede en 1 geplande keizersnede en tussendoor nog een hersteloperatie van het litteken in de baarmoeder. Die laatste is eigenlijk ook een nieuwe keizersnede en die heb ik als meest zwaar ervaren terwijl die laparoscopisch is gedaan (van binnenuit en dus niet de buitenkant helemaal opengesneden). Bij beide normale keizersnedes is mijn herstel heel goed gegaan en deed ik na de eerste paar dagen weer van alles. Het is vooral het opstaan uit bed en de bank dat moeizaam gaat. De laatste keizersnede is van 2,5 week geleden en ik ben zo goed als helemaal weer op de been. Ik doe de zorg voor de baby en mijn kleuter en huishoudelijke dingen zoals de was en de vaatwasser enzo. Boodschappen en stofzuigen dweilen etc nog niet. Dat zou ik misschien wel kunnen maar omdat ik bij de eerste KS echt te snel alles ging doen was ook mijn litteken niet goed hersteld. Daarom probeer ik nu rustiger aan te doen. Ben wel dit weekend weer naar de stad gelopen met beide kinderen en naar de speeltuin geweest. Dus het herstel verloopt hier erg goed. Wel staat daar tegenover dat er ook vrouwen zijn die 6 weken daarna nog niet eens zelfstandig kunnen douchen, dus ik denk wel echt dat per situatie en per persoon verschilt.

Ik heb ervaring met beidden Ik ben in 2020 bevallen van een gezonde dochter maar het laatste deeltje (foetale nood) was nogal pittig. Kind moest er snel uit met behulp van vacuumpomp en knip en daarbij ook totaal ruptuur graad 3b. Dit is destijds op de operatiekamer gehecht en in het begin was het wat oncomfortabel maar eigenlijk al heeel snel geen last meer van. In 2023 opnieuw bevallen van een gezonde dochter. Weer enige mate van foetale nood maar geen knip en vacuum alleen een graad 2 ruptuur die gewoon op de kamer is gehecht. Daar had ik wel aanzienlijk meer last van. Maar eigenlijk best oke. Afgelopen april bevallen van de derde. Het was een dwarsligger en daarom was vaginaal bevallen niet aan de orde en werd het een keizersnede. De keizersnede zelf vond ik heel vervelend. Dat kwam mede door de ruggenprik (het kwijt zijn vN de controle van je eigen lichaam) in combi met een enorme bloeddrukdaling waar ik heel beroerd van werd. Dan het herstel, dat viel me echt heel erg mee. Ja je hebt wat meer last ik vond het een snijdende pijn maar heel goed onder controle te houden met pijnstilling en je kan lichamelijk minder want je mag 6 weken niet tillen trekken en duwen wat best lastig is met al 2 kindjes. Maae toch liep ik na een week alweer een rondje door het dorp, en konnik binnen her redelijke alles snel weer zelf maar dat is denk ik wel heel verschillend is mijn ervaring

Hier bij de 1e totaal ruptuur en 2e keizersnede gehad. Doordat de ruptuur nooit goed hersteld is mocht ik niet meer vaginaal bevallen. Tov de totaal ruptuur viel de keizersnede onwijs mee. Ja de eerste 3/4 dagen zijn onwijs pittig maar daarna ging mijn herstel erg snel. Bij de totaal ruptuur heb ik veel langer op bed moeten liggen omdat ik gewoon niks kon en veel pijn had. Vond het wel lastig dat ik in beide gevallen niet lang mijn kindje mocht vasthouden. Bij de ruptuur moest ik gelijk door naar de ok en bij de keizersnede hadden ze ivm personeels tekort ook geen mogelijkheid dat mijn zoontje bij mij kon blijven. Verder vond ik borstvoeding geven na een keizersnede wel een uitdaging, dit was met de totaal ruptuur minder ingewikkeld. Als je nog vragen hebt hoor ik het wel 😊

Mag ik vragen hoe ze bij jou hebben bepaald dat het niet goed is hersteld? Bij mij zien ze wel schade en dat het niet volledig hersteld is maar toch raden ze een vaginale bevalling aan. Ik lees ook in een eerder bericht dat ze je afraden om nog meer kinderen te krijgen ivm verzakkingen? Is dat omdat je die nu al hebt of omdat ze bang zijn dat je ze gaat krijgen? Ik ben gewoon zo verbaasd.

Natuurlijk 😊Tijdens de bekkenfysio met de maple probe merkte ze al op dat een kant weinig meer deed😅 het gevoel was weg en aanspannen lukte niet meer, het leek wel of die kant helemaal verdoofd was... Na 3 maanden hebben ze inwendig onderzoek gedaan en voelde/zagen ze dat er nog veel krakkele was terwijl dit eigenlijk "rond" hoorde te zijn. Heb door medische zorgen bij mijn zoontje veel stress gehad de eerste periode na zijn geboorte. Denk dat dit echt de boosdoener is geweest voor het herstel. Daarnaast heb ik een verzakking opgelopen. Wil je liever een keizersnede?

Bij de eerste een totaalruptuur met restschade. Wat een ellende was dit, bekkenfysio, ontstekingen, pijn, niet naar het toilet kunnen en durven, ontzettend veel ongemak en nu bijna 3 jaar later nog pijn aan het litteken! Daarnaast totaal uitgeput en overal spierpijn door de bevalling, daardoor helemaal niet lekker tijdens de ruggenprik op de OK en het eerste uur gemist, omdat ik naar de OK moest. Ik verloor veel bloed door het ruptuur. 4 weken geleden een geplande keizersnede gehad. Uitgerust erin gegaan, omdat ik de datum wist. De ruggenprik verliep prima, ze hielden rekening met de eerdere bloeddrukdaling waardoor ze van te voren al medicatie gaven en dit helemaal voorkomen werd nu. De volgende dag scharrelde ik alweer op de kamer en zelf gedoucht. Door mijzelf goed in te lezen, wist ik wat ik kon verwachten. Tuurlijk doet de buikwond zeer, maar het is een heel andere pijn en goed te onderdrukken met paracetamol. Daarnaast door je aan de leefregels te houden, bijv hoe uit bed te komen, prima te doen. En bijna geen bloedverlies naderhand. Na 3 weken stapte ik weer in de auto, na een aantal dagen kon ik mn zoontje weer verschonen. Ik delegeerde veel taken omdat ik bang was voor een terugval, maar had achteraf zelf al veel meer kunnen doen denk ik..! Houd rekening met een lange tijd van niet zwaar mogen tillen, fietsen etc. Maar na het totaalruptuur kon ik dit veel minder makkelijk dan nu! Ik moet mijzelf nu echt afremmen omdat er 6 weken hersteltijd voor staat, dan dat het mij niet lukt. Ook lijk ik veel minder last te hebben van hormonen, geen kraamtranen gehad? En de borstvoeding kwam ook gewoon goed op gang, zelfs beter dan bij de 1e omdat ik er nu zo relaxed inging! Kortom. Als er ooit een 3e komt, kies ik absoluut voor een keizersnede!!

Bedankt voor je reactie! Klinkt ook heftig jouw eerste bevalling.. en herkenbaar, dat je vrijwel direct naar de OK moest om gehecht te worden. Ik had bij een keizersnede begrepen dat ze het kindje dan wel bij je neerleggen, na de check van de kinderarts. Maar op de uitslaapkamers soms niet. Ik hoop dat ik daar wel ruimte kan krijgen om met de baby te zijn.. Hoe verliep dat bij jou? En als je terugkijkt naar de borstvoeding, zou je dan met de kennis van nu, vooraf de keizersnede gaan kolven? Mijn borstvoeding kwam bij de vaginale bevallingen heel goed op gang, waardoor ik dacht dat ik bij de keizersnede wellicht ook dat geluk zou hebben. Maar die verwachting moet ik even bijstellen denk ik.

Ik reageer ook even, wellicht heb je daar ook wat aan. Ik heb nog een afspraak gehad na circa 6 weken na de bevalling met de gynaecoloog en een paar maanden later opnieuw. Daarbij hebben ze gekeken naar de mate waarin ik mijn bekkenbodem en kringspier aan kon spannen. Die laatste was blijkbaar niet goed genoeg (al merk ik daar niets meer van). En ze gaven bij mij aan dat ze moeite hadden met het grijpen/pakken van het vlees/spieren rond de kringspier om dat te hechten, bij een derde bevalling zou dat bij mij nog lastiger zijn (en wellicht onvoldoende, waardoor er rest verschijnselen blijven). Nu heb ik overigens verder nergens last van, ik kan hardlopen, trampoline springen etc (als ik niet zwanger ben). Maar de kans bestaat dat ik na de overgang wel klachten krijg mbt incontinentie, dat is nu nog lastiger te voorspellen. Na de eerste bevalling mocht ik nog wel vaginaal bevallen.

Ah zo fijn om jouw ervaring te lezen! Ik hoop enorm dat ik een vergelijkbare ervaring mag hebben. Was het ook beter te doen omdat de pijn nu bij je buik zat ipv bij de vulva? Kan mij namelijk voorstellen dat daar nog meer druk op komt en er veel meer zenuwen aanwezig zijn. Wat had jij door de eerdere bloeddrukdaling? Ik viel namelijk bijna weg tijdens/na het hechten op de OK, mijn bloeddruk is altijd heel laag, dus ze deden mn benen omhoog etc. En op de uitslaapkamer was ik ook steeds heel wazig. Dus wellicht kan ik in het ziekenhuis vragen of deze klachten daardoor ook zijn ontstaan en kunnen ze mij ook preventief behandelen oid.

Ik had zeker pech. Knip en totaal ruptuur en daarna binnen half uur op de ok voor placenta die niet los liet en om te hechten. Ik heb onze zoon bijna 2 uur niet gezien. En toen kwam het herstel. Ik heb echt nog nooit zo machteloos gevoeld van de pijn en ontstekingen van beneden. Ik kon niks, zitten deed pijn, lopen deed pijn. Met de keizersnede heb ik de eerste nacht ( 16.00 geboren) heel veel pijn gehad. Heb ook morfine gekregen voor de pijn. En daarna heb ik 4x per dag 1000 mg paracetamol. Als ik terug kijk vond ik de pijn na de keizersnede kort en goed te doen. Zou het zo weer doen. Ook ik heb me aan de 6 weken gehouden. Rustig aan en luisteren naar je lichaam. Je vraagt echt het verschil qua pijn, ik zou zeggen vaginaal 10 en keizersnede een 6. ( cijfer) Ik mocht na de keizersnede mijn kindje heel de tijd bij houden. Ik ben van de ok naar mijn kamer gereden. Mocht hem ook zelf aanpakken. Totaal ervaring was bij de keizersnede top.

Het account op Instagram “Medisch bevallen” heeft ook hele goede informatie en ze biedt ook een (beval)cursus aan. Bij een eventuele volgende zwangerschap ga ik voor een geplande keizersnede (na nu een spoed ks) en dan ga ik tzt zeker haar cursus volgen om me voor te bereiden/opfrisser.

Ja het was echt een hel🙈 inmiddels door emdr therapie heb ik alles een plekje kunnen geven 😄. Klopt, na de keizersnede checken ze je kindje even snel/kort en daarna mag hij even bij je liggen, denk zn 5 minuten. Op de uitslaap kamer moet een arts beschikbaar staan, dat was hier door personeels tekort helaas niet mogelijk. Dit kreeg ik even een uurtje voorafgaand aan de keizersnede te horen. Kreeg gelijk een paniek aanval 🤣🙈😅. Hou hier dus rekening mee ook al is het je toegezegd vooraf, het kan altijd veranderen. wat wel een leuke verrassing was is dat de gynaecoloog die de operatie deed, op de hoogte was van mijn eerste zwangerschap en die mij ook heeft begeleid bij de POP poli (ivm hg en hechtingsproblemen) Zij heeft echt haar best gedaan om mij zo snel mogelijk naar mijn zoontje te brengen. Dat was echt ontzettend lief 🙌🏻. Nee hoor, ik heb niet gekolft voor de keizersnede. Bij de eerste kwam borstvoeding goed op gang en na de keizerende zelfs nog beter 🤣 geen idee hoe dat kan maar was echt zo. Alleen het aanleggen is even ingewikkeld omdat je een buikwond heb. Ik kon de eerste 3 dagen niet op mijn zij liggen en rechtop zitten ging ook niet echt, en op de buik leggen is echt geen optie. dusja hoe leg je de kleine dan aan de borst... Uiteindelijk werd het een soort van rugby houding dat de beentje in mijn nek lagen 🤪 en zo ging het prima de eerste 2/3 dagen.

De buikpijn vond ik in verhouding met het totaalruptuur veel beter te doen. Ik had mij al voorbereid op de buikpijn, maar het voelde voor mij veel lokaler dan de pijn van het ruptuur. Misschien ook omdat het ruptuur natuurlijk onverwachts kwam en ik al weken wist dat ik een keizersnede zou krijgen. Je bereid je mentaal voor op een buikwond, niet tillen etc. Ook voelde het gewoon veel minder oncomfortabel dan bij het ruptuur, omdat ik geen ellende had met toiletgang en al het bloedverlies. Op de holding kwam de anesthesist langs om mij nog een keer te screenen (was semi spoed bij mij ivm hoge bloeddruk werd de keizersnede een week vervroegd). Toen gaf ik mijn zorgen aan en kreeg ik alvast extra vocht via het infuus. Op de OK sloten ze Noradrenaline aan, middel wat de bloeddruk op pijl houdt. Eigenlijk kon die vrij snel afgebouwd en gestopt worden. Ik denk dat mijn bloeddruk nu prima bleef, omdat ik niet al 24 uur nuchter was, een hele bevalling had gehad en dus niet zo uitgeput de OK opging.