Ervaringen gezocht: 2e kinderwens met eerste HG-zwangerschap

Ik ben drie weken terug bevallen na een helse tweede HG zwangerschap. Bij de eerste ook HG gehad, maar we hadden de hoop dat het bij de tweede minder erg zou zijn omdat we voorbereid waren en een plan (met medicatie) hadden gemaakt. Ook hadden we een schoonmaakster geregeld en kon mijn dochter iedere dag ergens terecht. Ondanks al deze maatregelen is de tweede zwangerschap echt verschrikkelijk geweest (met wel 80x vocht infuus). Ik hoop voor je dat het mee gaat vallen en wil je alvast veel succes wensen

Helaas geen ervaring met een tweede HG zwangerschap maar herken je gevoel en gedachtes absoluut! Wij zijn nog niet toe aan een tweede kindje maar de angst voor een tweede HG zwangerschap is aanzienlijk groot. Zeker met het idee dat we al een kindje hebben. Een jaar geleden kon ik maandenlang niks. Heb enkel dag en nacht op bed gelegen. Kon niks en niemand verdragen. Hoe ga ik dit doen met een kleine die hier straks rondloopt? Mijn man en ik hebben al afgesproken dat we van te voren een heel goed plan gaan maken met het ziekenhuis en ons netwerk. De HG zwangerschap zou voor mij echt wel een reden zijn om een zwangerschap uit te stellen.

80x vochtinfuus?? Dat is echt heftig. Bibi breiman heeft 3x hg gehad en heeft veel op social media op gedeeld. Haar opmerking was wel het is een bepaalde periode ten opzichte van een heel leven met nog een kind. Ik had geen hg wel heftige zwangerschappen en heel lang herstel en ik merk wel dat het echt klote is en niet leuk. Maar de kinderen die ik heb zijn het zo waard.

Mijn eerste was een HG zwangerschap, en nu bij de tweede niet! Zo kan het dus ook gaan! Ik was dit keer wel misselijk, maar heb bijvoorbeeld helemaal niet hoeven spugen. Ben wel tijdig met medicatie begonnen, dat heeft denk ik ook geholpen. Familie en vrienden wisten van mijn eerste HG zwangerschap en zouden dit keer ook zo weer bijspringen indien nodig. Ik moet eerlijk zeggen dat ik geen zin had om weer HG te krijgen, maar dacht vooral: het is 'maar' maximaal 9 maanden op een mensenleven, en je krijgt er een kindje voor terug. HG is verschrikkelijk pittig maar ik heb het er met liefde voor over. Succes met je keuze en hopelijk, mocht je voor een 2e gaan, heb je dit keer minder/geen last ❤️🍀

Hier een positieve ervaring! Mijn eerste zwangerschap vond ik door de HG extreem zwaar. Ook ik was bang voor herhaling maar de wens voor een tweede was erg groot en zodoende toch de gok gewaagd toen onze oudste 1 jaar werd. Uiteindelijk tijdens de tweede zwangerschap totaal geen klachten gehad en zowaar 9 maanden kunnen genieten. Ik begrijp je angst dus heel goed maar wilde je laten weten dat het ook zo kan. Succes bij het maken van de keuze en hopelijk mag ook jij bij een tweede genieten van een prettige zwangerschap.

Allereerst gefeliciteerd met de geboorte van jullie kindje! Wat een moeilijke periode moet dit zijn geweest, ik kan me nog niet helemaal voorstellen hoe het is wanneer er ook een kleine rondloopt, maar zonder is het al verschrikkelijk. Zou je achteraf gezien gewacht hebben tot een latere leeftijd, of andere maatregelen getroffen hebben?

Wauw wat fijn om een positieve ervaring te lezen! Mag ik vragen met welke medicatie je dan vroeg bent begonnen? Ik heb ook wel al met t ziekenhuis afgestemd dat ik eerder aan de medicatie zou kunnen, maar als je er niet heel veel last van heb dan weet ik niet of je die wel krijgt?

Ook fijn om weer een positieve ervaring te lezen, het kan dus wel :)

Hey! Ik herken je gevoel heel erg. Ik was ook echt heel bang om weer een tweede HG-zwangerschap te krijgen. Maar ook een sterke kinderwens. Ik dacht maar hoe ga ik het dit keer met mijn dreumes doen. Ik kon toen niet eens voor mezelf zorgen en constant moeten overgeven. Maar het is echt mogelijk! Ik heb geen tweede HG gekregen. Ik heb alleen soms moeten overgeven (1x per dag ofzo). Ik nam toen wel gelijk suprimal in en daarmee hoefde ik helemaal niet over te geven. Dit heeft alleen het eerste trimester geduurd. Dus een hele normale zwangerschap (vooral als je HG hebt gehad). Ik kon het zelf ook niet geloven. Ik deel dit verhaal om je ook de andere kant te laten zien.Ik hoop dat het voor jou ook zo zal zijn, mocht je weer zwanger raken 💞

Ik ben voor de tweede keer zwanger, nu 31w, tweede keer hg. Door die eerste keer waren we erop voorbereid en hoefde ik niet telkens achter de feiten aan te lopen qua medicatie. Op de site van stichting Zehg staat een uitgebreid voorbereidingsplan waar ik dankbaar gebruik van heb gemaakt. Daardoor had ik goede afspraken rondom medicatie. Een schoonmaakhulp hadden we ook, plus voorbereidingen getroffen voor ons eerste kindje (kleding alvast in een grotere maat in huis, dat soort dingen waar je normaal niet per se mee bezig bent). Bij ons was de wens voor een tweede al vrij snel groter dan de angst voor de tweede keer hg. De hg is heftiger dan de eerste keer, maar met medicatie redelijk te doen. En wat hieronder ook al is gezegd: het is echt een periode van je leven dat je opoffert. Maar datzelfde geldt voor je partner en eerste kindje. Het is even behelpen en als je erin zit, lijkt het eeuwig te duren, maar uiteindelijk is het (inclusief herstel) grof gezegd een jaar van je leven. Tja, klote, maar het is niet anders.

Ik begon zelf met Suprimal en als het niet voldoende zou werken zou ik aan de bel trekken. Ik denk, omdat ik nu al vroeg met medicatie was gestart, ik niet in die vicieuze cirkel kwam zoals bij mijn vorige zwangerschap. Dan moest ik spugen door de misselijkheid, at ik steeds minder, kon ik ook steeds minder voedsel hebben, moest ik vaker spugen, etc. Je kunt misschien al met je verloskundige bespreken hoe je het bij de tweede kunt aanpakken, dat je het misschien al voor kunt zijn zijn

Eerste hg. Eerst bij de poh ha en psycholoog gelopen voor ik een tweede aandurfde. Tweede nergens last van. Nouja, extreem vermoeid en de normale zwangerschap misselijkheid. Maar geen hg. Maar ik ben de uitzondering en heb veel geluk gehad.

Ik lees een aantal ervaringen waarbij de volgende zwangerschap geen HG-zwangerschap was, maar je hebt wel een hogere kans op nog een HG-zwangerschap. Hier alleen maar HG-zwangerschappen waarbij ik echt van begin tot eind misselijk was en heb overgegeven. Ik vond alle zwangerschappen zwaar, maar met de zorg voor een kind ernaast was dat toch wel wat zwaarder. Onze kinderwens was groter dan het opzien tegen een mogelijke HG-zwangerschap. Wel zijn wij er goed voorbereid aan begonnen. We hadden vooraf een plan opgesteld met mijn gynaecoloog en verloskundige voor het geval het weer een HG-zwangerschap zou worden. Dat was helaas zo, maar ondanks dat het fysiek zwaarder was vanwege de zorg voor onze toen dreumes (ondanks extra uren afnemen bij de gastouder en hulp van onze ouders), vond ik het mentaal veel beter te doen. Wij willen dit jaar graag opnieuw zwanger worden. Ik verwacht weer HG, maar ik heb er ook vertrouwen in dat het ook deze keer weer goed komt en anders is het maar negen maanden afzien - dat is het me waard. Dat is mijn gedachtegang.

Drie kindjes, drie HG-zwangerschappen. De tweede was het “ergst”, toen meerdere keren infuus gehad via de thuiszorg, met 22 weken werd het beter. Mijn laatste zwangerschap was qua frequentie van het overgeven iets beter, maar werd wel pas vanaf 26 weken minder en helaas kwam de misselijkheid met 32 weken al weer terug. Het geslacht maakte qua misselijkheid weinig uit.

Mijn dochter was nu 3 tijdens deze zwangerschap. Het voordeel is dat je op niveau wat uit kan leggen, het nadeel is dat ze volledige dagen opgevangen moest worden in vergelijking met dat ze naar de basisschool zou gaa. Gelukkig hadden we een sluitend netwerk voor haar, anders was het niet gelukt. Ze heeft wel erg last (gehad) van onverwachte ziekenhuis opnames. Mogelijk dat ze hier speltherapie voor gaat krijgen. Daarnaast ben ik zelf erg blij geweest met een PICC lijn en thuiszorg voor de vocht infusen. Dit heeft een hoop ziekenhuisbezoeken gescheeld. Ik heb uiteindelijk bij 20 weken zwangerschap een Prednison stootkuur gehad, achteraf had ik deze al eerder moeten nemen maar was angstig voor de bijwerkingen. De Prednison heeft er voor gezorgd dat ik weer iets kon eten.

Ja helaas. Gelukkig wel via een PICC lijn en thuiszorg maar was een intense periode. Het ziekenhuis maakt het ook niet vaak zo erg mee, maar ben goed geholpen door een heel multidisciplinair team

Hee! Ik herken je angst heel erg. Ik vond het ook erg lastig om weer te beginnen met het zwanger worden. Ik had zo’n angst om weer zo ziek te worden. Bij mijn 1e zwangerschap hg. Ik kon helemaal niets meer. Als ik geen medicatie nam was het nonstop spugen, nam ik die wel dan was het iets minder dan nonstop spugen maar zo duf en moe dat ik nog niks kon. Bij mijn 2e zwangerschap helaas weer hg. Weer erg veel spugen. Dit keer wel eerder aan de bel getrokken. Zwaardere medicatie en meer infusen. Helaas een miskraam met 10 weken. Nu weer zwanger. Nu 7 weken zwanger. De hg is aanwezig maar nog behapbaar. Ons kindje is nu 2 jaar. Papa neemt 90% van de zorg op zich. Mamadagen zijn wel erg vermoeiend. Vanaf het moment dat mijn man weer thuis is van werk duik ik mijn bed in. Gek genoeg vind ik deze 3e zwangerschap de makkelijkste tot nu toe.

Wat fijn om te horen!

Gefeliciteerd met de tweede zwangerschap, balen dat je weer HG hebt.. een goede tip, dat voorbereidingsplan, ik ga me eens inlezen! Ook de schoonmaakhulp en Kleertjes kopen is iets waar ik niet direct aan had gedacht

Gefeliciteerd met de zwangerschap! Wat heftig dat het dan dus wel steeds terug lijkt te komen.. en wel heel fijn dat papa zoveel zorg voor de 1e op zich kan nemen!