Kleine baby dus ziekenhuis wilt inleiden terwijl groei en placenta goed is

Kun je niet vragen of ze je de medische reden nog eens goed willen uitleggen?

Hoi Loutje, Ik had ook een kleine baby en ik ben ingeleid met 39+1. Je mag me een berichtje sturen.

Je bent niks verplicht, het is jouw keuze. Laat je niet bang maken. Ik zou het zelf niet doen en gewoon wachten tot de baby er klaar voor is. Een inleiding is voor een baby nog stressvoller.

Ze heeft letterlijk als reden gezegd: omdat de baby klein is en een bevalling voor kleine baby meer stressvol en zwaar kan zijn dat was de reden. Ik heb toen niet doorgevraagd omdat ik ja beetje dacht van oké… maar thuis dus daar over na ging denken. Ik ga het sowieso vragen volgende afspraak maar dacht even kijken of er mensen zijn die hier ervaring mee hebben

Ja dat dus.. gek wel toch dat verder alles goed is maar ze dit toch opperen…

Vanaf week 25 gaven ze bij mij ook aan dat de baby te klein is, zowel de vk als het ziekenhuis terwijl ook alle controles goed waren. Op de echo en toen de vk me buik opmete had ze me ‘gewaarschuwd’ dat ik niet moet schrikken van de te kleine baby. Nou ik ben dus 40+3 bevallen (wel na een strip poging) en mijn meisje was tegen de 4kg en had een prachtige lengte. Ik zou even met het ziekenhuis en je vk praten voordat ze de inleiding voort willen zetten. Aan de ene kant wil ik je ook niet zeggen dat je ze niet moet geloven of iets maar dit was mijn ervaring

Dank je voor je berichtje!

Hoe klein is je baby?

Weet je toevallig wat de gevolgen zijn van de stress bij een te kleine baby? Een bevalling is toch sowieso stressvol? Onlangs ben ik met 41+1 bevallen van een baby van 2979 gram (P5), ze was te laag in gewicht ten opzichte van de draagtijd (dysmatuur). Ze is hartstikke gezond en functioneert zoals we mogen verwachten. Ze kunnen dus klein geboren worden én gezond zijn.

Ik had ook een te kleine baby. Dat werd goed gemonitord ivm familiaire belasting voor slechtwerkende placenta en veel premature/dysmatuur en doodgeboren baby’s in de familielijn. Haar eigen lijntje bleef ze echter steeds volgen en dopplermetingen bleven goed. Hier besloten om haar lekker te laten zitten. Uiteindelijk is ze met 41+3 geboren. Ze was inderdaad dysmatuur. Maar vooral heel blij dat we haar hebben laten zitten. Ze had de tijd echt nog nodig om te groeien en had nu al moeite met temperatuur reguleren enzo. Zo blij dat ze niet 2 of 3 weken eerder al gehaald is en een nog flink lager gewicht had gehad.

Ik heb dit 2 jaar geleden gehad en had precies dezelfde gedachte als jij. Snap je helemaal! Ik ben uiteindelijk met 39+2 ingeleid. Ik heb hier veeeeel vragen over gesteld ook 😅 de 2 duidelijkste antwoorden die ik eigenlijk heb gekregen waren 1: dit zijn eigenlijk gewoon heel zwart wit de protocollen en er is nu eenmaal niet echt maatwerk op dit punt als je medisch bent. Ze kunnen het namelijk ook niet echt random onderzoeken.. je wil niet dat een baby risico loopt. En 2: na de 39-40 weken werkt de placenta eigenlijk altijd minder dan daarvoor. Ze meten dan alleen niet meer. Als de baby veel reserves heeft, maken die laatste weken niet zoveel uit. Als de baby echter al onder de lijntjes zit, heeft het niet zoveel over om die tijd te overbruggen. Het is eigenlijk altijd de afweging waar het beter groeit, binnen of buiten je buik ♥️ als de controles goed zijn, is dat sowieso voor nu in je buik. Maar die laatste weken kan het zijn dat het dus minder goed gaat en dan wil je geen risico lopen.. Die laatste reden heeft mij toen uiteindelijk doen besluiten om erin mee te gaan en hier is alles goed gegaan hoor! Stel gerust AL je vragen want ik weet hoe stressvol het is 😘

Mijn eerste is onverwachts dysmatuur geboren, bevalling gestart met 39+1. Alle controles waren goed, werd de gehele zwangerschap gemiddeld geschat. Achteraf bleek na controle dat 1 toevoer naar de placenta toch niet goed was. Was overigens een zware bevalling met knip en vacuümpomp. Voor de rest is van dysmatuur niets te merken. Nooit moeite gehad met temperatuur, ontwikkeling gaat ook goed loopt zelfs voor. Bij de tweede daarom extra controles gehad. Zij werd de gehele zwangerschap zwangerschap klein geschat. Zelfs op punt gestaan dat we medisch zouden worden. Aangezien bij de eerste er wel gemist was dat de placenta toevoer niet goed was. Wilde ik absoluut niet over de 41 weken. Uiteindelijk zelf gekozen voor inleiding en met 40+3 bevallen. Van een meisje dat prima qua gewicht was. Niets niet klein zoals het van te voren leek.. De bevalling zelfs was wel veel fijner. Echt een prettige bevalling. Geen nadelen van inleiding. Ze is nu 10 maanden en zie tot nu geen verschillen ten opzichte van de eerste die dysmatuur geboren was

Mijn zoontje was onverwachts dysmatuur en kon daardoor de intensiteit van de bevalling niet aan. Hierdoor viel zijn hartslag weg, en is het uiteindelijk een spoedkeizersnede geworden. Dit is de reden dat ze voorstellen in te leiden: bij kleine baby’s is de kans hierop groter, en omdat ze niet weten waarom een baby niet groeit kunnen ze ook niet zeggen dat er 1. Niks mis is en de baby bijvoorbeeld te weinig voedingsstoffen krijgt en 2. Dat de baby nog verder achterblijft in groei en de bevalling dus nog risicovoller wordt. Het is dus altijd een risico afweging, vooral omdat de metingen inderdaad vaak niet kloppen. Bij inleiding is er een grotere kans op een uitdagende bevalling, maar dan is de kans groter dat het kind gezond ter wereld komt. Zo ver is iig mijn kennis, check t vooral bij dr gynaecoloog uiteraard: zij zijn de experts! En de keuze voor de risico’s kan je alleen zelf maken.

Verloskees (podcast) heeft een aflevering over (te) kleine babies en hoe gynaecologen daar afwegingen in maken. Misschien kun je die eens luisteren voor meer informatie, en dan vragen voor je eigen gynaecoloog opschrijven?

Mijn dochter was ook klein, zonder aanwijsbare reden. Ik had net als jij elke week Dopler en echo’s. Uiteindelijk ingeleid en dat was maar goed, want tijdens de bevalling had ze het inderdaad dus ineens reuze zwaar. Je kan op zich een goed plan maken ook met een inleiding. Nee, het was geen pretje de inleiding voor mij als mama, maar wel beter denk ikzelf en de medici achteraf.

Ik vind dit een vreemde reden. Was er niet meer aan de hand? Mijn zoontje zou ook te klein zijn, is uiteindelijk gewoon met 47 cm en 3310 gram geboren. Bij mij hebben ze nooit gesproken over inleiden omdat hij klein zou zijn, uiteindelijk was het wel nodig omdat de doorbloeding in de navelstreng niet goed meer werkte en de placenta ook niet meer goed werkte. De meting bij mijn dochtertje klopte ook niet.

Hier ook kleine kinderen altijd groeiechos en ctgs gehad . Maar nooit over een vroege inleiding gesproken. Zoontje was 2166 en 41cm

Is de werking van de placenta wel helemaal goed? Dat lijkt me belangrijk om te weten denk ik. Ik ben zelf dysmatuur geboren (1800 gram) en de doorbloeding van de placenta was niet goed. Het was volgens de artsen toen heel goed geweest dat ik eerder gehaald ben.

Ik zou om wat meer duidelijkheid vragen. Waarom zou een ingeleide bevalling iets vroeger minder stress voor de baby geven tov een natuurlijke bevalling?

Die bevalling moet toch gebeuren hoe stressvol die ook is voor de kleine. Inleiding of niet. Op zich een gekke reden. Mijn kinderen waren dysmatuur, met slecht werkende placenta's, dus die zijn eerder gehaald (keizersnede en inleiding). Met het idee dat ze niet meer echt zouden groeien in mijn buik, en een betere start zouden hebben daarbuiten met bijvoeding (naast kolven/borstvoeding).