Moeder gaat over mijn grenzen zwangerschap

Mega, dat klinkt echt niet leuk zeg. Ik kan het me levendig voorstellen. Wat geeft dat veel spanning. Misschien hulp inroepen van buitenaf die met jou moeder komt praten oid?

Oef, dit klinkt heel pittig, erg vervelend voor je dat je moeder zo met jouw zwangerschap aan de haal gaat. Volgens mij kun je niets anders dan heel duidelijk je grenzen aangeven, of bijv. afspraken maken over wat zij als oma mag kopen (iets kleins) en wat jij zelf doet. Er komt nu zelfs in me op dat ik in jouw plaats gewoon zelf een box en alles zou kopen, ondanks dat zij het al gekocht heeft. Jammer. Dan mag ze het zelf weer kwijt zien te raken. Maar dat is wellicht projectie, want mijn moeder is ook zo en daar word ik inmiddels flink boos van.

Ik zou alles wat je moeder heeft gekocht in de auto laden en naar de stort brengen. Vervolgens naar de winkel gaan en mijn eigen spullen uitzoeken. Onwijs zonde van het geld, maar ik zou hier zo niet tegen kunnen. Ze gedraagt zich alsof ze zelf zwanger is.

Lijkt me tijd om op jezelf te gaan! Al vind ik wel dat oma kleertjes mag kopen en een box en badje neer mag zetten in haar eigen huis wanneer het de bedoeling is wanneer oma straks af en toe op de baby gaat passen. Verder is ze gewoon enthousiast. Misschien een beetje te enthousiast, maar zolang jullie onder 1 dak wonen ga je er niet aan ontkomen dat je moeder zo betrokken is. Ze ziet je gewoon vaak en het kindje komt ook in haar huis te wonen.

Het komt op mij over alsof je moeder vooral heel erg blij is met een kleinkind op komt. Onderstaande reacties dat je haar gekochte spullen dan maar naar de stort moet brengen of alles zelf alsnog dubbel kopen vind ik daarom wel erg hard. Een stevig gesprek met haar waarin je begrip toont voor haar enthousiasme lijkt me een beter idee. Als jij haar begrijpt is zij wellicht ook beter in staat het vanuit jouw kant te bekijken? Dat jij de regie neemt over het uitzoeken van spullen en je moeder je daarin helpt. Of dat je haar vraagt een dekentje te breien om bezig te zijn of zo.

Naar de stort? Sorry hoor maar een box en babybadje moeten vooral functioneel zijn. Een badje is een badje en een box is een box. De een is niet beter of mooier dan het andere. Die spullen zijn uiteindelijk toch nodig en zijn ook niet gratis. Ja het is misschien niet leuk dat moeders alle spullen uitzoekt maar aan het einde van de dag is het het huis van haar moeder en mag ze in haar huis zetten wat ze wil.

Ik denk juist omdat je bij haar inwoont je moeder weet dat je het niet breed hebt en gewoon er voor wil zorgen dat je kind niks te kort komt, dus dat je het maar na de stort moet brengen vind ik veelste hard. Maar van ene kant vind ik wel echt raar dat ze eerst niet overlegt wat je leuk vind en daarna pas koopt. Want ik heb ook de co sleeper en de elektrish wieg van me moeder gekregen maar ik moest model sturen die ik mooi vond. Dus je kan even een goed gesprek houden met je moeder dat het jou zwangerschap is en niet die van haar.

Klinkt mij als een enthousiaste oma in wording. In principe niets mis mee maar ga wel met haar in gesprek hierover. Spullen naar de stort brengen vind ik te bizar voor woorden. Dat zal zeker mijn advies niet zijn.

Ja vind echt soms dat mensen zo gevoelloos kunnen zijn. Het is je moeder he niemand anders en ze doet het uit liefde..

Er zijn idd grenzen, maar ik zou me echt niet druk maken om een box of babybadje etc… Kleding ook niet, jij kan daarnaast gewoon kopen wat jij leuk vind en hoeft de kleding van je moeder niet aan te trekken bij je kind. Net zoals de geboorte kaartjes, als ze daar van geniet, lekker laten doen. Zorg gewoon dat je een geboortekaartje klaar hebt liggen.. ookal woon je bij haar, je hoeft niet alles te delen

Ik denk als ik het zo lees dat je moeder heel erg enthousiast is en graag wil helpen. Natuurlijk wil jij zelf ook keuzes maken. Dat is begrijpelijk. Ik zou zelf als ik in de situatie zit tegen mijn moeder zeggen bijvoorbeeld met de kleren: “ hee mam, wat leuk dat je zo enthousiast bent. De kleertjes die je laat zien vind ik zelf niet mooi, maar ik snap wel dat jij ze leuk vind. Ik wil graag wat kleertjes uitzoeken voor hem/haar net als dat jij vroeger voor mij hebt kunnen doen. Dat is voor mij heel erg belangrijk. Je mag me wel tips geven over wat handig is( wie weet zit er nog goed advies tussen). Maar ik wil toch zelf graag kiezen!”. Ik denk dat ze zo enthousiast is dat ze niet inziet dat je zelf graag eigen keuzes wil maken. En door al de hulp even vergeet dat je zelf ook nog wat wil kiezen! Tenminste zo komt je bericht over. Hopelijk helpt deze tip! En anders hopelijk een andere!

Ik vind dit ook lastig. Ervan uitgaande dat het haar huis is, snap ik dat zij opzich graag wil bepalen wat er in haar huis komt te staan. Het is ook erg lief dat de baby deze spulletjes van haar krijgt. Maar ik snap jou ook, en snap ook dat jij zeggenschap wilt en dat je het gevoel wil hebben dat het jouw baby is, en niet de hare. Misschien kun je het ook zo naar haar brengen? Zonder al te veroordelend te zijn. "Mam, ik vind het superlief dat je zo betrokken bent bij de baby, en ik snap ook goed dat je graag zeggenschap wil hebben over wat er in je huis terecht komt. Maar ik zou het zelf ook zo ontzettend leuk vinden om spulletjes voor mijn baby uit te zoeken. Misschien kunnen we samen spulletjes uitzoeken, of in ieder geval samen overleggen over de spullen". Ik kan mij niet voorstellen dat een betrokken moeder/oma daar negatief op reageert. Verder zou ik een gegeven paard niet te veel in de bek kijken. Het komt volgens mij vanuit een goede plek / enthousiasme, en het is natuurlijk fijn dat je bij haar kan wonen, een kind op kan voeden, en ze je op deze manier probeert te helpen.

Aangezien je bij je moeder woont zal je qua financiën niet in staat zijn een eigen woning te huren? Kan het zijn dat je moeder al deze dingen koopt omdat ze wil dat jij kan sparen voor een eigen plekje? In principe is het natuurlijk haar huis, dus als zij bijv een zwarte box wil en jij een witte dan heeft zij daarin de uiteindelijke keuze. Neemt niet weg dat het jouw kindje is en dat het voor alle partijen fijner zou zijn als jullie in overleg dingen kopen. De enige ‘echte’ oplossing die ik zou kunnen bedenken als er geen overleg mogelijk is is toch proberen om zo snel mogelijk uit huis te gaan. Nu zijn het spullen, straks gaat ze zich misschien 24/7 met je opvoeding bemoeien.

Hoe oud ben je? Misschien kijken voor je eigen woning

Ah joh is toch hartstikke lief! Ik zou het onwijs waarderen en haar juist een dikke knuffel geven. Je kan met haar praten en aangeven dat je het samen met haar wilt doen eventueel of je eigen wensen aangeven maar gelijk zo hard en bot doen is echt niet nodig

Ze zegt letterlijk nee die wil ik niet. En moeder moet precies die kopen? Wat is daar hartstikke lief aan? Geef iedere aanstaande moeder/iedere zwangere alsjeblieft zelf de gelegenheid om de zwangerschap aan te pakken hoe deze aanstaande mama het wil, oma heeft haar tijd al gehad. En als deze aanstaande moeder het financieel niet breed heeft kun je alsnog in overleg toch met je dochter wat ze binnen een bepaald budget wel leuk vind?

sorry, maar ts’er doe dit niet. Dit is idioot om te doen met nieuwe spullen. Dan zijn er wel betere opties dan deze geldverkwisting. Het is de oma, moeder van de zwangere. Ze is enthousiast en wees er maar blij mee. Desinteresse dat is pas echt erg. TS: Probeer nu met je moeder te bespreken of de rest van de spullen in overleg kan en dat je wel heel blij bent met haar enthousiasme. Geloof me straks heb je haar hard nodig en ben je er blij mee. Kleding heb je toch niet snel genoeg van. En de box en badje staat ook nog eens in je moeders huis, is natuurlijk wel logisch dat ze dan het gevoel heeft er input in the hebben. En als de relatie zo verziekt is dat het een groots probleem is als je moeder het badje en de box koopt dan is het echt tijd voor een goed gesprek of kijken of je kan uitvliegen. Want dan wordt het straks onhoudbaar als de baby is.

Ik snap jou hoor, alles wat je krijgt. Maar het is wel haar kindje, en een beetje privacy en eigen keuze moet er ook zijn. Tis dealen als je bij elkaar woont. Echt een lastig iets

Dus dan laad je alles in je auto en gooi je in de stort? Ik durf wel met zekerheid te zeggen dat jij dat zelf echt niet zal doen. En als je goed leest geef ik ook aan dat ze met haar moeder inderdaad kan praten en spullen eventueel samen kunnen kopen en doen, ze ontneemt haar zwangerschap hier echt niet door

Wat maakt dat je op dit moment bij je moeder woont? Is er zicht op een eigen woning? Natuurlijk is het lief dat ze dingen voor jou en jouw kindje wil kopen. Maar het is wel jammer dat ze hierbij over jouw grenzen heen gaat. Dingen als het is haar huis dus zij mag bepalen vind ik nergens op slaan. Je kunt samen tot een compromis komen. Heb je al eens een gesprek met haar hierover gehad? En dan bedoel ik niet tijdens het shoppen, maar een keer serieus samen om tafel zitten. Als je het lastig vind om het te bespreken, kan je het misschien eerst op papier schrijven en dan het gesprek erover aangaan. Want als ze nu al over jouw grenzen heen gaat, dan kun je je wel voorstellen wat er gebeurt als je kindje er eenmaal is.