Onzekerheden plus size zwangerschap

Ik zat voor mijn zwangerschap met een vergelijkbaar bmi. Maar met een vk die nooit weegt. En enkel mij en de baby bekeek verder, als alles goed was was het gewicht geen probleem. Wel bijvoorbeeld suikertest moeten doen en extra groeiecho’s. Nu na de zwangerschap (5,5 week) ben ik dunner dan daarvoor. Kleding is te groot gewoon. Terwijl ik niet bewust ben afgevallen. Heb wel mijn hele zwangerschap gezonder gegeten, juist voor de baby

Hey! Ik ben voor mijn zwangerschap 20 kilo afgevallen. Inmiddels ruim 27 weken en die 20 zitten er bijna weer aan. Vanaf start zwangerschap 16+ kilo. Ik ben in het eerste trimester erg misselijk geweest en enigste wat hielp was brood. Dus daar al veel aangekomen. Ik ben onder begeleiding van de gynaecoloog (niet ivm gewicht) en wordt wekelijks gewogen 🥲🥲 Merk dat ik nu echt ‘last’ krijg van dat wekelijks wegen. Er is echter nog nooit iets over gezegd. Helaas mag ik mij niet inspannen dus het vliegt er ook echt aan. De kleine man doet het allemaal goed en dat is het belangrijkste !! Wat betreft je buik, als ik in m’n nakie sta vind ik het niks. Maar met een goede onderbroek en jurk ben ik wel mooi zwanger al zeg ik het zelf 😊

Wat naar om je zo te voelen, ik herken het wel, mijn startBMI was 37.. Ook ik maak(te) me zorgen over mijn gewicht, maar mijn verloskundige is heel relaxt. Advies is om max 9 kg aan te komen in mijn hele zwangerschap en ik zit inmiddels al op 7kg (nu 26+3). Ik probeer het los te laten en te kijken naar zo gezond mogelijk eten, wat er aan komt, komt er dan maar aan.. Ik heb wel de suikertest gekregen en ik krijg volgende week een extra groei-echo. Mijn buik begin nu eindelijk - voor mijn gevoel - een zwangere buik te worden, ipv een 'ik heb te veel chocoladeletters gegeten' - buik 😂. Waar ik mijn rol zie, zien anderen een zwangere buik 😉. Onzekerheden zullen blijven, maar probeer ondertussen ook lekker te genieten van het kleine wondertje wat in je buik aan het groeien is! Jouw lijf kan zwanger worden en al 15 weken zwanger blijven! Je kindje neemt de voedingsstoffen die het nodig heeft om te groeien, probeer hier met je voeding ook keuzes in te maken en ga zeker niet te weinig eten of diëten om je gewicht op peil te houden. Uiteindelijk zegt gewicht alleen niks over je gezondheid.

Ik heb een BMI van 37. Niet aankomen is nooit tegen mij gezegd, wel dat het beter is niet teveel aan te komen. In totaal is er nu 1,3 kg bij, 18 weken zwanger. Ik blijf nu steeds rond hetzelfde gewicht hangen. Het is vervelend dat je je zo onzeker voelt door je verloskundige. Dat moet echt niet. Bij mij hebben ze niet eens gereageerd op mijn gewicht en gaan ze er heel normaal mee om. Ik ben wel gezonder gaan eten. Ik snack niet zoveel meer, ook echt geen behoefte aan. Over je buik, ja dat deel ik met je. Ik voel me gewoon nog dikker. Ik zie er niet zwanger uit, gewoon iemand met een nog dikkere buik. Maar heb geduld, uiteindelijk ga je er wel zwanger uitzien! Wat betreft je eetbuien, wellicht kun je daar hulp voor vinden? Want hoe komt het?

Meid je bent echt niet de enige, ik zelf ben altijd al te zwaar geweest. Op mijn hoogste woog ik 150kg. Uiteindelijk toen ik zwanger raakte was ik 117kg en zat zo lekker in mijn vel. Ik lette op alles was ik at en wat ik deed, maar dan de goede kant er van. Voor mij was de zwangerschap een shock. Dus was er eerst niet echt blij mee. Uiteindelijk bij de vk werdt ik meteen doorgestuurd naar het ziekenhuis omdat mijn bmi veelste hoog was natuurlijk. En werdt mij zo duidelijk gemaakt dat ik niet meer dan 5 tot 9 kg mocht aankomen. Daar werdt ik best onzeker door omdat ik niks durfte te eten of te genieten ervan. Uiteindelijk kreeg ik rond de 21 weken een buikje (zag er uit alsof ik aan het aankomen was, dus nog geen zwangerschap) ondertussen ben ik 39+2 weken zwanger. En ik ben in totaal zo een 14kg aangekomen, ik heb vanaf de 30 weken echt ook maar alles gegeten wat ik wou (en geloof me dat was echt van alles, van hele goede voeding regelmatig tot meer dan 4 keer in de week ook nog eens vette dingen) en mijn buik is zo erg gegroeid en strak gaan staan (op een beetje aan de onderkant na) Ik ben persoonlijk niet veel aangekomen volgens sommige artsen en sommige zeggen weer van wel. Dit gaat je lichaam aankunnen meid, je groeit een mensje in je. Ondanks alle pijn die ik in mijn lichaam ervan ervaar ook door het gewicht, moet je er echt van proberen te genieten. En ik denk zelf dat je wel echt een mooie buik gaat krijgen net zoals iedereen 🥰 Ik dacht het ook nooit van mijzelf, maar in de laaste weken is die echt gaan 'poppen' haha

Lieve mama, ik ben dan geen plus size maar ik wou toch even reageren😊 Je bent mooi, zoals je bent! Wees trots op je lichaam & laat je niet onzeker maken door je VK❤ Natuurlijk is het normaal dat je gewicht toeneemt tijdens de zwangerschap & is het echt niet erg om zo nu en dan eens even een heerlijke eetbui te hebben😋 Je lichaam is druk bezig om het mooiste te maken wat er is😁 Wees niet te streng voor jezelf❤ En iedere zwangere buik is uniek en mooi😊

Zo zie je maar dat elke verloskundige zooooo anders is 🤷 Bij mijn eerste voldragen zwangerschap begonnen op 112 totaal 9 kilo aangekomen, die er aan het einde van de kraamweek weer af waren. Thuis komen te zitten met PTSS en een burnout... Dus de kilo's kwamen er langzaam weer aan...vooral in het begin door meer slechte als goede dagen. In juni een miskraam gehad met ruim 11 weken, dat heeft ook niet veel goeds gedaan... Nu ben ik weer zwanger (overmorgen 12 weken) ben deze keer begonnen met 125 en mijn verloskundige was vorige week een beetje "boos" omdat ik 4 kilo ben afgevallen.,.. niks smaakt, ik heb ook nergens zin in.. ik eet en drink echt omdat het moet niet omdat ik honger heb of er zin in heb. En een van de weinige keren dat ik echt ergens zin in heb, zit ik met een paar happen vol 🤷 Ivm BMI en pre eclampsie bij mijn zoontje sta ik ook onder controle bij de gynaecoloog, ook die zegt niks🤷 Ik mag gewoon thuis wegen, word niet "gedwongen" bij een van hen op de weegschaal te staan om nog een keer lekker geconfronteerd te worden gelukkig. Verder, bij mijn zoontje begon je pas echt wat te zien ruiiiim na 20 weken, en nog waren er mensen met 28 weken, toen ik zo erg waggelde en het echt goed te zien was, en zelfs met ik geloof 34 weken, die dan reageerden "huh ben je zwanger?!😳" Dat ik ook alleen maar kon reageren, ik weet dat ik dik ben... Maar ik ga niet zo trots met een strak shirt rond lopen waggelen met m'n vet 🤷🤦🤰

Mijn bmi is ook te hoog. 40+. Bij de intake werd één keer mijn gewicht gevraagd en verder niet hoeven wegen, ook de rest van mijn zwangerschap niet. Als je al zwaarder bent is het logisch dat je probeert het minimaal te houden, maar aankomen ga je sowieso. Ik vind het heel vreemd dat ze tegen jou zeggen dat je niks mag aankomen want dat lijkt mij alles behalve gezond. Ik ben 10kg aangekomen in totaal en afgelopen dinsdag bevallen van een gezonde dochter.

Ik was ook te zwaar toen ik zwanger werd. Er werd alleen gezegd dat ik dan een suikertest en extra groei echo zou krijgen. Het is inderdaad beter om het aankomen zoveel mogelijk te beperken, maar ik was 2 dagen na de bevalling ook meteen 12 kilo kwijt. Dus er komen inderdaad gewoon wat kilo's bij. Nu was ik heel misselijk en moest ik overgeven, dus de eerste weken viel ik 9 kilo af. Dus na de bevalling was ik 8 kilo lichter, maar dat is ook niet een gezonde manier om af te vallen. Heb mij 20 weken echt super slecht gevoeld. Maar als je niet wilt wegen, zou je dat ook nog aan kunnen geven volgens mij! Ik heb gewoon gedacht het komt na de zwangerschap en borstvoedingsperiode wel weer.

Ik ben nu en ook mijn vorige zwangerschap ook te zwaar. Ongeveer net zo als jij, maar dan bmi van 35. Ik ben nu bij beide zwangerschappen in het begin alleen maar afgevallen en nu met 18+4 stabiliseert mijn gewicht zich een beetje. Bij de eerste ben ik in totaal geloof ik slechts 5 kilo aangekomen, dat was heel netjes volgens de verloskundige. En qua buik...uiteindelijk krijg je echt wel meer een zwangerschapsbuik. Nu met komt hij bij mij al een beetje, waarschijnlijk omdat dit de tweede is. Maar bij de eerste duurde dat eerste begin wel tot 20/21 weken. Uiteindelijk heb je net zo'n toeter, maar ik vond het er altijd minder mooi uitzien dan bij slanke vriendinnen. Toen bedacht ik me maar dat dit toch de mooiste buik is die ik me kans wensen, want mijn kindje groeit er in! Ik hoop dat jij er ook zo naar kan kijken en je minder zorgen gaat maken. Ik heb tijdens de zwangerschap en de bevalling geen last gehad van mijn overgewicht. Ik hoop dat dit voor jou ook zo zal zijn en dat je lekker kan gaan genieten van dat kleine mensje in je buik!

Hi, Ik ben ook te zwaar. Gelukkig doet mijn verloskundige er niet moeilijk over en dat maakt zoveel verschil. Ik zou je willen adviseren om op het instagram account van voedvrouwmargot te kijken en dan de highlight dik en zwanger. Klinkt negatief maar is het allesbehalve. Je hebt niet perse meer risico's als je 'zwaarder', bent. En je kan gewoon nee zeggen tegen wegen. Je krijgt een label die je niet hoeft aan te nemen. Alle lichamen zijn prachtig en de jouwe ook. Je lichaam is heel hard aan het werken voor de kleine. Ik denk dat je minimaal invloed hebt op hoeveel je aan komt. Gezond eten en blijven bewegen, meer kun je niet doen. De ene doet hetzelfde komt +5 aan en de andere +15. Het is zo verschillend en gewicht zegt niet perse altijd iets of je gezond of ongezond bent. Mijn buik is inmiddels wel bol maar dat vetje blijft er ook onder. Het is wat het is. Ik snap dat het super lastig is maar probeer je lichaam te omarmen. Heel veel succes!!

Laat je niet gek maken. Als deze verloskundige niet fijn of goed voelt weet dat je dan kunt overstappen naar een andere. Ik zal even heel eerlijk zijn dus pleur niet uit je stoel....... Mijn BMI is 51. Dit komt door chronisch ziek zijn en mijn grote vijand corticosteroïden die mijn lichaam doet laten opzwellen. Maar die ik dagelijks nodig heb. Waarna ik een eetstoornis ontwikkeld heb en dus te weinig eet. Ja ik kreeg een stempel op mijn hoofd te dik en zal wel te veel vreten en zat meteen bij de gynaecoloog die ook riep niet aankomen hoor maximaal 6 kilo want anders is het gevaarlijk voor jou en de baby. Hoge bloeddruk, kans op obesitas voor je kindje later, we hebben al een verhoogde kans op diabetes en best kans dat je dat daarna door ontwikkeld na de zwangerschap enz enz. Niemand keek naar mij. Tot ik een fijne gynaecoloog trefde met 12 weken die verder keek dan de buitenkant. Die vroeg waar alles vandaan kwam. Die hoorde hoe ik struggelde met mijn eten die me vroeg naar mijn mentale gebeuren en die zei dit ligt niet aan jou dit ligt aan ons. Daarnaast ben ik van huisarts gewisseld omdat die me ronduit in mijn gezicht vertelde dat ik vast een miskraam ging krijgen met mijn gewicht want dat is heel normaal. Daarna heb ik zijn gezicht verbouwd en dat is het beste wat ik kon doen. Heb nu een hele fijne huisarts. En naar horen zeggen is de oude nu een stuk tactvoller geworden naar zijn patiënten die er nog zitten. Ik ben onder begeleiding gegaan van een diëtist om genoeg te eten op een dag en te weten hoeveel ik moet eten. Ik zat daar namelijk ver onder. En ik heb daarin nu een doel. De baby. Ik at dan wel niet ongezond. Maar ik moet echt mijn best doen elke dag alles binnen te krijgen ik eet al 3 broodjes meer dan ik ooit gedaan heb per dag plus de rest. Ik focus me dan erop dat ik het niet alleen voor mezelf doe maar ook voor de baby. Ik heb helaas al vanaf week 17 diabetes. Bij mij 100% hormonen. Overdag gaat het goed met mijn waardes bij mij gaat het in de nacht aan de hobbel. Ik krijg nu psychisch extra hulp en ondersteuning. Ik krijg nu alleen nog mijn 3 vaste gynaecologen die ook alle 3 mijn keizersnede gaan doen. En waarvan 1 heel verbaasd was. Want voor mijn gewicht heb ik maar een kleding maat 48/50 en geen vetschort en een slanke buik. Iets wat hij wel verwachte toen hij mijn gegevens zag en waardoor hij me wilde doorverwijzen naar een gespecialiseerd ziekenhuis. Deze heeft zelfs zijn excuses aangeboden en zei al je bent ook heel gespierd geweest en ik zie nu hoe mis je kunt zitten met alleen een dossier voor je. Ik heb een fijn team om me heen wat me gaat helpen nu. Zeker omdat ik eigenlijk niet zwanger kon worden is dit een mooi cadeautje en zo zien ze het in het ziekenhuis nu ook. Terwijl er in het begin van de zwangerschap juist paniek was. Want al mijn medicatie en al mijn chronische ziek zijn. En hoe kon ik überhaupt zwanger zijn ze hadden zelf gezegd dat dat niet kon...... Ik ben nu ondertussen in week 33 en 1.5 kilo aangekomen. Ik focus me zo ie zo niet meer op de weegschaal. Daar ging het bij mij mis en daar ging ik ook steeds minder van eten dan. Ik kreeg pas een buikje bij week 15. En een zichtbaar buikje bij week 20. Dit duurt gewoon langer. En dacht ook iedereen denkt dat ik dik ben ipv zwanger. Maar ik heb nu een toeter naar voren waar een basketbal klein bij is. Maak je er niet te druk om wat jij denkt dat jou lichaam wel of niet aan kan en hoe je eruit moet zien. Daar krijg je stress van en in jou geval zul je daar misschien weer meer van gaan eten. Het komt allemaal goed je lichaam kan meer hebben dan je denkt. Zo blijkt bij mij wel. Want mijn knieën zijn nog steeds niet afgebroken onder het gewicht. En ja het is vervelend allemaal wat ze zeggen maar ze zeggen het niet om je te pesten. Ze zeggen het omdat ze niet willen dat er iets mis gaat. Alleen voor sommigen zou een cursus communicatie niet misstaan en heel erg zinvol zijn. Ik zou in jou geval ook hulp zoeken met je eten en vooral je emoties waardoor je misschien nog meer wil gaan eten. Misschien word je hier dan iets zekerder in en kun je voor jezelf en de kleine de juiste keuzes maken. Maar vooral zou ik proberen te gaan genieten van je zwangerschap. Voor je het weet is het voorbij en krijg je spijt dat je er niet van hebt genoten. Je zult altijd onzekerheden houden en die zullen vast niet allemaal even leuk zijn. Maar je hoeft er niet alleen voor te staan en je hoeft ze niet op te kroppen of ze alleen te verwerken. Je moet alleen de juiste mensen vinden die je daarin kunnen ondersteunen en helpen. Heel veel sterkte ❤

Hoi! Zelf ben ik in het verleden veel te zwaar geweest en daarna heel veel afgevallen (meer dan 60 kilo). Dus ik ken het te zwaar zijn en dat is belangrijk voor wat ik ga zeggen. Ik heb geen makkelijk praten omdat ik altijd slank ben geweest bedoel ik. Voor veel mensen met overgewicht zit er aan gewicht en de weegschaal een emotie. Als je aankomt is dat ‘slecht’, als je afvalt ben je ‘knap’, in je hoofd wordt dat dan ook een ding. Terwijl gewicht een objectieve meting is. Een getal, wat doorgaans iets zegt over je gezondheid. Net zoals bijvoorbeeld bloeddruk of saturatie. Ik ken echt niemand die onzeker raakt op persoonlijk vlak door een stijgende bloeddruk. Of waarvan mensen denken ‘goh, jouw saturatie is echt laag, jij hebt ook geen discipline’… In de medische wereld benadert men mensen met onder- en overgewicht op een bepaalde manier, omdat het iets zegt over gezondheidsrisico’s. Dat heeft niets te maken met hoe ze jou zien als persoon. Maar vanwege dat gevoel wat er voor de patiënt bij zit, lijkt wat een arts zegt voor de patiënt vaak wel persoonlijk. Dat ligt dus vaak bij de patiënt, en niet bij de intentie van de arts. Lang verhaal kort; realiseer je dat opmerkingen over jouw gewicht niet persoonlijk of aanvallend zijn bedoeld. Het is een feitelijke waarneming. Hopelijk helpt deze manier van denken je een beetje, en ik wens je een fijne zwangerschap toe ❤️

Ik ben de vorige zwangerschap zeker 30-40 kg aangekomen. Waarvan 15 kg is blijven zitten, wat mijn bmi 37 maakte. Inmiddels ben ik bijna 30’weken zwanger en de laatste keer dat ik had gewogen, zo’n 2 weken geleden, was ik pas 5-6 kg aangekomen. Ik heb overigens niks aan me eetpatroon veranderd en zorg alleen dat ik niet extra ga eten. Als je dat probeert te doen, heb je al een hoop gewonnen. Maar vooral; geniet van je zwangerschap. Laat gewicht niet zo’n ding zijn. Het is allemaal zo snel voorbij en je hebt nog genoeg tijd om je druk te maken om de kilo’s. Voordeel is nu dat je wat extra controles/echo’s krijgt voor je kindje.😊

Ik heb op zich in dit topic eigenlijk niets te zoeken. Ik zit namelijk aan de andere kant van het spectrum en heb ondergewicht. Maar door mama hendriks haar bericht dacht ik dat mijn ervaringen je misschien wel kunnen helpen. De adviezen en opmerkingen die ik krijg van de gynaecoloog lijken namelijk heel erg op wat tegen jou gezegd wordt. Ik moet minstens zoveel kg aankomen, mag niet afvallen etc. Ik ben misselijk en bij stress krijg ik geen hap door mn keel. Door de dwingende opmerkingen van de artsen krijg ik alleen maar meer stress waardoor ik minder eet. In het begin heb ik advies gehad van een dietist die me heel erg zo benaderde. Dat werkte voor mij absoluut niet. Daarna een andere dietist en dat werkte veel beter. Dus zoek hulp bij een arts of diëtist die jouw begrijpt en waar je een klik mee hebt. Ik wil hier mee zeggen dat onder en overgewicht medisch gezien op dezelfde manier behandeld wordt, al ziet de maatschappij dat soms anders. Voor de arts is het een risicofactor en verder niet. Tactvolle communicatie zit niet inde opleiding van de meeste artsen, maar ze willen je alleen maar helpen. Al je angsten en onzekerheden zijn dan ook helemaal niet nodig. Je bent zoals je bent, je bent mooi en je bent zwanger! Probeer er van te genieten!

Hoi, herkenbaar allemaal hoor. Ik ben ook zo’n jojo’er, kan heel goed afvallen maar ook goed aankomen. En eetbuien… Voor mijn zwangerschap was ik net tien kg afgevallen en had ik een BMI van 31. Helaas ben ik er ook alweer 13 aangekomen 🙈 Ik ben 21 weken zwanger. Die kilos komen voornamelijk door het begin, toen had ik zooo’n honger. Ik zie er ook niet zwanger uit en vind dat vervelender dan ik vooraf had gedacht.

Hier ook zo'n jojo'er en met beide zwangerschappen heel onzeker geweest hoe het zou lopen. Bij de eerste zwangerschap startte ik met een bmi van 29 en kwam ik 26kg aan, inclusief een hoop vocht vasthouden en hoge dosis medicatie voor te hoge bloeddruk op het eind... Daar is 5kg van blijven zitten en langzaamaan werd dat steeds een beetje meer, dan weer een beetje minder... Hoe goed ik ook op mn eten lette, 2x in de week sportte en veel loop op werk. Vorig jaar weer zwanger en toen startte ik met een bmi van 32, uiteindelijk kwam ik toen 14kg aan. Heb zowel goed op mn eten gelet als me regelmatig lekker laten gaan... Ik zat op het randje van zwangerschapsdiabetes, kreeg online advies van een dietiste maar die benoemde alleen maar dat mn eetpatroon al zo goed was, at namelijk al een tijd lang koolhydraatarm en bleek dat juist iets meer nodig te hebben. Nu is ons meisje inmiddels 5 maanden en heb ik nog 4kg te gaan + nog een boel meer zodat ik lekkerder in vel kom. Probeer je niet al te druk te maken, er groeit een minimensje in je en dat is veel waardevoller dan lopen pierkeren hoe je eruit ziet. Is moeilijk, i know, maar het zwanger zijn vliegt voorbij terwijl het eigenlijk zoiets moois is 😊

Niet aankomen is in de meeste zwangerschappen onmogelijk. Dit is een advies van niks! Niet te druk maken mama, er groeit een kindje in je buik, tuurlijk kom je aan! Ik snap de onzekerheid maar al te goed maar de verloskundige iets minder..

Je komt hoe dan ook aan tijdens een zwangerschap.. vruchtwater, baby, extra bloed.. het is allemaal niet gewichtsloos. Ik woog 102 toen ik zwanger werd en ben uiteindelijk ongeveer 10 kilo aangekomen. De dag na mijn bevalling was ik al 9 kilo kwijt.

Oh en om je een beeld te geven van hoe die buik kan groeien bij iemand met een soortgelijk gewicht: