Op eigen verzoek ingeleid worden?

Je weet toch dat 35 weken vrij vroeg is voor een baby’tje? Zou je het kindje echt extra risico laten lopen omdat je bang bent voor de bevalling en door klachten? Ik zou het echt even uitzitten voor die laatste weken en proberen wat te ontspannen, want dit is voor niemand goed.

Ohw je begrijpt me verkeerd hoor, ik wil niet ingeleid worden met 35 weken! Maar zat te denken aan 38 weken net zoals bij me dochtertje.

Ik zou eerst eens vragen of je een nachtje mag slapen onder sedatie op de poli. Dan krijg je pijn medicatie en slaap medicatie. Het kan helpen om door de neerwaartse spiraal van niet slapen te komen.

Dat heb ik verkeerd begrepen inderdaad. Het is je eigen keuze of je ingeleid wil worden. Mijn eigen ervaring is dat mijn spontane bevalling veel beter vol te houden was, mijn lichaam was klaar ervoor en ik had geen ruggenprik nodig. Maar bij de tweede bevalling, toen ik werd ingeleid door langdurig gebroken vliezen, ging het veel te snel en trok ik het niet, overhaaste ruggenprik en alles. Als ik kon kiezen zou ik voor een spontane bevalling gaan, ook minder risico’s. Maar het is natuurlijk voor iedereen een persoonlijke afweging

Ohw dat ken ik niet! Vraag ik dat bij de huisarts?

Hoe ging je met de pijn van de ontlsuitingsweeen om?

Bij de eerste bevalling? Thuis had ik zo’n grote bal waar ik op kon zitten, ik deed ademhalingsoefeningen, muziek op en ging lang onder de douche. Met 6 cm naar het ziekenhuis door SSRI-gebruik. Daar ging ik meteen het bevalbad in, daar heb ik een uur of 4 in gezeten. De pijn was heftig, bij iedere wee op ademhaling letten. En toen ik dacht ‘dit gaat niet meer’ had ik volledige ontsluiting en was mijn dochter er binnen 20 minuutjes 😊

Ik kreeg de optie aangeboden door de verloskundige.

Ik zou in elk geval heel duidelijk zijn tegen je verloskundige. Dus echt hardop zeggen: ik wil Ingeleid worden, zodat ik de bevalling kan starten met een ruggenprik. Wat is er voor nodig om dit te regelen? In mijn ervaring moet je heel helder zijn over wat je wilt en de keuze min of meer afdwingen en ook blijven herhalen dat je dit wilt. want de meeste verloskundigen zullen anders bij de protocollen blijven.

Uiteindelijk is het natuurlijk het beste om het natuurlijke beloop af te wachten, hoe zwaar een zwangerschap ook kan zijn, je lichaam geeft zelf aan wanneer het er klaar voor is om te bevallen. In die zin is het logisch dat de verloskundige daar gewoon op wil wachten, omdat er dan beduidend minder risico’s zijn tov inleiden. Maar als het echt niet meer gaat dan moet je dat vooral heel duidelijk aangeven en zeggen dat je echt niet meer kunt. Ik ben bij mijn tweede bij 42 weken bevallen, die laatste paar weken waren echt afzien maar uiteindelijk heel blij om een natuurlijke bevalling te hebben gehad, vond het veel fijner dan een ingeleide bevalling. Als het echt niet meer gaat dus gewoon heel duidelijk zijn dat het zo niet meer kan, maar als het nog vol te houden is dan zou ik dat zeker proberen, hoe zwaar het ook is 🩷

Bij 35 weken zullen ze sowieso nog niets doen en niemand weet voor nu hoe het verder zal gaan. Met iets van 36 weken kreeg ik van de gynaecoloog een harde nee op een inleiding. Op 37+5 kwam mijn vroedvrouw langs om te kijken hoe het ervoor stond en had ik 1,5cm ontsluiting waar ze me kans mee gaf de gynaecoloog te overhalen. Dag erop heb ik als een gek staan rondbellen, psycholoog van het ziekenhuis ook gebeld waar ik al bij liep. Zij belde voor mij naar de gynaecoloog waar ik die namiddag terecht mocht om het eens te bekijken. Toen had ik al 2cm ontsluiting (geen weeën of niets, ik vind het wat vreemd dat ze jou bij een bepaald aantal cm ontsluiting een ruggenprik gaan geven, ontsluiting betekent niet per se start bevalling). De gynaecoloog zag dat het mij niet meer goed afging en ik mocht die avond zelf nog binnen voor een inleiding. Dag erop in de avond is mijn dochter bij 38+0 geboren. Nu een nee betekent niet dat de nee blijft is mijn ervaring, als je echt op bent zien ze dit ook. Alleen bij 35 weken kunnen ze nog niets voor je doen of voorspellen hoe het gaat, inleiden zonder ontsluiting gaat ook veel moeizamer omdat je lichaam dan duidelijk nog niet klaar is om te bevallen.

Je kan gerust bij de verloskundige vragen om een doorverwijzing. De gynaecoloog zal met jou de opties bespreken.

Inleiden op eigen verzoek mag vanaf 39 weken als er geen zwaarwegende reden is om het eerder te doen. Als er iets met de baby is (te groot/te klein/weinig beweging bijvoorbeeld) dan kan het eerder, of als het met jou echt niet meer gaat. Maar je kunt inderdaad alvast op gesprek bij de gynaecoloog, vraag daar gewoon naar bij je volgende check

Bij mijn oudste dochter mocht ik écht niet ingeleid worden, zelfs geen poging tot strippen met 41 weken. Wellicht os dat verandert in de laatste 4 jaar, maar bij mijn verloskundige was dit een no go. Zelfs niet toen ik aan de slaapmedicatie zat omdat ik door pijn niet sliep. Ik zou eerst vragen of slaapmedicatie of iets voor de lijn mogelijk is. Met 35 weken bevallen is de baby prematuur. Voor jou misschien het beste, maar is dat voor de baby ook zo?

Ik ga dit dinsdag even bespreken met mijn verloskundige 😊

Ja dat snap ik! Denk dat ik het gewoon laat noteren in mijn dossier en hier op wil komen met bijvoorbeeld 38 weken. Of wanneer het echt niet meer gaat. Ik ben ook niet eens met dat ze nu moeten inleiden hoor maar heb t puur over later

Yes ga ik doen bedankt!

Hoi ik heb ook geen wens om nu jngeleid te worden hoor! Het is meer na 38 weken als het niet spontaan komt

Dat is inderdaad veranderd, in het laatste jaar ongeveer dacht ik. Bij mijn oudste twee was het vanaf 41 weken, en dat is al heel lang zo, dus het lijkt erop dat jij extra streng behandeld bent 🤔 Maar er zijn nu meer onderzoeksresultaten bekend die erop wijzen dat bij 39 of 41 weken inleiden geen verschil in uitkomsten geeft

Dit klinkt echt als een prachtige en positieve bevalling! ❤️