Poging 4: Wachten op echo na 3 MA's

Jeetje wat rot voor je zeg, ik snap heel erg goed dat je super nerveus bent voor een echo nu! Super spannend is dat nu dan ook, en het zal je de hele 2 weken lang elke dag wel bezig houden. Ik hoop oprecht dat 2026 jouw jaar wordt en jij ook een gezond kindje mag verwelkomen. Heel veel succes over 2 weekjes, hopelijk is het een goede echo en geeft dat rust en blijdschap🩷

En wat duren de dagen dan lang he... wat vreselijk dat je 3 miskramen hebt gehad. Bij ons waren de eerste echo's goed, maar ging het toch mis (2 miskramen). Toen ik bij de derde zwangerschap wederom een goede eerste echo had, durfde ik eigenlijk nog niet eens echt blij te zijn. Ook al voelde het wel anders. Ik ging dan ook met lood in mn schoenen naar de termijnecho. En jawel... gelijk een knipperlichtje. Wij hebben zelfs nog een extra echo gedaan met 12wk voor we het openbaar gingen maken. Pas met 15 a 16 weken ging ik er zelf ook in geloven dat het echt goed zat. En dat zat het💕 Gefeliciteerd met je zwangerschap ❤️ je gaat nu door allerlei emoties heen maar het is ook weer iets moois dat het is gelukt. En ik hoop zo erg dat jij ook zo'n mooi knipperlichtje mag gaan zien over 2 weken. Schrijf van je af, en laat al je emoties er maar zijn. Die mogen er ook zijn en zijn echt heel verklaarbaar. Veel sterkte met het wachten, ik duim voor je/jullie!🍀❤️

Dankjulliewel voor jullie reacties, heel fijn🙏

Wat spannend .... Dat is echt aftellen en tegelijkertijd opzien

Ik snap je zo, zo, zo goed. Ik zou mezelf ook wel willen “opsluiten” in dit proces. Geen puf en creatief voor werk, terwijl ik het zo leuk vind. Ik ben zzp’er, dus ik zal wel door moeten… Maar ik begrijp je. Wij hebben net de 5e miskraam achter de rug. Volgende ronde met Utrogestan. Lukt het dan weer niet…dan is het voor ons wel klaar. Iedere keer het verdriet…🥺 Zet hem op ❤️

Lief je reactie, dankjewel. En wat mega verdrietig dat jij dit al 5 keer hebt moeten doorstaan. Ze blijven het maar pech noemen, maar dat kan toch gewoon niet? Er móet iets zijn toch? Ik heb de afgelopen nachten heel veel gedroomd over echo's. Over slechte echo's vooral. Zie iedere keer het beeld voor me dat ik daar in die stoel zit volgende week, benen wijd, inwendige echo, mn vriend naast me en de onbeschrijflijke pijn, verdriet en teleurstelling bij wéér slecht nieuws. Regelmatig denk ik 'het is ons gewoon niet gegund, wij zullen nooit na een echo blij naar huis gaan'. Maar ik moet hoop proberen te houden. Deze keer zijn er voor het eerst dingen anders. Voor het eerst utrogestan (al denk ik niet dat ik een progesteron tekort heb), voor het eerst acupunctuur en helemaal glutenvrij gaan eten (wist al dat ik glutengevoelig ben maar werd er nooit echt ziek van). Ik hoop op een wonder volgende week, maar ben in gedachten vooral voorbereid op het ergste. Sterkte voor jou en heel veel kracht❤️‍🩹

Las je topic vorige week en duim sindsdien zo voor je! Hoop enorm op goed nieuws voor jullie ♥️ Kom je de dagen nog een beetje door?

Oh wat een vreselijke spanning moet je mee maken. Ik duim echt heel heel erg voor je! Hebben jullie ook onderzoeken laten doen? Die angst en onzekerheid is echt killing he.. heel veel sterkte! Ik maak nu mijn derde miskraam door, ook drie MA's. Wat een verdriet en rouw.. hoop ook zo voor jou dat het echt drie keer pech was! 🫶🌟

Lief, dankjewel❤️ Het wisselt heel erg. De ene dag denk ik er heel veel aan, ben ik bang en droom ik veel. De andere dag gaat het wat beter. Ben echt aan het aftellen

Dankjewel voor je berichtje❤️ en wat verdrietig dat jij dit ook mee moet maken. Ik heb iedere keer voor medicatie gekozen en vind het lichamelijke proces ook best intens. Hoe ervaar jij dat? Ja, alle onderzoeken gehad. Ik heb een wat grotere kans op miskramen door een hartvormige baarmoeder, maar dat lijkt niet de echte oorzaak te zijn. Van de derde miskraam weten we dat de innesteling op een gunstige plek zat en dat deze afwijking geen rol speelde. Ze noemen het pech, maar daar geloof ik niet in. Jij ook alle onderzoeken gehad en niets gevonden?

Ah ja dat is ook heel erg intens en echt heel logisch! Ja het lichamelijke vond ik heel intens ook, heeel erg pijnlijk. Ik heb de eerste keer afgewacht en de tweede keer laten opwekken met medicatie en dat ga ik nu weer laten doen, maar ik zie er echt onwijs tegen op. Ergens wil ik er zo snel mogelijk vanaf zijn maar ik wil het vruchtje ook niet kwijt omdat het dan zo definitief is.. snap je wat ik bedoel? Ohh wat spannend zeg, en ook onwijs frustrerend als het wel echt pech is, zooooveel vragen blijven dan door je hoofd spoken en je zoekt zo naar de zekerheid die je dus niet gaat krijgen.. kunnen ze nu niks voor je doen? Wij gaan nu chromosomen onderzoek laten doen, voor de rest is alles onderzocht en lijkt er ook geen oorzaak.. hoop écht dat het ook gewoon pech is dan.. maar ik snap je helemaal dat het lastig is om dat te geloven! Ik hoop zo zo zo dat je hoop houdt en dat het goed zit ❤️

Dubbel kan dat zijn he. Als je eenmaal weet wil je er maar vanaf zijn en tegelijkertijd is dat heel verdrietig. Bij de derde miskraam heb ik iets gezien waarvan ik dacht dat het het vruchtzakje was. De emotie kwam heel hard binnen, maar het was ook een belangrijk moment in het rouwproces. Je kan dan weer verder. Ik heb nu voor het eerst progesteron pillen gekregen, al is er nooit onderzocht of ik daar een tekort aan heb en denk ik zelf dat dat niet aan de orde is. Maargoed, we proberen alles wat te proberen is. Verder kunnen ze niets meer doen zeggen ze. We hebben aangemeld bij C&C in Duitsland, maar ik hoop heel erg dat we die aanmelding kunnen terugtrekken. Spannend het chromosomenonderzoek. Hopelijk wordt ook daar niets in gevonden. Werd er maar iets gevonden waar simpel iets aan te doen was, dan was het allemaal zo veel makkelijker. Dat vond ik ook het dubbele aan de onderzoeken: hoop dat er niets bijzonders uit zou komen en tegelijkertijd hoop dat er wel wat uit kwam. Heel veel sterkte voor jou❤️‍🩹❤️‍🩹❤️‍🩹