Helaas missed abortion bij termijnecho

Heel veel sterkte❤️. Ik heb dit ook precies zo meegemaakt. Ik heb er toen voor gekozen om te wachten tot mijn lichaam het zelf afstoot, omdat dit voor mij natuurlijker voelde, maar ook omdat de gynaecoloog toen aangaf dat je lichaam dan meer “stofjes” aanmaakt dat de pijn moet verlichten. Uiteindelijk 2weken gewacht en alles zelf opgang gekomen, en goed verlopen. Doe wat goed voelt voor jou, of dat zo snel mogelijk is, of op zn eigen tijd!

Wat enorm verdrietig! Heel veel sterkte. Mag ik vragen wat voor symptomen dan waren afgenomen?

Heel veel sterkte! Wat verdrietig

Hee, helaas heb ik november een spontane miskraam gehad. Nu was ik snel weer zwanger, maar kregen we 30 december helaas te horen dat we een missed abortion. Ook na een echo met kloppend hartje idd.. Ik heb nu een week gewacht, maar er gebeurde helemaal niks.. Vandaag medicatie gekregen en vanavond de eerste pil ingenomen. Ik vond nog langer afwachten Mentaal niet te doen. Het hartje is ongeveer 2 weken geleden gestopt en er gebeurde helemaal niks. Op de echo was ook nog niks wees op dat de miskraam snel zou komen. Donderdag neem ik de volgende medicatie in en dan komt het hopelijk op gang. Ik kan je laten weten hoe het gegaan is. Sterkte 🤍

Ik had hele gevoelige tepels en ook borstspanning en die zijn wel helemaal weggetrokken. Vermoeidheid, opgeblazen buik, sterk reukvermogen en dat soort dingen heb ik allemaal nog steeds

Verschikkelijk! Heel veel sterkte!! Ik hen 4 miskramen gehad 3 zijn vanzelf opgang gekomen en 1 heb ik met medicatie opgewekt. Mocht je vragen hebben, schaam je niet en vraag!

Ik heb in oktober een missed abortion gehad met 7weken. Kwamen we achter met de 10wk echo. Ik heb er voor gekozen om het op te wekken omdat het wachten totdat je lichaam het zelf opruimt soms wel een maand of zelfs langer kan duren. (Kan natuurlijk ook eerder, maar bij mij zat achteraf al 3 weken een dood vruchtje in mij) ik vond het dus geen fijn idee om het af te wachten, wat nou als het gebeurt terwijl ik aan t werken was oid. Maar goed iedereen doet het natuurlijk op zijn eigen manier.

Heel veel sterkte!! Mogen/willen jullie al onderzoeken doen waar het aan gelegen heeft? Hoop dat het met de medicatie snel op gang komt en de pijn meevalt, maar geloof heel erg dat dit weer een zware klap is die je door moet. Heel veel hartjes!! Ja laat maar weten hoe het gegaan is!

Oh dat is ook heel pittig! Heb je onderzoeken mogen doen? Je bent nu weer zwanger als ik het goed zie, gefeliciteerd! Hopelijk wordt dit een hele gezonde mooie baby! Ja en wel een vraag, wat is jouw ervaring met de medicatie?

Heel veel sterkte, wat een verdriet♡ Ik ga nu helaas door mijn 2e miskraam heen. Met 7+3 een goed en sterk kloppend hartje. 30/12 s avonds met 9+1 stil beeld, het hartje van ons kindje was hoogstwaarschijnlijk diezelfde dag (30/12) gestopt met kloppen, gezien de meting. Sinds 30/12 licht roze bloedverlies (vooral bij afvegen en heel af en toe in het maandverband) Iedere avond sinds oudjaar flinke krampen, sinds gisteravond helder rood bloedverlies (niet veel en geen stolsels!) Het liefste had ik gewild dat het meteen kwam, het is nu een week geleden. Maar wil heel graag dat mijn lichaam hetzelf doet, ben zelf wat angstig voor de medicatie, wat niet hoeft maar ja het voelt voor mij gewoon niet prettig. -> meer omdat ik dan het gevoel heb de controle te verliezen, die er nu ook niet is maargoed. Volgens de vk en gynaecoloog heeft mijn lichaam het wel door omdat het krampt en toch hoe weinig ook; bloed verliest. Dus hoewel ik het kindje het liefst nu zou willen laten gaan, kies ik voor afwachten tot het zelf komt.. het is echt een keus die jezelf moet maken, hoe moeilijk ook! Sterkte daarin!

Wat naar om mee te maken, maar toch fijn om te horen dat het opgang komen toch goed is verlopen. Mag ik vragen hoe lang jouw baby al was overleden toen je naar de echo ging, dus hoe lang het in totaal heeft geduurt voor het opgang kwam

Dankjewel, lief 🤍. De gynaecoloog gaf aan dat ik medisch gezien nog als jong wordt beschouwd (32) en ik voel dus wel een bepaalde tijdsdruk. En ze benoemde dat in de medische wereld 2 miskramen niet als veel wordt gezien, ondanks dat ze snapte dat het voor ons heel anders voelt. Ze gaf ook aan dat het gezien mijn leeftijd wss "gewoon" pech is.. Ik vind het moeilijk te geloven zo twee keer na elkaar, maar ik hoop het. Dat drie keer scheepsrecht is. Ze gaf aan dat ze wel wat onderzoeken kan uitvoeren, waaronder bloedonderzoek. Daar gaan we het na de miskraam wat uitgebreider over hebben! Je leest hele wisselende verhalen. Op dit moment wil ik verder en niet afwachten. Neem zeker je tijd en laat je vrijdag goed adviseren 🤍

Wat verdrietig om mee te maken! Sowieso heel veel liefs voor jou🫶 Ja ik denk ook wel dat je lichaam het rustig aan het opruimen is dan misschien. Mag je eigenlijk altijd een echo laten doen om te kijken of alles eruit is? dat lijkt mij wel een fijne gedachte

Ja het is wel pittig! Klopt ik heb nu mijn 6e zwangerschap, gelukkig hebben wij in 2023 een gezonde dochter mogen krijgen en nu morgen 9 weken. Ik heb afgelopen zomer een bloedonderzoek gedaan alleen daar is niks uitgekomen dus dat wil zeggen waarschijnlijk gewoon dikke pech. Om heel eerlijk te zijn vond ik het qua pijn wel meevallen met de medicatie. Al moet ik zeggen met alle miskramen viel het met de pijn wel mee (misschien heb ik een hoge pijngrens want ook de bevalling zonder pijnbestrijding gedaan🙈) Maar wat ik vooral vervelend vond met de medicatie is dat je het zelf gaat laten afstoten, daar had ik het wel moeilijk mee. Wetend dat als je aan die tabletten gaat beginnen je het ook binnen 1a2 dagen kwijt bent. Ik had in de avond 1 orale tablet genomen en de dag erna 4 vaginale tabletten ingebracht en binnen 1 uur begon ik flink te bloeden dus bij mij ging het vrij snel

Daar heb je volgens mij wel een soort van recht op! De vorige keer deed ik het eerst niet omdat ik spontaan "beviel". De dag daarvoor een goede echo en sochtends had ik ineens ons kindje in vruchtzakje en met placenta in handen. En daardoor echt wist dat ik "leeg" van zwangerschapsweefsel was. Toen veel gebloed daarna, omdat ik na 10 dagen ineens weer bloedstolsels verloor, best wel groot, boden ze het mezelf aan en zeiden ze dat ik altijd een echo mocht vragen om te kijken of ik schoon was. Dat heb ik toen 14 dagen na de "bevalling" gedaan en toen was het inderdaad helemaal schoon. Nu boden ze het me ook weer aan, de vk belt me sowieso 3x per week, dus fijn contact dat is wel prettig. Dus ik denk dat dat altijd mag een echo als jij dat prettig vind!

Ik vind het fijn jouw berichtje te lezen.. Ik lees ZOVEEL horror verhalen over de medicatie.. Vorige miskraam amper pijn gehad en idd mijn eerste bevalling ook zonder pijnbestrijding gedaan. Was wel vrij pijnlijk, maar net als jij een hoge pijngrens. Ik hoop dus zo dat het me meevalt 😊

Wat jij zegt, het is alleen maar horror verhalen wat je leest met medicatie. Waardoor ik het o.a. naast mijn andere wens dat het zelf komt, dus ook niet zo goed durf! Wil je (op jouw tijd) misschien je ervaring delen als het gekomen is? Vorige mk deed bij mij wel echt pijn, maar wist ik veel dat ik aan het "bevallen" was... denk dat het ook wel weer verschilt per persoon..

Ik las ook even jou berichtje. En ik jou zeggen hou hoop! Ik had ook eerst 2 miskramen daarna kwam onze dochter en nu weer 2 miskramen en nu hopelijk weer een blijvertje❤ En ik snap heel goed wat je zegt je wil gewoon door dat had ik toen ook en daarom gekozen voor medicatie

Ik had de echo van 10 weken toen ik erachter kwam dat het hartje dus bij 9 weken gestopt was. Dus in totaal 3 weken met een overleden kindje gelopen… Maar wou het vertrouwen in me lichaam toch “terug” winnen op die manier 🤷‍♀️

Veel sterkte❤️ Ik heb een missed abortion gehad bij de eerste echo en heb toen een week afgewacht maar toen vond ik het te lang duren en met pillen opgewekt. Het vruchtje was 6+2 maar de vruchtzak 10 weken qua grootte. De vk zei tegen mij dat het ongeveer een menstruatie zou zijn. Ik wist van ervaringen hier en mijn gyneacoloog dat het wel heftiger kon zijn. Beetje een rot opmerking van de vk want ik vond het echt wel een stuk heftiger met stolsels en krampen. Wel te doen, maar ik kon echt niet rustig een serietje kijken ofzo. Ook voelde ik het vruchtzakje knappen en kwam er een gutsje vruchtwater ineens vrij. Daar had ik niet op gerekend maar natuurlijk wel logisch dat dit gebeurd. Het vruchtje heb ik opgevangen met een maatbeker en zeef en daarna in een pot met water gezet. Mn gyn had verteld dat ik het zo kon doen. Ik wilde graag zien hoe het eruit zag, stukje verwerking. Daarna heb ik het begraven❤️ Beetje veel details misschien maar vond het zelf wel fijn om het hele verhaal van mensen te lezen. Nogmaals sterkte!