Omgeving is verder dan ik ben

Hoeveel weken ben je zwanger?

Ik denk dat als je gewoon een normaal maar serieus gesprek aan gaat met hoe je je voelt etc dat je ze niet kan kwetsen? Buiten dat om moet je gewoon doen waar je je zelf echt goed bij voelt. Je moet jezelf zo comfortabel mogelijk maken en als dit je oncomfortabel maakt moet je er toch iets aan doen, niemand anders gaat het voor je doen. Je familie die wilt er alleen maar voor je zijn en denken dat ze hier goed aan doen. Ze kunne niet in jouw hoofd kijken dus zolang jij je niet uitspreekt veranderd er niks.

Zeker ervaring! Precies hetzelfde. Ik heb het er vooral goed met mijn man over gehad. En uiteindelijk hebben wij gezegd dat we het ZO leuk vinden dat ze zo lekker enthousiast zijn. Dat we snappen dat ze er willen zijn als de kleine spruit geboren wordt maar dat het voor nu een beetje overweldigend is voor onszelf. Ze gaven meteen aan dat ze dat ook helemaal begrepen. We hebben afgesproken dat zij het met hun beste vrienden mogen delen om lekker enthousiast te zijn voor nu en dat wij zo de ruimte krijgen om langzaam aan te wennen. Ik denk dat het ook aan de mensen zelf ligt. Bij mij was het ouders en schoonouders. Mijn ouders waren wel licht gekwetst terwijl mijn schoonouders het beter oppakte. Ik ben overigens nu 10 weken en heb zelf nog niks gekocht. Niet omdat ik niet blij ben. Maar omdat wij willen genieten van dit moment, in rust en langzaam aan willen groeien in het ouderschap.

Ik ga pas shoppen na een goede 13-wekenecho hoor... lijkt me normaal dat je nog even de kat uit de boom kijkt. Verder op een bepaalde manier fijn dat ze nu al hun intentie tot betrokkenheid zo tonen... dan kan jij even rustig nadenken over waar je grenzen liggen en die ook communiceren op een liefdevolle manier. Lieve schoonouders, echt superlief hoe betrokken jullie zijn. Ik merk dat ik zelf nog minder ver ben en nog even niet toe ben aan alles kopen en plannen... ik wil jullie dan ook even om terughoudendheid vragen. Ik trek aan de bel zodra ik er klaar voor ben! Liefs xxxx

Ik ben nu 8 weken

Oh vervelend! Maar inderdaad wat Respectvollekers zegt. Even goed met je partner praten. Hopelijk kan hij met zijn ouders praten en jij dan bijv met die van jou. Duidelijk zijn dat het echt nog veel te vroeg is en je dit zelf eerst rustig aan wilt bezinken voordat je van alles van anderen over je heen krijgt. Je bent pas 8 weken dus ze hebben genoeg tijd om zich met jullie druk te maken over kleertjes en spulletjes. Ik denk dat heeeel veel zwangeren gewoon lekker wachten tot na 13 weken. Ik ook. En ik denk zelfs dat ik langzaam bij beetje eerst wat ga bekijken voordat we echt kopen. Het is ook voor jou stressvol om daar nu al aan te denken en stress heb je nu echt even niet nodig. Zeker niet in het eerste trimester

Ja herkenbaar uit mn eerste zwangerschap en maak het nu gelijk duidelijk. Op een respectvolle manier natuurlijk maar ook over hoe je de kraamtijd voor je ziet. Wel gelijk op bezoek/ff wat daagjes wachten. Mijn ouders waren wel chill. Mijn schoonouders hadden al een cadeautje zo gauw we vertelden dat we een kindje verwachten. Daarna direct geshopt door ze en allemaal kleertjes gekregen. Wij kochten de eerste setjes met 28 weken op vakantie. Ik was super blij met de zwangerschap maar had echt geen neiging tot kleertjes kopen. Waarom ik zeg wees duidelijk over de kraamtijd. Mijn schoonmoeder was zo door het dolle dat ze maar bleef herhalen dat ze gelijk hetzelfde uur na de bevalling nog langs komt. Ik lachte het een soort van weg maar kreeg uiteindelijk nachtmerries dat iedereen met mijn baby stond te knuffelen terwijl ik gehecht moest worden op de OK. Echt vreselijk. Na de nachtmerries gezegd met mijn man besproken dat we evenetueel gewoon een dag later bellen dat het kind geboren is🤣 Hij zat er ook niet op te wachten en beetje lastige band soms met mijn schoonmoeder dus het bespreekbaar maken zag ik ook tegen op. Uiteindelijk is het contact heel normaal gelopen. Ik was snachts bevallen en de dag erna een uurtje langs geweest en dat vond ik toen prima. Lekkere dump hier maar laat je niet in verlegenheid brengen door enthousiasme. Achteraf had ik het misschien best kunnen zeggen maar dit complot gaf genoeg rust🤣

Ik herken dit ik heel goed. Wij hebben het bij zes weken verteld omdat het Kerst was en ik me zo ellendig voelde. Daarna kreeg ik gelijk paniek, opeens was het niet meer van ons, maar van de wereld. Daar waar ik nog moet wennen aan het idee en nog in de onzekerheid zit, hebben zij de vreugde er al van. Ik vond dat lastig te merken en soms nog steeds. Mijn zusje is nu 27 weken zwanger en ik zag hoe mijn moeder er op dook met spulletjes etc. al bij 7 weken. Heel lief dat ze zo enthousiast is en het zo gewenst is maar hierdoor ben ik zelfs voor m’n zwangerschap al het gesprek hierover aangegaan. Ik weet dat m’n moeder ook al heel veel spullen voor ons heeft gekocht maar heb aangegeven dat ik daar nog even mee wil wachten tot de eerste echo. Ondanks dat je bang bent anderen te kwetsen is het wel goed om het hier over te hebben, het gaat je anders heel erg benauwen en dat haalt uiteindelijk ook de vreugde er voor jullie vanaf. Doe dit vooral op je eigen tempo.

Ik zou al blij zijn als ze zo enthousiast gaan zijn. 😅 Ze zijn gewoon dolenthousiast.. ik zou me er niet te druk om maken.. evt afspraken maken gaan ze ook oppassen?

Voor mij niet helemaal herkenbaar. Wel had ik aangegeven nog niet te veel te willen regelen of kopen voordat we een beetje uit de gevaren zone zijn. 30 December hebben we het hartje zien kloppen. Dit was het moment dat iedereen wat meer los mocht gaan. 😇 Mijn vriend heeft al zijn vrije dagen al geregeld op zijn werk. Zelf wacht ik tot de officiële uitgerekende datum om daarna alles te regelen. Het belangrijkste wat ik in mijn leven heb geleerd. (en wat ook elke keer weer moeilijk is) blijf toch praten over hoe jij je voelt en wat jij wil. Als jij het niet verteld zal de andere dit nooit weten. Succes met de super enthousiaste omgeving. En als het lukt probeer er een beetje van te genieten. En misschien lekker hun enthousiasme gebruiken, maar dan wel op jou tempo.

Ik snap je helemaal en vind het ook herkenbaar. Ik heb mijn omgeving nadrukkelijk opgedragen te wachten met dingen kopen tot we wat meer zekerheid hebben, voor ons na een goeie nipt en 13 weken echo. Je mag dat echt vragen van ze, vind ik. Tuurlijk is het lief dat ze blij en enthousiast zijn maar dat moeten ze nog maar even zonder jou doen ;) succes!

Hi! Ik herken het gevoel van de eerste zwangerschap. Het voelde voor mij af en toe verstikkend. Dat gevoel werd minder toen ik inzag dat het ook hun eerste kleinkind/ neefje was etc. Mijn gevoel daarover uiten was lastig maar hielp wel. Nu met de tweede hebben wij meteen gezegd dat het een spannende periode is en dat wij zelf updates geven over de zwangerschap als we dat willen. Het is bij ons een paar keer mis gegaan namelijk dus wij zijn voorzichtig en daar is alle respect voor. Iedereen ervaart de zwangerschap anders en het kan helpend zijn om dit te delen met je dierbaren.