Beetje eng

"Bietje ang" ach wat lief, ik smelt!! 🥰😍 ...en ik denk dat het een heel normaal en gezond teken is van een grote mentale ontwikkeling waarbij hij gaat leren risico's te zien en vervolgens managen (en daar gaat hij natuurlijk nog jaren over doen, om die ontwikkeling door te gaan).

Mijn eerste is een heel gevoelig kind en wat hier enorm hielp is alles, tot in den treure bijna, uitleggen. Ook als hij bijv moet huilen om een plotseling hard geluid, natuurlijk hem troosten maar ook uitleggen wat er gebeurde:dat was een hard geluid, je bent geschrokken! Dat soort dingen. Benoemen benoemen benoemen. Uiteindelijk toen hij 2,5 a 3 was kon hij al super goed dingen verwoorden. En dat gaf hem zelf heel veel zelfvertrouwen. Verder sluit ik me aan bij Domensino.

Ja ik bedenk me ook maar steeds dat dit weer een ontwikkeling is in zijn bewustzijn. Er zijn ook vlakken waarvan ik denk, dit vind ik juist spannend. Zo is hij met sommige dingen echt een sensatie zoeker.

Ja dat is inderdaad een goeie. Ik probeer hem ook uit te leggen. Het geluiden helpt het bij mijn zoontje wel een beetje als het verklaarbaar is. Dus vooral weten waar het geluid vandaan komt. Dus als het de deurbel is, just samen gaan kijken. Of als het het geluid van de stofzuiger is, juist hem de stofzuiger laten zien.

Ja dat doe je super goed. Verder zal het met de tijd vanzelf minder worden denk ik. Inderdaad al super dat hij dat zo aan kan geven m.

Dit, benoemen, uitleggen een ook zoveel mogelijk aankondigen. En verder ook het een beetje neutraal houden. Mijn zoontje vind dingen niet eng, maar vond veel spannend. En dan zei hij dat en dan herhaalde ik het soms vragend. Vind je dat spannend? Soms zei ik ook dat ik het niet spannend vind en ga ik wat dichterbij, om het hem te laten zien, zonder dat ik iets van hem vraag of verwacht. Van sommige dingen zei ik ook wel eens iets stelliger, als het echt een beetje doorsloeg 'dat is toch niet spannend?! 🤪' en dan maakte ik er een grapje van. Of je kan zelf doen alsof je iets spannend vind dat hij doet, of in jullie geval eng. Dan maak je er ook spel van. Want ergens iets van vinden, is inderdaad gewoon ontwikkeling en veel ontwikkeling gaat ook via spel.

Ach, wat een droppie. Hier is het soms: donker is beetje eng Of *naam kindje* is beetje bang Ik leg het dan ook uit en geef ook aan dat papa en mama altijd dichtbij zijn. En hoe bepaalde dingen in elkaar zitten. Soms snappen ze zóveel meer dan je denkt.

Hier ook 3/4 weken weer een nieuwe fase van bang zijn. Hoort bij de leeftijd natuurlijk. Ze worden zich steeds bewuster en het komt en het gaat eerst met periodes. Hier eerst vuurwerk. Zo sneu. Kroop ze tegen ons aan en keek ze de andere kant op en was ze zo stil. Niet echt willen antwoorden. Ze zegt ook steeds “*Eigen naam* een beetje bang”. Wij hadden van die ijspegel verlichting rond het huis en dat vond ze toen ook in ene spannend vanaf het vuurwerk. Maar dat was gelukkig wel na een week over. Je kon het vanuit één raam een beetje door de jaloezie heen zien. Nu vind ze bijvoorbeeld het lampje van de slaapwekker die we sinds gister hebben eng dus kan dat nog niet proberen te leren. 😬 Omdat ze nu al een week sowieso net te vroeg wakker is. Wij blijven alles uitleggen. Forceren niks en op zich gaat het nu wel. Dat vuurwerk was gewoon echt het meest rotte. Mensen die dan nog een week af steken en dan denk je dat het klaar is en dan gebeurd het weer 2 avonden. 😩 Vuurwerk is stom als je een kind hebt die het eng vind.