Strippen

Hier vorige week gestript met 38.2 helaas nog steeds zwanger heb morgen een gesprek met 39.2 voor eventuele inleiding. Dit omdat mn lichaam helemaal op is inmiddels

Zelf geen ervaring met strippen. Maar wel bekend met de informatie. Uit onderzoek is gebleken dat hoe dichter je bij de 41 weken zit hoe effectiever het is. Bij 41 weken is de kans op weeën bij strippen ongeveer 20-25 procent. Vroeg strippen geeft vaak alleen maar harde buiken en onrust in het lijf. Heb zelf daarom vorige keer afgewacht tot 41 weken. Toen kwam het de dag voor het strippen al spontaan op gang. Denk zelf dat ik nu ook rustig afwacht indien mogelijk.

Ja dit heb ik ook gelezen inderdaad. Ik denk alleen dat mijn verloskundige meer kans ziet bij mij omdat de eerste dus met 40 weken kwam en dat dus een beetje de termijn is waarop ik draag..

Wat vervelend dat het nog niet doorzet en je je zo slecht voelt.. hopelijk kunnen ze je morgen goed informeren en kun jij een goede beslissing nemen. Sterkte 🌹

Ik ben bij mn eerste 3x gestript, op 40+4, 40+6 en 41+2. Vond het echt ONTZETTEND pijnlijk en gaf alleen de eerste keer voorweeën. Vond de pijn van het strippen oprecht erger dan weeën 😂. Uiteindelijk braken mijn vliezen spontaan op 41+3 en ben ik op 41+5 bevallen. Ik koos er toen voor omdat ik ook echt niet tot de 42 weken wilde lopen, maar de kleine meid had daar nogal haar eigen mening over hahah. Denk wel dat ik het opnieuw zou laten doen, maar alleen als het er echt gunstig uit ziet en ik denk ook geen 3x, denk dat ik dan kies voor een inleiding..

Heb het een keer gehad tijdens mijn vorige zwangerschap. Vond het een beetje vervelend gevoel maar niet echt pijnlijk ofzo. Ik geloof er in dat strippen alleen werkt als je kindje er zelf ook klaar voor is om geboren te worden.

Yes dit is ook wat ik weet. Ik ben vorige keer bij 41 weken drie keer gestript. Vond het niet heel vervelend of pijnlijk, maar het zette ook niets in gang... Ik behoorde dus duidelijk tot de groep waarbij het niets deed)

Bij de eerste gestript met 38.6 en 2cm ontsluiting en dat zette direct door (tegen alle verwachtingen) en bij de tweede met 40 weken gestript toen ik 4 a 5 cm ontsluiting had. Ook dat zette door. Nog geen 5 uur later was de kleine er. Deze keer zou ik het liefst afwacht tot ze vanzelf komt omdat ik graag zou willen weten hoe mijn lichaam het zelf doet. Tegelijkertijd is de bekkenpijn niet te harden en is het maar de vraag hoe lang ik het nog trek. Nu 39 weken. Ondanks dat strippen effectiever is als je 41+ weken bent, kan het dus wel degelijk het een en ander in gang zetten

Ik zit een beetje met hetzelfde dilemma.. ga ik haar zelf laten kiezen wanneer ze er klaar voor is of ga ik haar toch een beetje helpen met laten strippen.. ik heb een hg zwangerschap achter de rug en voel me best wel op inmiddels.. Wat waren de redenen dat je bij de eerste 2 werd gestript als ik vragen mag? Ook bekkenpijn? Sterkte 🌹

Ik kopieer m’n bericht effe van een ander topic: ier een flinke meevaller. Vandaag 39w en gesprek gehad in het ziekenhuis voor het aanvragen van een inleiding. Mentaal/lichamelijk ben ik op… In het ziekenhuis waren alle checks goed. Ik bleek zelfs al 3cm ontsluiting te hebben. (Hoe dan???? Mijn eerste bevalling heb ik super veel pijn gehad om überhaupt 3cm te krijgen) Ze gaven zelf al aan dat we niet langer hoeven te wachten dan nodig, omdat de baby ook voldragen is. Door die 3cm staat het er medisch zo goed voor dat enkel weeënopwekkers nodig zijn icm vliezen breken en dat hele voorstadium (ballonnetjes en tabletjes) niet eens nodig zijn. Ze hebben de inleiding op kort termijn ingepland. Ik ben zo dankbaar!!!!🥹 Tegelijk vind ik het dubbel. Ons eerste kindje (nu 2 jaar) is alles heel natuurlijk gegaan. Mijn eigen verloskundige stelde voor om nog te strippen (zodat het mogelijk nog natuurkijk kon verlopen). Dat is zojuist gedaan. Nu duimen en anders de geruststelling dat we de kleine voor het weekend gaan zien!

Ik snap heel goed dat je er klaar mee bent na een HG zwangerschap. Dat lijkt me zó ontzettend zwaar. Ik werd bij de eerste gestript omdat ik met 24 weken een dreigende vroeggeboorte kreeg en toen opgenomen werd en daarna heel lang nagenoeg niks mocht. Iedere keer werden we voorbereid op de geboorte en uiteindelijk bleef ze zitten (heel fijn natuurlijk, maar mentaal heel pittig). Bij de tweede ook gestript vanwege bekken icm beknelde zenuw, waardoor m’n been nog amper werkte.