Herkent iemand dit: ik noem het geen driftbui want dat is het niet echt maar onze dochter heeft (en dit heeft ze altijd al gehad) wel eens een soort woede uitspatting (meestal als ze heel moe is) die ontstaat vaak doordat er iets anders is in de routine dan normaal. Toen straks bijvoorbeeld was ze aan het puzzelen en mijn man bleef nog bij haar en ik ging baby naar bed brengen, ik wilde haar niet storen omdat ze zo lekker bezig was dus ging ik naar boven de baby in bed leggen en ik zei alleen even dat ik zo nog naar beneden kwam om een kus te geven. (Ik denk dat ze me niet had gehoord) even later hoor ik haar heel hard schreeuwen dat ze naar boven wil naar mij maar papa doet z’n best om haar beneden te houden ivm dat ze de baby niet wakker maakt met het geschreeuw. Dus ik was klaar en ging naar haar toe. Kind helemaal overstuur “jij moet weg!!” Dus ik blijf rustig en probeer soort van met haar te praten of een compromis te bedenken want als ik weg ga dan wil ze dat ik blijf en als ik blijf dan blijft ze schreeuwen dat ik weg moet gaan. Uiteindelijk ben ik in de gang gaan zitten en ze flipte compleet (huilen krijsen op de deur bonken en stampen met voeten) ik wil haar niet slaafs haar zin geven zegmaar maar ik wist echt niet meer wat te doen dus vandaar dat ik toch even weg ben gegaan zoals ze wilde maar dus niet naar boven want ik denk dan komt ze mee en word de baby wakker. Maargoed ze flipte toen ik op de gang zat en ben toen weer naar binnen gegaan in de woonkamer, dan is het weer van jij moet weg. Ik weet niet waarom maar ineens gaf ze al huilend en hysterisch aan dat ze mama wilde en toen heb ik haar eindelijk kunnen knuffelen en toen na nog flink huilen in mijn armen was het soort van goed.l, beetje over gepraat en wat bleek ze wilde graag mee de baby naar bed brengen en dat had ze nu niet gedaan. Uiteindelijk heeft papa haar naar bed kunnen brengen en is ze meteen in slaap gevallen. Ze was dus heel moe maar ik vind dat “jij moet weg” “nee jij moet blijven” gedoe zo enorm lastig. Alles in totaal duurt denk ik Max 20 min denk ik dus niet zo heel lang maar ik wil haar zo graag helpen en weet niet hoe. De trigger is dus echt dat er iets niet gaat zoals altijd dus een verandering in routine en in dit geval had ik haar duidelijker moeten vertellen of vragen of ze mee wilde.
Iemand tips? Vroeger lukte het goed om via een knuffel haar gerust te stellen of met een paw patrol poppetje 🤣 maar tegenwoordig lukt dat niet meer. Ik ga vaak op m’n knieën en spreid mijn armen zodat ze weet dat ik wil knuffelen maar ik weet ook dat ze dat niet hoeft als ze niet wil…. Mja lastig hoor.
De situatie de volgende dag nog keer bespreken en dat vaker doen als zoiets gebeurd. Dat helpt hier heel goed. Dan kan je allebei zeggen hoe het voor jou voelde en elkaar wat beter begrijpen