Slapen eigen bed

Hij heeft nu een slakje van alecto welke aangeeft of het slaaptijd is of niet. En weer donker gemaakt op de kamer. Afgelopen kerstvakantie ging het nog 2/3 dagen moeilijk en toen was hij erdoor. Nu zeggen we voor tandenpoetsen. We blijven na boekje lezen 5 min en dan gaan we naar beneden. En dat gaat goed

Dit heeft onze dochter ook een tijd gedaan en we accepteerden het omdat ze een nieuwe slaapkamer had. Maar na 6 maanden dachten we: ja dit is gewoonte geworden. Want ook hier een jonger broertje die slecht sliep en we allang blij waren met wat slaap. We hebben met haar besproken dat we het anders gingen doen en met een sticker beloningsvel begonnen. Het is vreemd genoeg nooit een probleem geweest, hadden we veel eerder moeten doen haha

Oh gek is dat hé, dat zoiets dan ineens werkt! Hij mag nu ook een sticker plakken als hij geplast heeft op de wc, werkt goed. Voorheen probeerde ik dit ook met slapen, maar nu toch maar eens opnieuw weer proberen. 🤞🏻 Ik krijg nu zelf ook minder slaap merk ik nu hij steeds tussen ons in slaapt... al 6 maanden inderdaad. 😬

Wij gaan nu inderdaad de wekker ook weer proberen. Misschien is het nu een succes. Dat was het een tijdje terug nog niet namelijk. 🤞🏻

Onze dochter heeft nu niet echt grote veranderingen op dit moment. Toch hebben we dit ook. En ook de oudste had het rond deze leeftijd. Zal wel een ontwikkel sprong zijn.

Ah oké! Ook bij jullie in bed slapen? Wij maken er momenteel maar geen strijd van in de hoop dat het vanzelf weer over gaat...

Ze komt 's nachts wel bij ons liggen. De oudste komt inmiddels pas na 6.30 uur, maar dat is meer omdat het op de analoge klok voor haar dan al 7 uur lijkt (kent alleen de kleine wijzer nog). Ze valt in haar eigen bed in slaap en inmiddels zijn we weer van het 'even bij haar liggen' af.

Hier merkte ik toen deze fase begon (ruim voor de zwangerschap van m tweede) dat het hielp om te zeggen dat papa en/of mama thuis zijn als zij boven ligt in bed. Ze gaf toen aan dat ze ons niet altijd hoorde. Bij haar was het dus ook een stukje loslaten… nu gaat het ene tijd wat beter dan de andere tijd. Maar over het algemeen helpt het haar wel als we zeggen dat we gewoon beneden zijn en als papa en mama niet praten dat we er dan nog steeds zijn. (‘Wij horen jou ook niet boven, maar weten toch zeker dat je er bent’) Dit soms overdag ook herhalen. We zeggen het ook als we of een van ons in de avond nog weggaat, en wie er dan evt op komt passen. En eigenlijk heeft ze er dan ook nooit moeite mee.