Extreme voorkeur mama, ik word gek

Helemaal herkenbaar. Mijn vriend zegt precies hetzelfde, en is ook nog eens boos er om omdat hij niks kan met onze dochter. Dus ook erg slecht voor onze relatie dit. Het zal vast een fase zijn maar het gaat hier nu al maanden zo. Helaas dus geen oplossing, wel herkenning.

Hier is dat ook zo... 3,5 jaar lang aan mij geplakt en de afgelopen maanden weer echt extreem. Als ik maar de wc ga, dan zit ze naast de deur en roept ze me nog steeds. Als ik naar boven ga, dan gaat ze mee. Ik slaap samen met haar, het liefst ligt ze op mij. Ze wil vaak op mijn schoot eten. Zelfs in de auto roept ze vanaf de achterbank dat ze bij mij wil zitten. Ik heb werkelijk geen idee waar dit ineens vandaan komt, maar het is echt extreem. Ik denk dat er veel in haar hoofd omgaat of bepaalde ontwikkelingen waardoor ze extra nabijheid nodig heeft. Het is slopend, ik herken het. Daardoor heb ik zelf ook minder geduld en daar baal ik echt enorm van. Voel me echt schuldig als ik er soms even niet meer tegen kan. Hopelijk gaat dit snel voorbij. Ik heb totaal geen ruimte voor mezelf en wordt helemaal opgeslokt in het moeder zijn. Ik ben behoorlijk touched out. Ondanks dat, houd ik natuurlijk zielsveel van m'n kids. Zou niet anders willen. Maar de balans mag wel wat beter verdeeld zijn...