Zijn jullie peuters ook zo emotioneel?

Hier ook maar lijkt vaak om aandacht te zijn. Elk klein ding heeft een pleister nodig, af en toe kan ze niet meer stappen en zijn haar benen moe (we zijn dan letterlijk 1 min aan het wandelen). Ze zegt soms zelf ik had een moeilijk dagje vandaag, en dan zeg ik ja inderdaad we doen het morgen wel beter :)

Herkenbaar! En hij blijft er regelmatig echt lang in hangen. Ik vroeg me ook al af of dit normaal is of dat we er iets mee moeten. Kan soms echt wel heftig zijn en dan is hij ook heel moeilijk te sturen. Vind dit wel weer een lastige fase.

Haha ja herkenbaar! Ze heeft hier ook zoveel pijntjes en ze ziet zelfs bloed op haar vinger dat er niet is. Die pleisters plakt ze ook het liefst iedere dag. Inderdaad een roep om aandacht hier ook vaak. Ook niet gek nu ze de aandacht moet delen met een zusje. Maar wel goed dat jouw dochtertje zelf ook ziet dat ze het moeilijk heeft gehad en dit kan benoemen. Alleen die emoties die schieten echt alle kanten op. Van huilen-lachen-huilen. Maar het zal wel een fase zijn 😬

Ja ze moeten natuurlijk ook nog leren om hun emoties te reguleren. Maar ik vond het nu ook wel ineens opvallen vaak, die buien. Best lastig soms inderdaad. Gelukkig toch wel wat herkenning hier en zal het er wel een beetje bijhoren. Ik krijg ook bij alles wat ik zeg te horen: jaaaa dat weet ik al. Of dat ze het net anders op haar eigen manier wil doen. Ze is echt op zoek maar haar eigen identiteit lijkt en controle willen uitoefenen. En als dan net iets niet gaat zoals ze wil..... dan is het🧨😭

Ik vrees het ook dat dit een fase is. Ik kan de pleisters niet aanslepen die ze wil verbruiken voor elk denkbeeldig pijntje. Ik koop ze intussen in de action ;)