Ik zit er een beetje doorheen

Hier zoontje 2jr 7 maand en dochter 7 maand. Dochter is gelukkig een vrij tevreden baby alleen wel erg vroeg wakker. Zoontje heeft best veel aandacht nodig en dat is soms best lastig. Maar ik denk als onze baby's straks gaan kruipen en lopen, dat dingen dan al wel weer makkelijker gaan worden, tegen de tijd dat ze beetje gaan lopen gaan we alweer naar het mooie weer toe en dan kunnen de kindjes ook weer heerlijk met elkaar gaan spelen, en dat zal alleen maar meer worden. Tuurlijk word het makkelijker, kijk maar naar je zoontje! Dit is gewoon even pittig, hier ook, en soms zie ik opo tegen de dagen op hoor maar ik weet dat het echt "even" doorzetten is. Zie je het al voor je, met 2 hobbelende blije kindjes naar de kinderboerderij of grotere speeltuin? Die tijd komt ook nog he 🤗

Hier dochter van 4,5 en baby. Ik kon het allemaal even niet combineren. Helemaal na de kerstdrukte. Ik dacht steeds “in januari gaat het beter”. Alleen nu de druk van de ketel is lijk ik mij ook slechter te voelen. Dus na een preventief gesprek met de bedrijfsarts ben ik nu ziekgemeld tot het volgende gesprek. Heb ik even tijd om alles weer op rolletjes te krijgen (gedoe met opvang) en zelf even op adem te komen. Aanzich vind ik 2 kinderen niet zo zwaar. Meer als er omheen. Een baby die alleen op mij slaapt, een partner die niet volledig inzetbaar is etc. We zijn de eenzaamste generatie. We horen het helemaal niet alleen te doen. Dus het is logisch dat je het pittig vindt

Super herkenbaar.. ik heb ook geen vriendinnen met kinderen of zussen of broers. Schoonfamilie woont niet in Nederland en mijn ouders werken nog. Ik voel mij ontzettend eenzaam en kom ook niet altijd rond met alles plannen aan afspraken etc :( wellicht dat dit ook mee speelt

Wat vervelend dat je je zo voelt! Maar dat je moe bent, komt denk ik ook nog eens omdat je herstellende bent. Wees niet zo hard voor jezelf wat betreft het leeftijdsverschil. Zorgen voor 2 kindjes kan heel pittig zijn, ongeacht leeftijdsverschil. Je staat continue aan met die kleintjes, dus goed voor jezelf zorgen is heel belangrijk. Kun je de zorg verdelen met je partner? Of iemand anders in je omgeving? En kun je af en toe even iets voor jezelf doen? Koffie buiten de deur (zonder kids). Even naar de yoga of masseur, schoonheidsspecialiste you name it? Iets waar jij door kunt ontspannen (als is het maar een uurtje!). Ik merk echt dat die momenten voor mij heel belangrijk zijn. En het hoeft niet heel groot. Lekker even uitgebreid douchen als de kids op bed liggen en gezichtsmasker, haarmasker serietje op en manlief ‘babyfoon’ dienst haha.

Dat dus. Leg de lat niet te hoog. Maak zo min mogelijk afspraken. En besef: het is tijdelijk en het duurt nu super lang. Maar straks kan je echt steeds meer. Je weet het vast nog wel van de eerste. Zo wil ik bijv heel graag sporten. Maar ik verwacht dat pas als de kleine 2 a 3 jaar is. En omdat ik het realistisch heb geparkeerd heb ik er vrede mee. En moet mezelf vooral niet vergelijken met de mama’s die het op orde hebben. Mijn tijd komt nog wel. Mijn kracht (en dus ook die van jou) ligt vast weer ergens anders.