Ervaringen van jongensmoeders gevraagd

Op een gegeven moment zie je hoe mooi hun band groeit en hoe leuk ze met elkaar spelen 🤍 ik ben oprecht heel blij dat ze elkaar hebben!

Hoe bedoel je positieve ervaringen? En waar kijk je tegenop dan?

Ik had verwacht dat m’n eerste kind een meisje zou worden. Ik kom zelf uit een gezin met alleen maar vrouwen (ouders gescheiden) dus het idee van een jongen was voor mij echt enorm wennen. Maar het is echt het allerleukste wat er is. Ons zoontje is zo makkelijk geweest als baby en nu nog steeds. Ineens moet je meespelen met treinen, auto’s en dino’s 😂 maar ze zijn rechttoe rechtaan. Stel ik zou nu een meisje krijgen moet ik daar weer aan wennen. 🫣

Ik heb altijd het beeld gehad dat ik een meisjesmoeder zou zijn. Ik kom uit een gezin met alleen maar meiden en was een echte poppenmoeder. Met de komst van mijn eerste zoontje moest ik al behoorlijk schakelen. Maar nu ook de tweede, en waarschijnlijk de laatste ook een jongen is neem ik dus definitief afscheid van dat beeld. Vandaar dat ik denk dat positieve verhalen me hierin zullen helpen.

Ik begrijp je helemaal! Ik heb een beetje hetzelfde. Mijn eerste was ook een zoon en ik wist zo zeker dat de tweede een meisje zou zijn omdat ik heel erg graag allebei wilde. Nu de tweede (en waarschijnlijk laatste) ook een jongen is, ben ik echt even verdrietig geweest. Niet omdat we nog een zoon krijgen want daar ben ik echt heel blij mee. Maar wel omdat ik afscheid moet nemen van dat ik ooit een dochter ga krijgen.

Helemaal begrijpelijk! Hier zijn de oudste 2 ook jongens, als ik nu zie hoeveel ze aan elkaar hebben, zo leuk die band samen. Natuurlijk niet alleen maar mooi, ze kunnen ook echt wel ruzie maken, en wat ik bij jongens zie is dat ze heel fysiek zijn, veel aan elkaar zitten, stoeien, ruig doen, dat vond ik wel even wennen.. maar ze trekken altijd heel leuk met elkaar op!

Ik ken alleen het verhaal van mijn ouders. (Zelf een dochter en krijg nu een zoon). Mijn moeder had twee jongens, en mijn vader had twee jongens. Samen vier dus. Elke jongen enorm verschillend van de ander. Natuurlijk had dat ook te maken met dat ze een andere moeder/vader hadden en een leeftijdsverschil. Toen deze vier bij elkaar gevoegd werden vonden mijn ouders dat enorm spannend. Uiteindelijk zijn ze op heel veel prachtige manieren naar elkaar gegroeid tijdens hun jonge jaren. Toen mijn moeder zwanger werd hebben ze uiteraard een aantal schietgebedjes gedaan gok ik zo, "niet nóg een jongen". Ik werd uiteindelijk hun eerste en enige meid. Als meisje kan ik nu vertellen dat ik het als kind altijd geweldig heb gevonden om 4 broers te hebben. Er was altijd zoveel opbeurende energie in ons chaotische huishouden. Er was altijd minstens 1 broer met een enorm slecht idee dat gegarandeerd stond voor een paar uur dikke pret. 😈 We zijn nu inmiddels 30+ jaar verder en we hebben aan al die avonturen prachtige verhalen overgehouden. En 3 van de 4 mannen hebben een enorm goede band. Een mannengezin heeft echt zijn leuke kanten! 💙💙 Gefeliciteerd lieve mama!

De eerste keer dat ik zwanger was wou ik ook graag een meisje, maar het is een jongetje geworden tuurlijk was ik wel eventjes teleurgesteld dat het geen meisje was. Maar toen hij eenmaal op mijn borst lag was ik zo blij met hem en ik voelde me oprecht schuldig, hij is nu 2 bijna 3 en hij is echt mijn hele wereld in 1 hij is zo lief 🤭. Het komt echt goed geloof me

Heel herkenbaar! Ik ben ook zwanger van de 2e jongen (en wrs de laatste) terwijl ik dacht dat het een meisje zou zijn (klachten echt totaal het tegenovergestelde). Ik heb mezelf even de tijd gegeven om eraan te wennen, doe dat ook vooral. Het is wel een mini rouwproces om afscheid te nemen van datgene je dacht ooit te krijgen. Ik kan je dus geen ervaring geven, behalve dat mijn man een broer heeft en die hebben het zo leuk gehad vroeger. Letten ook echt op elkaar in de puberteit met stappen en zo. Wij zijn in ons leven zo gewend dingen te kunnen bepalen dus ik denk dat het ook gewoon raar is dat we geen invloed hebben op het geslacht! Komt goed mama, en anders richten we een boysclub op waarin we soms vragen: are you okay? 🤣

Ik heb 2 jongens (weet nog niet wat de 3e wordt) en ben zo blij met mn boys! Bij de 1e had ik geen voorkeur, maar vond het heel leuk toen het een jongetje bleek te zijn… ze zeggen toch dat je daar als moeder een ander soort band mee hebt. Bij de 2e dacht ik: dit moet weer een jongen zijn, het leek me fantastisch om 2 broertjes samen te zien opgroeien. En zo is het! Ze zijn nu 6 en 4 en zo leuk samen… elke dag met de auto’s, die gaan ook mee naar bed… ze spelen samen politie, superhelden, maar ook papa/mama voor de pop… ze delen ook een kamer. Ze stoeien en houden van ruig doen, maar daar hebben ze papa en elkaar voor. Ik geniet er oprecht heel erg van🥰 Ik vind het ook makkelijk qua zelfde interesses, kleding doorgeven, zelfde cadeaus (voorkomt ruzie).

Bedankt voor jullie lieve en leuke reacties allemaal!

Hier 2 jongens met 2 jaar verschil. Ik heb ook echt even tijd nodig gehad nadat we zagen dat de tweede ook een jongen is. Nu zijn ze bijna 2 en 4 en het is echt heerlijk om ze samen te zien. Ze slapen samen op een kamer, helpen elkaar (o.a. op dingen klimmen die niet mogen, haha), troosten elkaar, en trekken zeker geregeld speelgoed uit elkaars handen of een duw bij wedstrijdjes wie ergens het eerste is. Haha het is een heerlijke chaos, maar ze zijn zo lief met elkaar en plakken beide ook heerlijk aan mij. En wisselen het liefst de hele dag spelen en knuffelen met mij af.

Net ook te horen gekregen dat de 2e een jongen is, ze gaan 2 jaar van elkaar verschillen. Vind het echt wel even moeilijk om aan het idee te wennen, vooral omdat iedereen zei oh deze nub is echt een meisje en je hebt zulke andere klachten dan moet het wel een meisje zijn. Het lijkt mij ook moeilijk om ze niet met elkaar te gaan vergelijken. Ben alsnog heel blij met dat het kindje gezond is en dat we nog een zoon krijgen maar het idee dat het geen meisje is valt me toch zwaarder. “Blij” dat ik niet de enige ben en dat het herkenbaar is

Ik heb dus even zitten google. Blijkt dus ook genetisch bepaald. Ik kom uit een jongetjes familie en bij mijn partner hebben ze ook veel meer jongens dan meiden. Snap dat het niet helpend is maar was zelf wel verbaasd. Dacht altijd dat de kans 50/50 was. Snap heel goed dat het even wennen en jammer is. Teleurstelling mag, dat is ook gewoon een emotie die we allemaal hebben. Denk wel echt dat het voor de kindjes het leukste is om van hetzelfde geslacht te zijn. Lekker ravotten samen.

Ik heb 2 jongens. Ze zijn lief, schattig, grappig en dol op mama. Willen veel kroelen. Heb je met meisjes wsch ook (dat weet ik niet), maar het is dus helemaal prima

Ik ben er gister achter gekomen dat ik een tweede zoontje ga krijgen. En kan je vertellen ik heb echt moeten huilen. Het klinkt heel stom maar ik ben echt even heel erg teleurgesteld ik had zo gehoopt op een meisje maar nee… deze zwangerschap is echt geen pittig (HG) dus ik wil niet nog een keer zwanger worden hierna maar pff dat wordt dus nooit een dochter krijgen. Bij dat gevoel krijg ik al een brok in mijn keel. Ik hoop dat ik het snel kan omdraaien naar iets leuks en positief maar dit is nu wel even mijn gevoel

Snap ik wel hoor! Denk dat veel mama’s graag een meisje willen.. nu moet je toch afscheid nemen van een toekomstbeeld.. hoop voor je dat je je er een beetje bij kan neerleggen en kan genieten van je jongens.

Denk vooral dat de meeste mensen het leuk vinden om allebei de geslachten mee te maken. Bij twee meiden zou de tweede keer wellicht ook een voorkeur geweest zijn voor een jongen. Helaas hebben we niks te kiezen op dit gebied (50/50) en moeten we ons daarbij neer zien te leggen.

Herkenbaar, ik kom uit een gezin van 3 zussen en moest ook schakelen bij mijn eerste zoon. Nu zwanger van onze 2e en laatste kindje, ook een zoontje. Het is even lastig om het beeld los te laten van een dochter erbij maar tegelijkertijd ben ik heel benieuwd of mijn 2e zoon op mijn oudste zal lijken, waar ik gek op ben. En ik kijk uit naar hun band samen, ik weet hoe belangrijk de band is met mijn zussen en hoop dat zij dat ook zullen hebben ondanks dat ze 5 jaar schelen.

We hebben een groot gezin, schrik niet 😉6 jongens en 4 meisjes, waarvan 1 overleden tijdens geboorte. Jongens vind ik makkelijker dan meiden. Nuchterder, met een stomp oid lossen ze elkaars ruzie op en meiden blijven katten, hebben altijd problemen 😂 heb zelf 7 zussen wat ook supergezellig was....