Genieten van de zwangerschap

Tussen alle kwaaltjes, misselijkheid en vermoeidheid door vergeten we soms hoe bijzonder het wonder is dat zich in ons lichaam afspeelt. Er groeit een lief, klein mensje in je. Een nieuw leven. Wat mij persoonlijk helpt, is om elke week even bewust en dankbaar stil te staan bij die groei. 🌱

Mensen hebben een soort droombeeld bij zwangerschap. Als je kindje er is vergeet je met de tijd de misselijkheid, vermoeidheid, andere kwaaltjes en de bevalling en onthoud je enkel de mooie dingen. In het hoofd van mensen waarbij zwangerschap even geleden was, is het die mooie buik, het wondertje wat groeit, het getrappel in de buik. Zelf was ik ook gauw de ellendige dingen vergeten ook al heb ik maar 2 jaar tussen elk kind. Ik denk dat dat vooral het 'ding' is. Net als de newborn fase, het is allemaal zo prachtig volgens velen. Nou het is ook hard werken en weinig slaap 😂 maar dat vergeet iedereen.

Ik denk soms ook: genieten? Ik heb elke dag hoofdpijn, nog maar 17 weken en nu al veel rugpijn, eetlust is weg en ik word dik. Genieten zeg! En tegelijkertijd is het zo speciaal. We maken gewoon een kindje. Eerst was er niks en nu zijn er teentjes. Straks komen er schopjes. Dat lijkt me genieten! Stilstaan bij dat en even beseffen hoe bijzonder het is, dat is voor mij genieten

Genieten dat je nooit alleen bent en dat je altijd samen bent met je wondertje en niemand anders 💞

Die schopjes, zijn heel bijzonder, tot je gekneusde ribben hebt.. maar om eerlijk te zijn, die was ik allang weer vergeten en heb ook de lieve schopjes geromantiseerd 🤣 want al met al, ondanks de vermoeidheid en de misselijkheid (waar ik overigens de eerste keer GEEN last van had) blijft het natuurlijk een wonder dat ons lichaam dit kan..

Haha extra genieten van die eerste zachte kleine schopjes die dan gaan komen! Totdat je beurs bent, dan genieten van je verlof 😜

Eerste zwangerschap was heeerlijk kon alles nergens last van. Tweede zwangerschap is afzien....hg.... Met medicatie nog steeds last. Geen lucht krijgen. Week 15 en niets veranderd. Voel me een dikke gehandicapte luchthappende walrus.

Ik denk dat de boodschap is dat het allemaal korte fases zijn die sneller voorbij zijn dan je denkt. Eerst de zwangerschap, daarna de kraamperiode. Allebei zo bijzonder, vooral als je dit de eerste keer meemaakt. Alles zo nieuw. Na de bevalling miste ik mijn babybuik en het gefladderd. En zo ga je steeds een stukje missen dat gelukkig wordt ingeruild voor een nieuwe fase. De eerste keer stond ik er niet zo bij stil. Maar nu ik voor de 2e keer zwanger ben, realiseer ik mij nog meer hoe bijzonder deze ervaring is die wij vrouwen mogen meemaken en hoe snel het voorbij gaat. Dat er een klein volmaakt mensje in je groeit. Daarom geniet ik er nu bewuster van, dan de eerste keer. En misschien heb ik het geluk dat ik fijne zwangerschappen doormaak.