Meer huilen en slechter inslaap komen

Hoi lieve mama’s Mijn onzekerheid zoekt wat erkenning. Wij hebben ons kindje eigenlijk altijd in slaap gewiegt of op ons laten slapen. Ik ben zelf van mening dat uit laten huilen niet de oplossing is en ik krijg snel een schuld gevoel als ik ons kindje hoor huilen. Soms trek ik het even niet, wiegen wiegen wiegen en moe zijn maar zodra ik hem weg leg huilen. Ik loop dan echt even weg en moet echt even iets anders doen. Ik kijk dan op de klok en besluit met 5 min naar boven te gaan (soms met 3 min als ik denk dat het echt niks wordt) maar 9 van de 10x is het na 1 minuut stil. Hij ligt dan nog wel wat te woelen en is wakker maar wel stil. Eigenlijk prima…. Hij valt uiteindelijk in slaap. Toch voel ik me zo schuldig…. Ergens denk ik, je hebt behoefte aan nabijheid en dat geef ik niet, andere kant denk ik, hij is nog geen 3 minuten overstuur en nu ligt hij gewoon…. Moet ook kunnen. Er komen ook wel veel tanden door dus snap ook dat hij niet lekker in z’n vel zit. Meer mama’s die soms echt even weg stappen om de rust te bewaren? En kindjes die dan naar een klein protest wakker in het bedje liggen om na een half uur zelf in slaap te vallen?