Nog geen mama zeggen

Goh, dat is wel apart ja. Die van mij zei als eerste mama denk ik. Praat inmiddels de oren van dee kop. Maar ik zou me er niet druk om maken, zolang hij wel andere dingen zegt en nog veel bij leert.

Zou mij er ook niet te druk om maken, zolang je kindje inderdaad andere woordjes wel zegt, stagneert de spraak-/taalontwikkeling niet. Als je het zelf vaak blijft zeggen, hoort je kindje het en zal hij het op een dag vanzelf vast zeggen. Sommige kindjes noemen papa en mama ook hetzelfde, dus beiden papa of beiden mama.

Hier precies hetzelfde hoor! Soms zegt ie het wel, vaak als ie heel verdrietig is. Maar kan het ook tegen papa zeggen. Hij zegt genoeg, maar mama bijna nooit.

Onze oudste zei geen mama tot hij bijna 2 jaar was. Wel papa en allerlei andere woordjes. Ik kan me nog goed herinneren dat ik hem een keer ophaalde van de opvang en dat hij naar me toe rende en ineens "mama" zei. Normaal zei hij tegen zowel zijn vader als mij "papa". Sindsdien zegt hij het wel. Onze jongste nu, ook van mei 2024, doet het juist andersom. Die noemt zijn vader en mij "mama" 😄

Ons zoontje van 22 mei 2024 zegt ook nog geen mama en noemt mij ook papa. Heel soms komt er per ongeluk mama uit, als hij er niet op let, maar als hij me gericht wil aanspreken omdat hij eten of een knuffel wil of wil spelen, zegt hij steevast papa. Hij zegt ook opa, maar nog niet het woord oma. We denken dat hij de uitspraak van de m wat lastiger vindt. Het komt wel. Ook als wij vragen, wie is mama of waar is mama, dan wijst hij mij aan. Dus ja, meer kindjes rond deze leeftijd hebben dit.