Slaap problemen peuter

De beste tips die ik voor je heb is; doorzetten. Slaap trainen wordt vaak negatief beschreven maar zoals wij het hebben gedaan, vind ik het niet negatief. Ons zoontje hebben we als het slaap tijd is, in zijn eigen bed gelegd. Daarbij duidelijk vertelt dat hij in zijn eigen bed ging slapen en dat wij over een paar minuten terug komen om hem een aai over zijn bol te geven en dan weer weg te gaan. In het begin was dit echt doorzetten. 1 minuut voelt als 10 minuten dus ik heb voor mezelf echt een timer gezet met een tijd die we zelf oke vonden (voor ons was dit 3 minuten). Als de timer ging, liep ik of zijn papa naar hem toe en deden we precies wat ik hierboven zei; een aai over zijn bol geven en zeggen dat het tijd is om te gaan slapen. Als hij echt overstuur was (en dus niet zijn willetje door aan het drammen was) pakte we hem natuurlijk vast om even te knuffelen maar ook altijd weer met de uitleg dat hij nadat we geknuffeld hebben weer in zijn eigen bed gaat liggen. De eerste nacht duurde dit echt 3 kwartier. De tweede nacht 20 minuten en zo werd het steeds korter. Ons zoontje was een stuk jonger, of het dat makkelijker of moeilijk maakt verschilt denk ik per kind. Bij deze leeftijd kan je goed inspelen op hoe ze zich voelt. Iets van; 'ik snap dat je graag wil dat mama bij jou blijft slapen maar dit is jou bed en mama heeft een eigen bed. Als je wakker bent morgenvroeg gaan we samen in mama's bed knuffelen.' Hopelijk werkt dit voor jullie ook! Ons zoontje gaat nu al heel lang met plezier naar bed zonder enige problemen. Hij blijft natuurlijk een peuter haha maar je snapt wat ik bedoel 😋

Bedankt voor je tip! Wij hebben hier ook meermaals op deze manier geprobeerd maar de vermoeidheid zorgt ervoor dat ik al snel opgeef en denk ‘oke dan maar bij ons ik moet morgen kunnen functioneren op mijn werk’😅 Ik geloof best dat het na een tijdje wel goed komt maar het is echt vermoeiend om dit vol te blijven houden.. onze dochter is ook echt een mama’s kindje dus bij papa gaat ze echt niet slapen dat heeft hij al zo vaak geprobeerd dan is het alleen maar huilen en gillen om mama. Maakt het extra vermoeiend voor mij omdat ik er alleen voor sta..

Het is echt super vermoeiend! Het mama's kindje herken ik ook heel erg. Ik snap dat je op een gegeven moment toegeeft voor je eigen mentale gezondheid. Zou het misschien een optie zijn om dit een keer te starten als je een week vakantie hebt ofzo. Of er juist bewust een week voor vrij vragen zodat je het kan starten wanneer je er aan toe bent. Dan zou je overdag even bij kunnen tanken wanneer je man ook thuis is. Ons zoontje ligt trouwens wel nog bij mij als hij ziek is. Hij heeft ons (vooral mij) dan gewoon echt nodig. Mijn man slaapt dan in het logeerbed. Na het ziek zijn is het voor ons zoontje gelukkig geen probleem om weer terug te gaan naar zijn eigen bed. Ik ga voor jullie duimen!

Ik denk inderdaad dat de enige oplossing echt doorzetten is. Dat zal heel lastig en vermoeiend gaan zijn maar dit is ook vermoeiend. Misschien is het mogelijk om even een paar dagen vrij te nemen zodat je je niet bezwaard voelt op je werk als je niet kunt functioneren zoals normaal? Belangrijk is om je doel in gedachte te houden, hoe lastig het ook zal zijn op momenten.