Paniek?

Neane88
2 maanden geleden
Volgen
Hallo allemaal 😊 Wat leuk om al jullie berichten te lezen. Ik ben gisteren er achter gekomen dat ik (31 jaar) zwanger ben. Ongepland. Dus in plaats van totaal geluk, is er nogal in paniek in m'n hoofd. Het is wel gewenst hoor. Alleen wonen m'n vriend en ik nog maar kort samen, verkering nu 8 maanden.. En komende dinsdag start ik met mijn nieuwe studie (hbo-v, werken-leren). Dit was niet de bedoeling. Pfoe, dus een kleine glimlach maar veel stress, beetje paniek. M'n vriend is gelukkig kalm, en probeert me op te beuren. Maar er komt zoveel op je af. Herkennen jullie dit gevoel ook? Hoe gaan jullie hier mee om?? Liefs!
  • Rapporteren
Reageer
Typ hier je reactie
4 reacties
Marcella85
2 maanden geleden
Ik en m'n man waren 3 maand bij mekaar en hadden geen huis niks maar nu 6 jaar later nog gelukkig en in verwachting van ons 2e wondertje... Dus komt helemaal goed met jullie en gefeliciteerd natuurlijk 😀😀
  • Rapporteren
Wishful
2 maanden geleden
Ik kan me heel goed voorstellen dat het allemaal even veel is. Zelfs als je wel een kinderwens hebt is zwanger zijn al spannend en eng zat. Tegelijkertijd klinkt het of je een hele lieve vriend hebt die je steunt en er eigenlijk wel heel blij mee is. Laat het allemaal even rustig bezinken, lees je rustig in, bespreek samen hoe je bepaalde zaken aan zou pakken en laat je vooral goed adviseren wat er tijdens je opleiding/werk mogelijk is aan aanpassingen. Vaak kan er veel meer dan je denkt. Wie weet wil je familie ook maar wat graag met je meedenken. Hopelijk geeft overzicht wat meer rust en kom je straks ook echt aan genieten toe.
  • Rapporteren
Jessybelle
2 maanden geleden
Ik snap de paniek denk ik een beetje. Belangrijk om vooral je gevoel te volgen. Bedenk even of je een goede achterban hebt die je kunnen helpen. Zodat je misschien niet al je plannen meteen hoeft te annuleren, als je besluit er voor te gaan.. Verder kan ik alleen zeggen dat het moederschap echt geweldig is, hard werken hoor, heel hard werken, maar geweldig! Als je zorgt dat ze liefde krijgen ben je al over de helft.. (ik ben nu zwanger van mij 3e en als het aan mij zou liggen zouden er nog zeker een paar bij komEn maar dat doen we niet hoor!) Succes en sterkte!!
  • Rapporteren
zilverwenneke
2 maanden geleden
Dit herken ik wel. Ikzelf ben 39jaar mama van een 14jarige dochter. Ik studeer via flex en start normaal deze maand met mijn stage 🤔 in het onderwijs. Ik en mijn vriend zijn bijna 7maand samen en wonen niet samen. Ik blijf gelukkig redelijk rustig, hier is het vooral mijn vriend die zich zorgen maakt in hoe moet ik het thuis gaan uitleggen, hoe doen we dat financieel en praktisch 🤔 Aangezien ik woon in een sociaal appartement met 2slaapkamers wordt het een praktisch probleem om een baby een plekje te geven. Ook kan mijn vriend hier niet komen wonen, dat zou een doodsteek zijn voor de huishuur die zou dan 300% stijgen 😔
  • Rapporteren