Zwanger en schoonfamilie... dingetje wel

Rachster
5 maanden geleden
Volgen
Hoi lieve mensen! Ik en mijn vriend zijn er vanmorgen achter gekomen dat we 4 weken +2 zwanger zijn van ons eerste kindje. Het is voor ons allebei nog heel onwerkelijk en het moet echt nog landen. We waren er wel oprecht mee bezig dus we zijn heel blij dat de test positief was. Maar dan nu, mijn schoonfamilie. Ik vind mezelf een heks dat ik er zo over moet praten maar zo voel ik het en het moet er gewoon uit. Mijn schoonmoeder is een lieverd echt, maar o zo’n bemoeial. Ik word er gek van. Ze moet letterlijke alles weten en wil overal bij betrokken worden. Irriteer ik mij mateloos aan. Buiten dat, kleed ze zich alsof ze achterin de 20 is want ze wil er natuurlijk wel bij blijven horen. Laatst belde ze mijn vriend op terwijl ze op de bank lag met de reden: ik ben duizelig, wil je even met mij aan de telefoon blijven? Uh.... je ligt al! Wat kan er nou helemaal gebeuren?! Ja dan kan ik ontploffen he, omdat zij zo claimend is over hem en een echte controlfreak. Mijn schoonzus is ook een irritatie factor want zij denkt dat de wereld alleen om haar draait. Haar wil is wet en iedereen danst naar haar pijpen. Dan zit je ook enorm in mijn allergie. Nu kan ik het nog aardig aan maar ik ben bang met mijn gemoedstoestand (zwanger en net gestopt met roken) dat ik ze allebei een keer flink op hun plaats zet. En ik moet ook eerlijk zeggen dat ik er niet op zit te wachten dat ik hen iedere dag over de vloer heb tijdens maar ook zeker niet na de zwangerschap! Ik hoop dat jullie mij geen heks vinden, het verhaal misschien wel herkennen en mij tips kunnen geven ; hoe overleef ik mijn schoonfamilie. Was leuk geweest als Francine Oomen daar ook een boek over had geschreven! 😋
  • Rapporteren
Reageer
Typ hier je reactie
4 reacties
Loesje1774
5 maanden geleden
Ik vind dit niet echt een topic om hier zo te delen. Heeft niks te maken met zwangerschap. Toch een tip/ advies Neem zelf controle. Bespreek dingen openlijk zonder daarbij kwetsend te zijn of hard over te komen. Beide partijen zijn volwassen. Hieruit mag je verwachten om een fatsoenlijk volwassen gesprek te kunnen voeren zonder dat hier ruzie door ontstaat. Partijen kunnen het misschien niet met je eens zijn of niet blij zijn met wat je hen te zeggen hebt, maar je zult toch door een deur met hen moeten. Nog een tip. Spreek vanuit de 'ik vorm'. Ik ben van mening dat, ik voel me... etc. Succes!
  • Rapporteren
Manon9205
5 maanden geleden
HoiHoi, Ik herken me heel erg in je verhaal! Mijn schoonmoeder is ook een ontzettend lief en zorgzaam persoon maar soms te bezorgt wat mij ook op mijn zenuwen kan werken.. ik weet sinds vorige week dat ik zwanger ben en wij gaan het hun over 2 weken (na de eerste echo) vertellen. Ik heb me al voorgenomen om meteen bij het vertellen wat "regels" op te leggen. Zo ga ik zeggen dat ik absoluut niet iedere dag een appje hoef te krijgen met hoe het gaat en dat ze mij voorlopig (tot ik het ook op social media kenbaar heb gemaakt) nergens in moet taggen of wat doen ook! Ook dat ze het echt nog even voor zich moet houden omdat ze uit enthousiasme nogal kan kleppen en t zo bij onze vrienden kan komen.. Ik weet dat het goed bedoeld is vanuit mijn schoonmoeder maar ik ga er wel nu al een rem opzetten.. of ze het leuk vind of niet! Klinkt misschien hard maar JIJ bent zwanger en bepaalt de regels.. heb het er ook met je vriend over dat je het er samen over eens bent. Dat zal voor jou minder als een strijd gaan voelen. Je bent in ieder geval geen heks! Ik herken je gevoel heel goed maar probeer ook te doen wat jou gevoel je zegt Succes ermee🤗
  • Rapporteren
TMJM
5 maanden geleden
Ohh kan me zo voorstellen dat je dit deelt!! Moedig van je! Want voor degene die vinden dat je dit hier niet kan delen... Daar hebben we deze app toch voor?! Ze kan mevelijk even naar d'r vriendinnen gaan voor advies "joh ik ben zwanger maar wil ff adviezen over...." Anyway... Het is al wel een beetje gezegd las ik net. Maar er is niks mis met een beetje herhaling : JIJ bent zwanger en het wordt JULLIE kindje. Dus prima om nu de touwthes in handen te nemen. Jou ouders en zijn ouders kunnen NIKS bepalen. Het is jullie leven en jullie kind. En hoe moeilijk dat ook is voor sommige ouders, dat is de realiteit. En elke ouder moet op een bepaald moment zijn of haar kind los laten en zijn/haar eigen leven laten leiden.. Toen mijn man en ik gingen trouwen kwam er ook een soort proces waarin je zelf wat meer afstand gaat nemen van je ouders omdat je samen een eenheid moet gaan vormen. Samen ontdekken, samen beslissingen nemen, samen leven en in dat proces heb je je (schoon)ouders juist NIET nodig. Ik had een hele hechte band met mijn moeder en nog gelukkig, maar nu wel anders als toen. Het is vooral heel belangrijk om met je partner hier over in gesprek te gaan. Wat vind hij bijv. van het claimgedrag van zijn moeder? En welke afspraken willen jullie hierover maken samen? Ik hoop dat jullie daar samen uitkomen, ook na de bevalling♡♡
  • Rapporteren
Jetty30
5 maanden geleden
Hoi hoi, Zorg dat je man afstand wil bewaren op momenten dat jij dat nodig hebt. Op die manier kun je jezelf beschermen voor irritatie en op de mooie momenten de kwaliteiten van je schoonmoeder waarderen.
  • Rapporteren