Driftige 3 jarige

Heeel herkenbaar. Ik zit nu ook met zo’n driftkopje

Pfhoe vind het echt heftig soms. Niks lijkt te helpen, negeren, uitleggen, ze zit helemaal in haar eigen woede

Hier ook. 3 van oktober. En sinds 15 nov grote zus geworden. Ik weet niet of ze jaloers is of het de leeftijd is. Maar als we iets leuks willen doen met haar is er altijd drama,... op de duur wil je niks meer doen. Echt voor domme dingen 🥲

Och jeej, jammer is dat. Ik snap je helemaal. Ik zie altijd al op tegen sommige dingen en dat voelt mijn dochter vast ook aan… vooral sochtends dan ga ik al ruim voor die tijd eruit zodat ik alle tijd heb en nog kom ik soms tijd te kort door de driftbuien en dwarsliggen van mijn dochter…

Ik hoop met je mee dat dit een fase is …… pff wat een geluid zit er in kinderen 😅 Vandaag ook gehad het ene zeggen en het andere willen. Er rustig bij gaan zitten helpt even maar dan is het toch tijd voor mij om de strijd te winnen en begint alles weer opnieuw 😓 met een baby van 7 maand erbij is dat behoorlijk kut want ik voel me nog schuldiger over het verdelen van de aandacht. Dus ik blijf hopen dat het beter word haha

Onze peuter is ook echt een driftkikker en wilt alles zelf doen (of dan juist weer niet). Ik herken dat niet van de oudste. Die was en is wel opstandig, maar totaal niet te vergelijken. Ik probeer zelf rustig te blijven, wat niet altijd lukt. Ik kondig veel van te voren aan en geef haar steeds 2 keuzes. Maar ik loop ook wel eens weg als ze zo doet én mij trapt of slaat en dat zeg ik dan ook. Dat ik terug kom als ze rustig is. Soms helpt het om naast dr te blijven zitten tot ze rustig is. Ik probeer dus ook maar wat 😉 Maar mijn ervaring met kinderen is dat alles echt een fase is (gelukkig maar)

Herkenbaar sinds 1,5 maand. Ze is van 0kt 22 wat ook niet helpt is dat ze net sinds 3 maand haar middag slaap heeft laten vallen.

Pfff oh ja hier ook, echt af en toe super boos en dan schoppen of slaan. Op de trap zetten werkte af en toe maar nu komt hij er ook vanaf en gaat dan heel uitdagend kijken. Mega uitdagen. Echt doodvermoeiend met ook gebroken nachten met een baby die nog niet doorslaapt. Hij blijft maar doorgaan tot ik echt mijn geduld verlies en ik écht boos wordt, waardoor ik me dan weer schuldig voel. Het helpt wel om veel positieve aandacht te geven, keuzes (oké je moet even een belangrijke keuze maken: eerst tandenpoetsen of eerst de pyjama aan? Warme of koude melk?) peuters willen echt de regie. Maar mennnnn het is af en toe echt PIT-TIG!

Oh zo herkenbaar hier ook, herkennen jullie ook dat het soms echt lang duurt voor ze uit de bui zijn? Soms ben ik radeloos omdat ik ff niet weet wat de bui doorbreekt. Hopelijk een fase idd! 🤨

Ik heb hier vooral eentje die zn oren niet meer gebruikt. Die alles 6x vraagt. Als ik uitleg mama komt zo blijven vragen "mama kom je"? En net doen alsof hij dingen niet snapt. Bewust fouten maken met een spelletje of puzzel of wat dan ook. Herkenbaar?

Heel herkenbaar!! Hoe pittig het ook is, eigenlijk is het een goed teken. Het betekent dat het brein nog volop aan het ontwikkelen is. Voelen veel, maar weten nog niet wat ze ermee moeten. Willen veel, maar geen idee hoe. Etc. Maar je doet het super goed lieve mama! 🥰

Oja heel herkenbaar xd

Ik sluit aan! Onze zoon is nu 3 jaar en 3 maanden en kan echt, meestal om niks, mega driftig worden. Stampvoetend, schreeuwend, over de grond rollend.. zo boos. Het was met name de afgelopen 3 maanden héél intens. Zal ook met de komst van z’n broertje in november te maken gehad hebben misschien. Inmiddels gaat het beter. Hij heeft in ieder geval iets minder vaak een driftbui. Maar als hij er een heeft blijft het wel heftig 😬 Het is een fase, of komt in golven, denk ik!

Ja opeens de puzzle niet meer kunnen 😂

Ja, hier is dit ook al een tijdje zo. Ook is het wegbrengen ergens naartoe ineens drama. Dan wil hij thuis blijven en klampt zich helemaal vast aan mijn benen. Eenmaal weg krijg ik van begeleiders te horen dat alles koek en ei is.

Pff dit is zooo herkenbaar. Zo ongeduldig als de pest.