Ineens niet meer naar school willen

Sorry voor de schrijf fouten, Kon bij zo.n lang bericht niet meer zien wat voor tekst ik schreef omdat de balk waar je in schrijft ervoor bleef staan🙈

Hai, heel herkenbaar hoor. Ik denk dat spanning thuis, de situatie met je schoonvader, altijd overgaat op je kinderen (gecondoleerd trouwens). Het huilen lijkt me niet perse, alleen maar goed als ze ziet dat er iets is en ze het niet alleen maar voelt. Heb je het uitgelegd? Daarnaast heeft mijn dochter dit ook gehad. Ze is nu 6, maar af en aan ging het naar school brengen gepaard met huilen. Kon oorzaak niet altijd achterhalen. Nu gaat het sinds de kerst weer goed. Zij heeft ook echt van die irrationele angsten, zo wou ze ineens geen appel meer eten omdat ze bang was dat er een stukje bleef hangen terwijl ze daarvoor bijna elke dag een appel at. Bedenk dat 4 heel klein is en het fases zijn die er gewoon bij horen. Ik zou me geen zorgen maken, gewoon er voor haar zijn en er geen druk op leggen. Je zou wat kunnen opzoeken over hoog-sensitieve en/of temperamentvolle kinderen om te zien of je wat herkend. Dat is geen label! Staan volgens mij tips die voor alle ouders en kinderen fijn zijn :) Succes!

Buurjongetje had hier ook iets gezegd van “school is stom en saai”, dus vierjarige wilt ook niet meer. Gezegd dat we even gingen kijken en hij anders weer mee naar huis mocht. Hij wilde uiteraard gewoon blijven. Ik denk dat het erbij hoort en ze ook wat aankijken en grenzen uittesten. Hier komt een derde kindje en tweede zoontje net naar een andere gastouder, dus thuis speelt ook van alles en dan nog de sneeuw- en ijsvrij dagen.