Ik ben kapot

Mijn baby was ook zo.. heb haar huilend op bed gezet, zodat ze aanleerde vanzelf in slaap te vallen.. Eerste dag heeft ze langer dan 2 uurtjes gehuild maar echt waar hou het een week vol en ze leert het alweer af. Zodra ze moet slapen; wakker op bed leggen, alleen pakken zodra ze honger heeft en dat uurtje wakker moet zijn. Het consultatiebureau heeft me dit advies gegeven en het heeft mij enorm geholpen. Ik leg haar nu wakker in bed en ze slaapt vanzelf binnen 2 minuten max. Onthoudt wel dat je sterk moet zijn en niet moet opgeven, anders raakt je baby verward. Als je ergens mee begint moet je het volhouden..

Ik denk dat je misschien onderschat hoeveel impact de ziekenhuisopname op haar heeft gehad en dat ze je echt nog steeds nodig heeft. Misschien als je het vanuit dit oogpunt bekijkt dat je het nog even vol kunt houden. Ik vindt het een raar advies van het consultatiebureau dat ze zeiden laat maar huilen. Je leest van alles over hoe slecht dit voor de hechting is en dat je ze sowieso tot ze een half jaar zijn niet kunt 'verwennen'. Succes mama het wordt echt wel weer beter! Liefs!

Mee eens, je kindje heeft je nu inderdaad nodig, je kan ze niet verwennen en je hebt haar dit niet aangeleerd. Laten huilen is echt een achterhaalt advies wat je kindje nog veel meer stress gaat opleveren. Het wordt tegenwoordig afgeraden en ik zou dit zeker ook niet doen.

Wanneer je baby huilt heeft hij/zij je nodig! Laten huilen, je baby verwennen, je baby ‘leren slapen’ en dat je zelf sterk moet zijn is echt achterhaalt! Genoeg onderzoeken laten zien dat baby’s na verloop van tijd wel stil zijn, maar stijf van de stress zitten! Ook voor ouders kan dit ‘sterk zijn’ enorm stressvol zijn. Liefde van een moeder (blog op de site en podcast op spotify) legt dit heel goed uit! Wellicht kan je dit met een oortje in luisteren als je met haar loopt? Ps. Zou een draagzak of buiten in de kinderwagen helpen? Pps. Zou ze nog ergens pijn kunnen hebben? Of misschien sprong 4/slaapregressie, dat is ook deze periode!

misschien dat de ziekenhuisopname veel indruk heeft gemaakt of misschien is je baby nog niet (helemaal) de oude, maar het klinkt mij dat ze in ieder geval aangeeft dat ze er nog niet is en je nabijheid nog hard nodig heeft. Ik kan me goed voorstellen dat dit ontzettend zwaar kan zijn, helemaal als je anders gewend bent. Ik vermoed dat je baby vanzelf weer gaat aangeven dat ze je weer wat minder nodig heeft als ze er klaar voor is en dat dat moment echt wel weer komt. tot die tijd is het denk ik volhouden en beseffen dat jij haar het vertrouwen geeft dat je er voor haar bent ook in moeilijke tijden. Dit soort gedachten helpen mij als wij met onze dochter of zoon een periode doormaken dat we geen kant op kunnen en non stop met een baby of dreumes aan ons geplakt zitten. Maar nogmaals: het kan ontzettend zwaar zijn als je voor je gevoel jezelf even helemaal weg moet cijferen maar bedenk dat het tijdelijk is en dat je je kindje een veilig en geborgen gevoel meegeeft. Zet op mama, ik hoop voor je dat deze periode snel beter voor je wordt 💓

Sorry maar mijn hart huilt echt van dit bericht 🫣 2 uur laten huilen?! Met laten huilen leer je je kindje dat er niet wordt gereageerd op zijn/haar signalen en dat het dus geen zin heeft om die te geven, ze leren het niet af maar geven het op… doe dat alsjeblieft niet (zeg ik als mama maar ook als kinderpsycholoog). Onderzoeken wijzen uit dat kindjes enorme stress opbouwen die ze zelf niet kunnen reguleren en zoals iemand al zegt dit heeft impact op de hechting. @TS het klinkt meeega zwaar maar ik sluit me wel aan bij de rest, ik denk dat ze je echt nog heel hard nodig heeft. Wellicht is ze nog erg onder de indruk van alles. Kun je de angst loslaten dat ze “dit is gaan leren” want zo werkt dat volgens mij niet, kun je erop vertrouwen dat ze zich weer iets meer van je losmaakt als ze er aan toe is en haar nu laten ervaren dat jullie er zijn…. Kun je steun uit je netwerk inschakelen om dit zelf vol te kunnen houden?

TS, doe alsjeblieft niks met dit advies.

Ik als pedagoog en als mama schrik echt zo hard van het advies om te laten huilen van een jonge baby! Dit geeft zo veel stress en maakt eigenlijk elke keer weer een stukje hechting ongedaan. Zo veel huilen zorgt dat je kleine cortisol aan maakt(stresshormoon) en dit kan blijvende hersenschade aandoen als deze levels langere tijd hoog blijven. Je kind leert niet om zichzelf te troosten of reguleren, je kind leert dat hij/zij niet op zijn ouders kan rekenen om voor gezorgd te worden. Ziekte en ziekenhuisbezoek kunnen voor baby's echt heel traumatisch zijn en om deze ervaringen en gevoelens te verwerken hebben ze hun ouders nodig. Ook bij volwassen verwerk je trauma door liefde, verbinding, aanraking en beweging.

Het komt goed, maar heeft tijd nodig! Ik heb dit met me oudste gehad, die belande met 3 maanden in het ziekenhuis en het heeft echt even geduurd voor ze weer de oude was.. het huilen deed bij mij alleen minder lang als bij jou en sliep ze wel meer overdag dan 2 uurtjes maar zo'n ziekenhuis heeft echt veel inpacr op zo'n kleintje.. heel veel succes en sterkte maar eventjes laten huilen is prima maar niet te lang het komt vanzelf goed!

En met eventjes laten huilen bedoel ik dat je snel zelf even kan douche..😅 zo deed ik het toen ook.. mama moest soms heel even aan haar zelf denken

Ik zie dat je baby nu 4 maanden is. Dan is er een slaapregressie en kan het zijn dat je baby in sprong 4 terecht is gekomen. Dit is een erg moeilijke sprong en duurt lang. Mijn zoontje zit er nu in en ik kan hem ook veel minder goed weg leggen. Hij vraagt meer contact momenten nu. Hij is nu bijna uit deze sprong en heeft wel een mega ontwikkeling doorgemaakt. Een groeispurt, omrollen en maakt meer geluidjes. Misschien komt voor je dochtertje nu alles tegelijk? En zo ziek geweest met indrukken van het zh en nu sprong 4?? Heftig voor jou, maar ook zeer heftig voor dat kleine meisje. Het is zeer vermoeiend, maar misschien dat je het een beetje naast je neer kan leggen en go with the flow? Het is vast een fase en het gaat weer over. Misschien kan je een draagzak of doek proberen. Zo overbrug ik vaak moeilijke periodes. Dan heb ik mijn handen vrij en kan ik toch wat doen.

Om even te reageren om je eerste zin, ‘ik ben kapot’. Heb je een netwerk om op terug te vallen zodat ook jij even kunt bijtanken. Hierboven is al veel gezegd over de geborgenheid/ hechting van je kindje en het niet laten huilen. Om dit aan te kunnen moet je zelf echt wel af en toe bijtanken. Een lieve familielid, vriendin of buurvrouw die je uit de brand kan helpen voor enkele uurtjes in de week zodat je een dutje kunt doen of even een goeie douche? Er bestaat zoiets als baby thuiszorg en post partum doula. En anders eens met je huisarts praten of hij/zij iets kan regelen aan tijdelijke ondersteuning. Je hoeft het niet alleen te doen.

Ik had een huilbaby (eerste kindje) en precies hetzelfde.. heb het zo opgelost: Kind in bed leggen, 5 minuten laten huilen. Oppakken, troosten tot ze rustig is en niet meer snikt, in bed leggen, 5 minuten laten huilen, oppakken, troosten tot ze rustig is en niet meer snikt, in bed leggen, 5 minuten laten huilen etc etc etc. Heeft me de eerste keer 2 uur gekost tot ze na de 2 minuten in slaap viel Mijn idee er achter was dat ze dan nog wel het gevoel heeft dat ik er voor haar ben om te troosten maar dat ze het wel zelf leert.. en die 5 minuten had ik oordopjes in en heeeel even op je telefoon kijken omdat het anders ook gewoon echt niet te doen is🙃

Ik zou echt heel graag de podcast ‘Liefde van een moeder’ aan willen raden! Een kindje laten huilen zonder troosten kan grote gevolgen hebben. Volg je hart lieve mama’s, niet de adviezen over ‘laten huilen’.. 💔

Wat een zware dag zul je gehad hebben! Mijn man is afgelopen weekend met zoonlief van de trap gevallen. Laatste stukje kon hij hem niet meer vasthouden. Na overleg ziekenhuis een ambulance laten komen voor check up, die besloten hem mee te nemen om de kinderarts te laten kijken. Die nam hem op ter observatie en zo heeft hij 12 uur in het ziekenhuis gelegen. Hebben hem bijna constant vastgehouden en geknuffeld. Dagen erna idd ook veel behoefte aan ons, en zoals hierboven vernoemd zoveel geknuffeld als nodig. Het is echt heel indrukwekkend voor zo’n kleine en ze zijn snel overprikkeld. Nu 5 dagen later slaapt hij al wat langer zonder ons, zonder dat we hem laten huilen. Wat ik ook las is dat dit sws een lastige fase is ivm slaapregressie/sprongetje. Dat merken we hier ook. Hier moeten we even doorheen! Onthoud dat alles een fase is🥴 Ik heb zelf nog een dochter van 2 en die wilde van de een op andere dag niet meer vastgehouden/geknuffeld worden en ging zelf slapen, dus probeer hier extra veel van te genieten😅🥹🥰 sterkte daar!

Dit is een zware periode voor jullie beide. Je baby en jij. Bedenk: ze doet het niet met opzet. Advies wat ik nog kan toevoegen: zoek hulp. Wat kun je uitbesteden? Tijdelijk een schoonmaakster? Je vriend een vakantie dag opnemen zodat jij even kunt bijslapen of een wandeling kan maken. Kijk wat voor jou helpt. Ik zet soms een serie op en neem m’n baby bij me en voed haar zodra ze dat wil. Lekker installeren met een dekentje erbij. Zij wordt daar heel rustig van en ik heb even afleiding