er doorheen ..

Lieve mama, als ik dit zo ben je echt uitgeput. Eerlijk gezegd zou ik als ik jou was ziek melden. Het lijkt alsof je al een burn-out hebt of er bijna in zit. Dan heb je in elk geval iets meer energie om helderder te denken. Veel ❤️

Werk even laten voor wat het is. Voor je het weet loop je tegen een depressie aan. Meld je even ziek en kijk of oma’s wellicht een draagzak kunnen proberen om hem toch even te laten slapen of wandelen met de kinderwagen.

Ik leef met je mee, hou vol, het wordt beter! Elke dag is er weer een dichterbij 💜

Klein beetje hoop: ik hoor veel verhalen dat het op de opvang vaak verrassend goed gaat. Hoop dat dat voor jullie ook zo gaat zijn!

Denk goed aan jezelf! Misschien zou je een behandeling bij de osteopaat kunnen proberen? You can do this 💪🏽🙏❤️

Als je werken niet ziet zitten of het niet volhoudt is ziekmelden een optie. Een drempel over ik weet het maar je moet jezelf en je zoontje even voorop stellen. En overal op 50 procent zijn wordt niemand gelukkig van en jijzelf het minst. Je doet het heel goed en wat het beste is voor je kindje. Die mag heel blij zijn met zo'n mama.

Ik herken het gevoel, als je maar wist wanneer het beter werd dan kon je even de tanden op elkaar bijten, maar nu lijkt de situatie inderdaad uitzichtloos. Misschien kan je vriend ‘s nachts een kunstvoeding geven zodat je in ieder geval een langer blok kan slapen? Je doet het goed 🫶🏻 Denk ook aan jezelf, als het teveel wordt meldt je dan ziek

Eens met de dames hieronder dat ziekmelden misschien een goede optie is. Wat betreft je zoontje zou ik hem zoveel mogelijk dichtbij houden, en toegeven aan de elke 2/3 u voeden ‘s nachts. Mijn zoontje slaapt op mij, en heeft deze nachten er ook bij zitten. Met een voedingskussen en kussens in mn rug lukt het mij om tussen die voedingen met hem op me in slaap te vallen, zo pak ik toch nog 4-5 u per nacht totaal. Misschien lukt jou dat ook en kan je dan overdag een dutje doen als de baby slaapt of je vriend thuiskomt. De situatie accepteren en je zoontje geven wat hij nu nodig heeft was bij mij de oplossing. Ik ben mentaal nu helemaal oke en alleen fysiek vind ik het nog zwaar. Je kan dit mama, hij groeit er echt vanzelf een keer overheen 🫶🏼

U got this mommie! Houdt hoop, je doet het goed! Hoe was je bevalling? Ik zag laatst een topic over het ontstoren van oxytocine voor moeder en kind na een bevalling waar weeënopwekkers zijn gebruikt. Als dit bij jou van toepassing is zou je hier nog eens naar kunnen kijken? Als het CB je niet voldoende kan helpen kan je ook altijd contact opnemen met de huisarts, misschien kan hij jou en je kindje verder helpen?

Wat pittig ook voor je! Fijn dat je het al hebt kunnen accepteren dar is iets waar ik echt nog mee bezig ben, vooral het onvoorspelbare vind ik echt lastig en ook dat je dus niet kan anticiperen erop. (Niet verwacht van te voren dat ik daar zo tegen aan zou lopen) ben je ook alweer aan het werk erbij?

Ik las het ook ja! Ik heb een lange bevalling gehad met heel lang en ook hoge weeën opwekkers. Misschien interessant om me eens in te verdiepen

Bedankt voor al jullie lieve reacties🥰 ik vind het wel echt heel lastig om me ziek te melden op het werk toch een flinke drempel. Ik ga het even laten bezinken en het gesprek gewoon open aan volgende week op het werk. Misschien een afspraak bij de bedrijfsarts aanvragen.

Voor de nachten: verdiep je eens in samen slapen. In maternale houding en laat je borst gewoon bloot. Dan kan hij aanhappen als hij behoefte heeft. Misschien accepteert hij dit wel? Ik moet zeggen dat ik ook vaak een soort kussenfort bouw zodat ik half lig/zit, baby aan de borst en voornamelijk liggend op een voedingskussen, dan hapt ze aan wanneer ze wil en word ik er niet echt mega wakker van en slaap er dan grotendeels doorheen. Het is pittig, maar wat doe je het goed! En inderdaad klink je echt gigantisch uitgeput en dan is ziekmelden echt wel een goede reden! Al snap ik dat het een drempel is! Succes❤️

Aaaa wat doe je het goed! Herkenbaar van mijn eerste, mega alert en veel hazenslaapjes. Ik volgde bureau van slaap op insta. Doen aan liefdevolle slaapbegeleiding, niet laten huilen. Verder denk ik dat jij zelf ook wat rust en ruimte nodig hebt. Je staat helemaal aan en voelt je mega verantwoordelijk (helemaal logisch). Kan je vriend toch een paar dagen overpakken? draagzakken? Een hele nacht een keer doen. Ook fijn als je wel wat dingen voor jezelf houdt

Ik herken mezelf in zo veel van wat je zegt. Ik heb je een PB gestuurd.

Ah jeetje wat pittig! Ik had dit ook vergelijkbaar bij mijn eerste. Heb een week gewerkt, vervolgens twee maanden ziek thuis gezeten, snapte echt niet hoe andere ouders het allemaal voor elkaar kregen, voelde me een complete vaatdoek, schuldig omdat ik mijn partner zoveel nodig had en alsof ik faalde omdat het allemaal maar niet leek te lukken. Nu ik een tweede baby heb die wel slaapt kan ik eindelijk vol overtuiging zeggen: Het ligt niet aan jou! Soms heb je gewoon geluk dat het allemaal makkelijker gaat, en soms pech dat je weinig slaap krijgt. En dat hakt er enorm in. Je reserves zijn helemaal op, je wordt nu gewoon echt geleefd. Wat mij het meeste hielp was inderdaad proberen te accepteren dat dit is hoe het nu gaat en alle hulp aannemen die je kan krijgen. Ik heb ook veel dagen samen met mijn ouders gedaan, dan had mijn baby wel de geborgenheid, maar ik toch net wat meer rust. Op de opvang heeft mijn zoontje trouwens overdag leren slapen! Wie weet wordt het daar dus opeens beter van. Er komt sowieso een moment dat je weer meer slaap gaat krijgen, en dat je weer normaal kan nadenken en fitter wordt. En tot die tijd: je doet het goed! ❤️❤️

Wij hebben trouwens via cjg begeleiding gekregen van jeugdzorg ivm het niet slapen overdag van onze dochter. Wachttijd was maar 3 weken. Wellicht bij cjg vragen of ze hulp kunnen inschakelen voor jullie.

Herkenbaar.. Hier ook hele pittige maanden achter de rug. Zoontje was vanaf 2 weken na de geboorte mega onrustig, niet slapen, krampjes en noem maar op. De dagen dat ik alleen met hem was waren zo intens en zwaar. Ik huilde soms hele dagen en was mentaal en fysiek gewoon helemaal uitgeput. Wist niet meer hoe dit verder moest. Fysio, osteopaat en kinderartsen meerdere malen bezocht maar niemand kwam met een oplossing. En dan nog niet te spreken over überhaupt het herstel van mij na een pittige bevalling. Mijn man, onze ouders en broers hebben ons zo veel mogelijk gesteund en hebben opgepast waar mogelijk of af en toe even wat voor ons in het huishouden gedaan. Ik vond het vreselijk om hen “op te zadelen” met onze zoon. Voor mij een enorme drempel, elke keer weer en dat gaf ook weer stress. Ook de eerste keer opvang vond ik vreselijk spannend maar dat ging verbazingwekkend hartstikke goed! Ik stond ook hele dagen als een gek te wiegen om hem te laten slapen, dan weer in de slaapzak, dan weer bij me nemen. Het sloopt je totaal! Ik ben er over gaan praten bij een POH en ben halve dagen gaan werken. Dit geeft al best veel rust. Ook kan ik onze zoon nu beter wegbrengen of “achter laten” bij familie. Soms zelfs even een nachtje zodat mijn man en ik even kunnen bijtanken. Ik neem dan écht even bewust afstand en rust en zorg dat ik echt even kan opladen om daarna weer een “betere” moeder te zijn. Je hebt het echt nodig. Ik heb geleerd dat je eerst zelf geholpen wil worden voordat je een ander kan helpen, dit houd mij staande. Inmiddels hier veel meer rust, langere dutjes, minder stress en vooral genieten! Het moederschap word voor mij nu pas echt leuk. Ben er achter dat ik de new born fase helemaal niet als leuk heb ervaren en dat is oké. Het is ook gewoon zwaar, alleen maar goed dat je het uitspreekt want het is gewoon zoals het is. Weet gewoon dat je gevoel er mag zijn en blijf er vooral over praten! Je mag mij altijd een berichtje sturen als je even wilt praten, even je hart luchten. Je bent niet alleen ❤️ het komt écht goed!

Wat pittig.. tuurlijk mag je even klagen. Slaap is alles! Het enige wat ik kan zeggen is doe wat goed voelt (ook al is dat je baby veel bij je laten slapen op een zo veilig mogelijke manier) en het wordt écht beter , ook al voelt het alsof dit nooit meer overgaat.

Hier ook veel wakker overdag, hazenslaapjes. Na de geboorte sliep hij overdag ook niet. Nacht ook om de 2,5 uur wakker. Hier ook zachte nachten gelezen. Helpt inderdaad wel beetje voor begrip, maar soms ook gewoon niet. Eerder konden we hem na voeding wegleggen maar nu blijft hij ook nog eens lang wakker. Denk dat hier de 4 maanden slaapregressie eraan zit te komen… hier dus eigenlijk geen tips, maar wel herkenbaarheid Mij helpt soms nog de podcast liefdevolle moeder. Ik kan er dan wat meer met een afstandje naar kijken. Neemt niet weg dat het gewoon zwaar is ❤️