Afspraken maken ongeboren baby

Ik zou sowieso je aanraden aangezien de situatie best wel onstabiel is om niet voor gezag te gaan. Zelf was ik ik in 2022 net op tijd om voor erkenning zonder gezag te gaan. Je kan dit positief brengen dat je het hem gunt om te groeien in het nakomen van de afspraken en zijn vaderrol. Op een later moment kan je dit altijd nog geven, maar eenmaal gegeven kan je dit niet terugdraaien. Zelf durfde ik dit ook niet aan en tot op de dag van vandaag, zoontje is nu bijna 3 jaar, heb ik alleen het gezag. Het contact tussen mijn ex en mij is helaas erg slecht en communicatie loopt in bijna alle gevallen uit tot conflicten. Ik had in die tijd alleen afspraken gemaakt rondom de kraamtijd. Die zou ik sowieso maken en dan vooral afspraken over hoe je communiceert etc. Mijn ex stond in die tijd tijdens de zwangerschap totaal niet open voor het maken van afspraken en dit is echt funest geweest voor het onderlinge vertrouwen en respect. Tegelijkertijd is het ook gewoon heel lastig om van tevoren duidelijke afspraken te maken, omdat het kindje nog zoveel groeit. Je kan wel nadenken of je borstvoeding wil geven en bijvoorbeeld zeggen dat je tot 6 maanden of 1 jaar alleen bezoek bij jou thuis wil. En pas vanaf 2 jaar overnachtingen bijvoorbeeld. Ik zou vooral nagaan wat jou het beste lijkt voor je kindje. Zeker gezien hij ook geen woning heeft etc. Die andere zaken rondom een autostoeltje voor hem etc, dat is echt zijn verantwoordelijkheid en zal hij zelf moeten regelen. Lukt dat niet dan kan je kindje niet met hem mee. Je kan ook zeggen dat ze in het begin alleen buiten een half uurtje wandelen samen bijvoorbeeld of later een uurtje o.i.d. zodat hij wel de mogelijkheid krijgt to 1:1 contact.

Bedankt voor je tips! Is inderdaad heel lastig denk ik.. dus hier heb ik zeker wat aan. Was jouw ex het eens met gezag? En bijvoorbeeld over het autostoeltje, is inderdaad zijn verantwoordelijkheid, maar zijn dat ook dingen die je gewoon vast kunt laten leggen? Ik vind dat zo lastig, het lijkt me namelijk heel normaal dat je dit regelt en wil eigenlijk niet die kant op gaan, maar ben er wel bang voor dat hij dit soort dingen niet ziet/vergeet oid. Of ervan uitgaat dat hij die van mij wel mee kan nemen/dat we dat 'samen' doen.

Ik heb hier zelf nooit mee te maken gehad, dus neem mijn advies met een evt. korrel zout. Maar ik stel voor om eerst voor jezelf uit te vogelen wat en hoe JIJ de dingen wilt hebben/voorstelt. Daarna zou ik kijken naar wat de Wet toestaan en dan JOU wensen hier op aan passen. Het resultaat hiervan is/zijn dan JOU basis eisen/wensen. Als je aan de vader vraagt om zelf ook zo een "eisen/wensen-lijstje" te maken kun je makkelijk zien , waar jullie het eens zijn en waar niet. Of begeef ikijn nu op "relationeel gladheid"?

Lastige situatie. Het feit dat hij geen woning heeft, geen auto en geen werk, doet natuurlijk niets af aan zijn ouderschap van dit kind. Als het kind in zijn buik zou zitten, zou jij daarmee moeten dealen. Alleen is het toevallig andersom. Jullie dragen beide evenveel verantwoordelijkheid voor met wie je dit kind op de wereld zet. Het lijkt er op dit moment op alsof hij probeert op zijn manier die verantwoordelijkheid te nemen, maar dit bij jou in het verkeerde keelgat schiet. En jij daarom twijfelt over het nemen van jouw verantwoordelijkheid daarin (zeg ik met enige aarzeling, maar zo komt het nu op mij over), maar dat lijkt me wel nodig dat je dat doet en blijft doen. Of je het nu leuk vindt of niet, in de huidige situatie is hij de vader. Heb je met hem besproken hoe hij het wel goed kan doen in jouw ogen? Want hij heeft straks evenveel recht op om het kind te zien, ervoor te zorgen en op te voeden als jij, toch? Een kindje kan zonder autostoeltje niet mee in een auto, dat is heel simpel, niet met jou en niet met hem. Dus dat mag je gewoon weigeren. Maar ik zie nog niet helemaal op basis waarvan jij nu denkt dat hij er misbruik van zou maken als je hem zou zeggen dat hij gewoon mag appen om langs te komen, aangezien dat me ook heel terecht lijkt? Als ik hem indenk, lijkt het me ook heel lastig dat iemand waar je nog gevoelens voor hebt, de relatie verbreekt om vervolgens aan te geven zwanger te zijn en het kind te houden, en jij als vader hebt natuurlijk al niets over die situatie te zeggen. Dus ik kan me enige frustratie echt wel voorstellen, het is erg machteloos voor hem zo.

Bedankt! Een andere inkijk is zeker welkom. Maar ik ben misschien ook opzoek naar tips waar ik aan moet denken en misschien mensen die tips hebben bij wie ik kan aankloppen om mij daarin te helpen. Maar je idee met wensenlijstje vind ik wel mooi!

Mijn ex was het niet eens met gezag (en de achternaam) en vond het moeilijk, maar hij heeft destijds wel de erkenning ondertekend en had er ook voor kunnen kiezen om dit niet te doen. Hij heeft dit onderwerp regelmatig ter sprake gebracht en ik vind het vervelend voor hem, maar ik heb nooit op hem kunnen bouwen en heb die keuze met een rede gemaakt (wat niet persé makkelijk was). Mocht je in een later tijdstip specifieke vragen hebben mag je me een berichtje sturen hoor, ik heb het als een hele moeilijke situatie ervaren en help graag anderen die iets vergelijkbaars meemaken. Je mag echt jezelf op 1 zetten. Dat is niet egoïstisch, omdat je kindje daar juist ook iets aan heeft en het nodig heeft dat het met jou goed gaat. Je bent denk ik nooit verplicht om iets dat van jou is of wat jij gekocht hebt mee te geven. Maar het kan denk ik zeker helpen om eerst eens voor jezelf op papier te zetten wat je belangrijk vindt. Als dan kan je eventueel ook gewoon een mail naar hem sturen zodat het duidelijk zwart op wit staat (of samen één ouderschapsplan opstellen, maar dat is er bij mij nooit gekomen). Tuurlijk is het normaal dat je dat regelt en dat mag je ook zeker van hem verwachten. Het hoeft ook niet altijd duur te zijn. Heb zelf toen een maxi cosi voor 7 euro op de kop getikt. Neem aan dat dat voor hem ook wel te doen moet zijn. Als het jou rust geeft om dingen vast te leggen, zou ik dat vooral doen. Jouw rust en welzijn is hierin echt het belangrijkste en mag centraal staan. En ik zou er voor waken dat je straks 2 kinderen hebt. En gewoon duidelijk terugkomen op eventuele afspraken etc. Hierin ben ik zelf ook altijd duidelijk en ook wel streng geweest. Bijvoorbeeld is het de afspraak dat ex voor een bepaalde datum zou communiceren over iets, wat bijvoorbeeld te maken heeft met een overnachting en hij doet het niet. Dan stuur ik: je zou communiceren over x, dit is niet gebeurt. Het overnachten zal daardoor niet doorgaan. Het klinkt hard, maar zo laat je zien dat je de afspraken serieus neemt en dat je verwacht dat ze vanuit beide kanten nagekomen worden.

Hi, bedankt voor je reactie . Ik snap ergens je reactie, maar wil ook aangegeven dat dit een minimale samenvatting is. Ik ben vooral op zoek naar tips hoe om te gaan met deze situatie en waar ik bijvoorbeeld terecht kan. Ik hoop vanuit hier op een goede manier dit te kunnen regelen, want ik wil oprecht niets liever dan dat, maar dat is op dit moment niet mogelijk door veel omstandigheden.

Oké. Nou, denk je dat je bij hem zou kunnen voorstellen om bij een mediator samen een ouderschapsplan op te stellen? Daarin kun je samen afspraken laten vastleggen. Dit is bindend en rechtsgeldig vanaf het moment dat jullie het beide ondertekend hebben. Dit kan met en zonder dat hij gezag heeft. Let wel: als hij het gezag wel wil, en jij daar niet aan mee wil werken, dan kan hij met een advocaat de vraag aan de rechter voorleggen, die er dan over beslist of hij het (met jou gedeelde) gezag mag uitoefenen.

Dat hoop ik wel, en ik hoop en denk dat een tussenpersoon er dan ook doorheen kan prikken bij ons beide, zodat we het tot een mooi plan kunnen maken.

Ik heb je al even een vriendschapsverzoek gestuurd 😊