Bekende donor blijft aandringen voor co-ouderschap

Ik zit met de volgende situatie en ben eigenlijk op zoek naar herkenning van anderen in een zelfde of soortgelijke situatie enerzijds en advies over wat ik het nu het beste kan doen anderzijds. Ik heb mij vorig jaar aangemeld op een website voor wensouders met in eerste instantie de bedoeling om te co-ouderen met een bekende donor. Mijn vrouwelijke partner ondersteunt mijn wens heel erg en was in eerste instantie vooral meegaand met wat ik zelf wilde (wij zijn samenwonend maar niet getrouwd). Wat ik belangrijk vond en nog steeds vind is dat mijn kind mag weten wie de vader is en waar zij vandaan komt. Dit i.v.m. Een gezonde ontwikkeling van haar eigen identiteit later. Zo heb ik een meneer leren kennen die zich in eerste instantie als alleenstaande met een kinderwens voordeed. Omdat ik zelf een open boek ben en van alles eruit flap over mijn leven heeft deze meneer bij de eerste afspraak opgebiecht dat hij een vrouw heeft die niet zwanger kan raken vanwege ziekte. Ik heb eerlijk gezegd dat ik het spannend vindt met nog een andere vrouw erbij en mede vooral angst voor de bemoeienis van hun kant qua opvoeding en dergelijke. Omdat ik zo erg met ze meevoelde en hun enorme kinderwens hebben we meermaals samen afgesproken. Ik eerst alleen met de man en daarna met zn vieren: ik met mijn vriendin en zij als stel. Ze gaven vanaf het begin aan vooral met mijn wensen mee te zullen gaan en zouden in principe blij zijn met een 90% voor mij en 10% voor hun regeling. Ook vertrouwen en een goed wederzijds gevoel vonden we allemaal belangrijk. We hadden gepland om dit alles vast te leggen en zouden in de tussentijd alvast beginnen met proberen via zelf inseminatie. Je raadt het niet maar het was bij de eerste keer al gelijk raak. Ondanks de afwachtendheid waren we met zn allen super blij en gelukkig. Echter, dit veranderde snel omdat de bekende donor en zijn vrouw opmerkingen maakte als dat ik niet genoeg van mij liet horen over hoe het met mij ging en dat ik hun bijv. niet informeerde en of overlegde over mijn keus voor een verloskundige. Ook heb ik vanaf het begin aangegeven dat erkenning door de donor een grote no-go voor mij is. Hier hoopte hij dat ik van gedachten zou veranderen maar is er uiteindelijk wel in meegegaan. Toch volgden er hierna zware emotionele gesprekken over hun rol in het leven van het kind. Het begon zo erg aan mij te knagen en ik zag er tegen elke ontmoeting op. Ik genoot niet meer van mn zwangerschap. Mijn vriendin/partner is op dit moment bijgesprongen en heeft mij helpen inzien dat ons contact met hun ondanks mijn wensen gewoon niet bevorderlijk waren voor mn welzijn. Ik heb vervolgens met steun van mn vriendin/partner aangegeven het contact hierbij te zullen laten en mij verder op de zwangerschap te zullen focussen. Het ging daarna goed met mij, ik ben nu 32 weken zwanger en krijg nu weer berichten van de donor om in contact te komen over het kind en bijvoorbeeld zaken als dat hij een naam wil uitkiezen. Ik heb in niet mis te verstane woorden aangegeven geen ruimte meer te zien voor co-ouderschap op basis van hoe ons contact eerder is gegaan en heb hem nu geblokkeerd. Ik wil nu mn gezin en mn kind beschermen voor een conflict situatie dat met hun uit hand kan gaan lopen en hoor graag jullie advies. Wij hadden al gedacht aan erkenning van ons kind door mijn vriendin/partner maar ik las dat dit door de bekende donor vernietigd zou kunnen worden via de rechter. Ik zie hier zo tegenop en merk dat het mij meer bezig houdt dan dat ik zou willen.. Ik gebruik dit daarom om even van me af te schrijven en misschien dat er iemand in een soortgelijke situatie is waar het uiteindelijk gewoon goed is gekomen.