Ze voelt zich niet goed

Joy92
één maand geleden
Volgen
Hey allemaal, Wij zijn zwanger van ons eerste wondertje en mijn vrouw voelt zich achteruitgestoken. Ook heeft ze het gevoel dat ze soms vergeten word als "mee-mama" ze heeft nog niet het gevoel dat ze mama gaat worden. Ik weet soms niet hoe ikzelf hierop moet reageren
  • Rapporteren
Reageer
Typ hier je reactie
20 reacties
ZusterSuus
één maand geleden
Ga samen een zwangerschaps/geboortecursus doen. Dat heeft ons enorm geholpen! Ook zie ik dat je nog niet zolang zwanger bent. Straks zul je de baby gaan voelen en even later zal zij jullie baby ook voelen, dan is het ineens een stuk minder abstract. Het komt goed!
  • Rapporteren
Joy92
één maand geleden
Reactie op ZusterSuus
Ga samen een zwangerschaps/geboortecursus doen. Dat heeft ons enorm geholpen! Ook zie ik dat je nog niet zolang zwanger bent. Straks zul je de baby gaan voelen en even later zal zij jullie baby ook voelen, dan is het ineens een stuk minder abstract. Het komt goed!
Weet niet goed. Zijn vooral reacties van vrienden en familie. Mij proficiat wensen en kussen en mijn vrouw gewoon laten staan?! Oke we zijn het "eerste vrouwen koppel" dat aan kinderen begint maar een beetje logisch nadenken 🤦‍♀️ Pff hier had ik niet bij stil gestaan voor we begonnen. Hebben er zolang naar uitgekeken en nu het zover is voel ik mij bijna schuldig dat ik zwanger ben en zij niet 😔 Hoppelijk binnen enkele weken idd beter ! Kijk er al naar uit! 😍
  • Rapporteren
Laulauw
één maand geleden
Gefeliciteerd! Wij ook :) Toevallig haalde ik het onderwerp laatst zelf aan, en mijn vriendin gaf aan dat gelukkig totaal niet zo te ervaren.. Ik zou je aanraden om samen in gesprek te blijven. Vraag haar: waar komt dat gevoel bij haar vandaan? Is er iets in jouw bereik om daar wat aan te veranderen? Zulke vragen kunnen helpen om tot de kern te komen van hetgene ze mee zit. Het kindje is biologisch gezien geen deel van haar, maar dat heeft geen directe relatie tot je gevoel of band met het kindje! (een vader is biologisch wel deel van het kindje, maar kan zich ook 'buitenstaander' voelen tijdens de zwangerschap.)
  • Rapporteren
Karinmaria
één maand geleden
Herkenbaar hier! Mijn vrouw is inmiddels bijna 18 weken zwanger van ons kindje en ik wordt ook vaak vergeten als mee-moeder. Mensen weten niet zo goed wat ze ermee aan moeten. Gelukkig betrekt mijn vrouw me er dan meteen bij, zegt nadrukkelijk 'ons kindje' en vertelt hoe blij ze met mij is. Duidelijke boodschap naar iedereen: wij doen dit samen en Karin is het zo goed 'mama in wording' als ik! Heel fijn! Iets anders is dat ik zelf al 2 volwassen dochters heb en weet hoe het voelt om zwanger te zijn. Dat maakt het makkelijker om me voor te stellen wat mijn vrouw nu ervaart. En ook om me in te leven en haar te steunen. Kan me voorstellen dat het jouw vrouw wat onzeker maakt en ze het wellicht ook graag zelf zou willen ervaren... mijn tip: praat erover en betrek haar zoveel je kan. En spreek je waardering veel uit. Hoe belangrijk haar steun en betrokkenheid bij de zwangerschap en jullie kindje voor jou is, en dat ze zich niks aan moet trekken van onhandige lompe reacties! Lekker samen genieten! Ps zo smeer ik elke avond de buik van mijn vrouw in met olie. En praten we samen over en met ons kindje. Heel fijn moment
  • Rapporteren
Nijntje 2020
één maand geleden
Hier ook twee mama's die nog een kindje proberen te krijgen. Wij doen alles echt samen. Ik ben de "mee-moeder" en ga mee naar alle afspraken in de kliniek. Als er een terugplaatsing is geweest zorg ik er voor dat ik haar lekker kan laten liggen in de auto, ik verwen haar, smeer elke ochtend en avond de buik in etc. Omdat ik zo betrokken ben, heb ik het gevoel niet. Maar ik kan snappen dat als jullie het eerste stelletje zijn die een kindje gaat krijgen, voor de rest ook wennen is. Maar blijf je vrouw/vriendin er bij betrekken. Zeg indaad wij zijn in verwachting. Praat iemand alleen met jouw, betrek haar er dan ook bij. En het belangrijkste, luister goed naar je vrouw/vriendin. Praat er veel over. Maar vergeet ook niet in de gaten te houden wat ze niet zegt, om jouw niet te kwetsen. Wij cijferen ons zelf wel eens weg, dus hou dat in je achterhoofd.
  • Rapporteren
Inge1988
één maand geleden
Hoi allemaal, ik herken het zelf ook. Mijn vrouw heeft al een kindje uit een eerder huwelijk. Daar zorg ik samen met haar al bijna 3 jaar voor (met veel ups en downs) de kleine meid is pas 5 en is enorm bezig met uitproberen. Past bij de leeftijd maar ik vind het als mee moeder wel eens moeilijk. Soms sta je echt aan de zijlijn. Nu is mijn vrouw zwanger van de 2e. Dit keer ben ik vanaf het begin betrokken. Ik ga mee naar alle afspraken, shop alles voor de kleine meid op komst maar ik voel het ook echt niet. Hoewel we haar nu iedere dag wel voelen trappen en ik dat echt heel bijzonder vind, voel ik het moeder gevoel niet. Ik heb me in het begin van onze relatie regelmatig mede moeder gevoeld en haar dochter geeft me ook wel het idee dat ik een extra moeder ben maar toch voel ik me heel vaak aan de zijlijn staan. Ik hoop dat dit gaat veranderen bij de komst van onze dochter. Dit legt ook veel druk op de relatie
  • Rapporteren
Karinmaria
één maand geleden
Reactie op Inge1988
Hoi allemaal, ik herken het zelf ook. Mijn vrouw heeft al een kindje uit een eerder huwelijk. Daar zorg ik samen met haar al bijna 3 jaar voor (met veel ups en downs) de kleine meid is pas 5 en is enorm bezig met uitproberen. Past bij de leeftijd maar ik vind het als mee moeder wel eens moeilijk. Soms sta je echt aan de zijlijn. Nu is mijn vrouw zwanger van de 2e. Dit keer ben ik vanaf het begin betrokken. Ik ga mee naar alle afspraken, shop alles voor de kleine meid op komst maar ik voel het ook echt niet. Hoewel we haar nu iedere dag wel voelen trappen en ik dat echt heel bijzonder vind, voel ik het moeder gevoel niet. Ik heb me in het begin van onze relatie regelmatig mede moeder gevoeld en haar dochter geeft me ook wel het idee dat ik een extra moeder ben maar toch voel ik me heel vaak aan de zijlijn staan. Ik hoop dat dit gaat veranderen bij de komst van onze dochter. Dit legt ook veel druk op de relatie
Lijkt me heel ingewikkeld voor je... snapt je vriendin je gevoel? Kun je het erover hebben samen? Knuff voor jou...
  • Rapporteren
Inge1988
één maand geleden
Reactie op Karinmaria
Lijkt me heel ingewikkeld voor je... snapt je vriendin je gevoel? Kun je het erover hebben samen? Knuff voor jou...
Dank je wel!! Erover praten is lastig. We hebben in de relatie veel op ons bord gekregen. Ik ben vanaf het begin overal bij betrokken geweest, dat maakt dat je samenwerkt en ook samen volle bak in bepaalde negativiteit terecht komt. Met je partner wil je alles delen maar soms werkt dat averechts. Ik ben heel blij dat we samen een kindje krijgen, dat zeker maar het gevoel zal moeten groeien. Ik accepteer mijn eigen onzekerheid hierin en wacht af tot de kleine er is. Ik merk ook bij mezelf dat ik er niet over kan praten, voel me dan een zeur of aansteller. Heb denk ik het zorgen voor een kind van een ander en de bijkomende problematiek ook wel onderschat. Je groeit er letterlijk in en alles wordt vanzelfsprekend.
  • Rapporteren
Nijntje 2020
één maand geleden
Reactie op Inge1988
Dank je wel!! Erover praten is lastig. We hebben in de relatie veel op ons bord gekregen. Ik ben vanaf het begin overal bij betrokken geweest, dat maakt dat je samenwerkt en ook samen volle bak in bepaalde negativiteit terecht komt. Met je partner wil je alles delen maar soms werkt dat averechts. Ik ben heel blij dat we samen een kindje krijgen, dat zeker maar het gevoel zal moeten groeien. Ik accepteer mijn eigen onzekerheid hierin en wacht af tot de kleine er is. Ik merk ook bij mezelf dat ik er niet over kan praten, voel me dan een zeur of aansteller. Heb denk ik het zorgen voor een kind van een ander en de bijkomende problematiek ook wel onderschat. Je groeit er letterlijk in en alles wordt vanzelfsprekend.
Je bent geen zeur of wat dan ook als je over je eigen gevoelens praat. Is juist belangrijk dat je dat wel doet. Zeker als jullie al veel op jullie bord hebt gehad in jullie relatie. Wij hebben in de twee jaar dat we samen zijn ook al veel meegemaakt en zal niet hier bij blijven. Ook hebben we ons "rugzakje" uit onze vorige relaties. Wij praten erg veel, ook al ben ik en mijn vrouw geen prater. Hebben dit echt samen geleerd. We merken dat praten zo belangrijk is. Ook jezelf zijn en kunnen zijn. Ik zou toch proberen om meer te gaan praten. Praten over wat jouw dwars zit, hoe jij je voelt in de situatie, etc. Ze houdt van je, dus zal echt naar je willen luisteren en je geen zeur vinden.
  • Rapporteren
Boerblet
25 dagen geleden
Wat lastig dat je vrouw zich zo voelt! Ik denk inderdaad dat praten helpt zoals de meeste reacties hier zeggen, maar geef het ook tijd. Mijn man was tijdens de zwangerschap ook erg betrokken: hij ging mee naar alle afspraken bij de vk en voelde aan m’n buik als de baby schopte, maar hij begon pas echt het vadergevoel te krijgen toen onze dochter eenmaal in z’n armen lag. En in de kraamweek was het voor mijzef juist weer heel erg zoeken naar dat moedergevoel. Ik denk dus dat je erop mag vertrouwen dat het vanzelf komt als je er samen naartoe leeft en als je de hechting in de eerste momenten een prioriteit maakt! :)
  • Rapporteren
Inge1988
23 dagen geleden
Reactie op Nijntje 2020
Je bent geen zeur of wat dan ook als je over je eigen gevoelens praat. Is juist belangrijk dat je dat wel doet. Zeker als jullie al veel op jullie bord hebt gehad in jullie relatie. Wij hebben in de twee jaar dat we samen zijn ook al veel meegemaakt en zal niet hier bij blijven. Ook hebben we ons "rugzakje" uit onze vorige relaties. Wij praten erg veel, ook al ben ik en mijn vrouw geen prater. Hebben dit echt samen geleerd. We merken dat praten zo belangrijk is. Ook jezelf zijn en kunnen zijn. Ik zou toch proberen om meer te gaan praten. Praten over wat jouw dwars zit, hoe jij je voelt in de situatie, etc. Ze houdt van je, dus zal echt naar je willen luisteren en je geen zeur vinden.
Ik heb mijn gevoel, of het gebrek daaraan kenbaar gemaakt. Ik denk dat het voor de mee-moeder altijd met vallen en opstaan gaat. Ook de zorg voor onze 5 jarige vraagt heel veel van mij. Continu aanpassen, wanneer zet je een stapje erbij en wanneer trek je je terug. Samen komen we er vast wel uit. Ik ben heel nieuwsgierig naar de bijkomende gevoelens als de kleine er eenmaal is. Mijn vrouw doet echt haar best om mij overal bij te betrekken en de omgeving doet dat net zo.Ik wens iedereen die in een vergelijkbare situatie zit alle goeds toe. Praten is de oplossing en soms barst de bom, of je nu wel of niet biologisch de moeder bent van je kindje. Het gaat om het gevoel: hoe kijkt de kleine straks naar jou?
  • Rapporteren
Nijntje 2020
23 dagen geleden
Reactie op Inge1988
Ik heb mijn gevoel, of het gebrek daaraan kenbaar gemaakt. Ik denk dat het voor de mee-moeder altijd met vallen en opstaan gaat. Ook de zorg voor onze 5 jarige vraagt heel veel van mij. Continu aanpassen, wanneer zet je een stapje erbij en wanneer trek je je terug. Samen komen we er vast wel uit. Ik ben heel nieuwsgierig naar de bijkomende gevoelens als de kleine er eenmaal is. Mijn vrouw doet echt haar best om mij overal bij te betrekken en de omgeving doet dat net zo.Ik wens iedereen die in een vergelijkbare situatie zit alle goeds toe. Praten is de oplossing en soms barst de bom, of je nu wel of niet biologisch de moeder bent van je kindje. Het gaat om het gevoel: hoe kijkt de kleine straks naar jou?
Ik ben ook meemoeder geweest in mijn vorige huwelijk. Mijn ex heeft een zoon gedragen en ik een dochter. De kids hadden heel vaak strijd. Ik kreeg van haar zoon vaak het verwijt dat ik zijn moeder niet ben. Uiteindelijk ben ik 8 jaar in zijn leven geweest en zijn we uit elkaar gegaan. De liefde was op en nog een hoop andere reden. Nu komt hij nooit bij ons meer, ik ben zijn moeder niet. Deur heeft altijd open gestaan voor hem, maar na de zoveelste keer woedeaanval dat hij naar ons moest (van zijn moeder) en duidelijk aangaf dat hij niet wilde, heb ik gezegd dat het voor mij niet meer hoefde. Ik weet, ken en begrijp je gevoel. Ik heb het gevoel dat je/jullie er wel uit komen. De 5 jarige is toch niet van jullie samen, had ik toch goed begrepen toch?? Een kindje van jullie "samen" voelt dadelijk toch anders. Blijf zo doorgaan, het gevoel komt straks bij de bevalling.
  • Rapporteren
Inge1988
20 dagen geleden
Reactie op Nijntje 2020
Ik ben ook meemoeder geweest in mijn vorige huwelijk. Mijn ex heeft een zoon gedragen en ik een dochter. De kids hadden heel vaak strijd. Ik kreeg van haar zoon vaak het verwijt dat ik zijn moeder niet ben. Uiteindelijk ben ik 8 jaar in zijn leven geweest en zijn we uit elkaar gegaan. De liefde was op en nog een hoop andere reden. Nu komt hij nooit bij ons meer, ik ben zijn moeder niet. Deur heeft altijd open gestaan voor hem, maar na de zoveelste keer woedeaanval dat hij naar ons moest (van zijn moeder) en duidelijk aangaf dat hij niet wilde, heb ik gezegd dat het voor mij niet meer hoefde. Ik weet, ken en begrijp je gevoel. Ik heb het gevoel dat je/jullie er wel uit komen. De 5 jarige is toch niet van jullie samen, had ik toch goed begrepen toch?? Een kindje van jullie "samen" voelt dadelijk toch anders. Blijf zo doorgaan, het gevoel komt straks bij de bevalling.
Jeetje dat is ook een heftig verhaal!! Lijkt me vreselijk als mee moeder zijnde dat je zo buitenspel staat. Heel veel respect voor jou dat je de keuze kan maken om een stapje terug te doen. Hoe dan ook lijkt me dat echt echt heel pittig.
  • Rapporteren
Nijntje 2020
20 dagen geleden
Reactie op Inge1988
Jeetje dat is ook een heftig verhaal!! Lijkt me vreselijk als mee moeder zijnde dat je zo buitenspel staat. Heel veel respect voor jou dat je de keuze kan maken om een stapje terug te doen. Hoe dan ook lijkt me dat echt echt heel pittig.
Voor ons nieuw samengesteld gezin, maar vooral voor mijn dochter een goede keus. Bij ons kan ze nu tot rust komen en krijgt ze aandacht die ze verdient. Haar halfbroer eist namelijk alle aandacht op. Het komt echt wel goed met jullie!!
  • Rapporteren
Joy92
15 dagen geleden
Nu vrijdag echo en nipt test en partner mag niet mee owv maatregelen coronavirus! 😔 Ze voelt haar al zo uitgesloten en nu dit! 😥 Wel al afgesproken dat we live gaan bellen met camera dat ze er toch bij bkan zijn maar toch! Is niet hetzelfde he!
  • Rapporteren
Nijntje 2020
15 dagen geleden
Reactie op Joy92
Nu vrijdag echo en nipt test en partner mag niet mee owv maatregelen coronavirus! 😔 Ze voelt haar al zo uitgesloten en nu dit! 😥 Wel al afgesproken dat we live gaan bellen met camera dat ze er toch bij bkan zijn maar toch! Is niet hetzelfde he!
Oh nee, dat is niet fijn. Helaas kan hier niemand iets aan doen, denk dat zij dat ook wel begrijpt. Leuk is het niet. Ik mag ook bij de volgende controle echo, om te kijken of de baarmoeder goed is voor de terugplaatsing, niet zijn. We hebben afgesproken dat we inderdaad gaan videobellen en ik op de parkeerterrein wacht. Zo heeft ze misschien toch het idee dat ze betrokken is. Hopelijk is het virus snel onder controle en wordt alles na 6 april vrij gegeven. Sterkte 😘
  • Rapporteren
Karinmaria
15 dagen geleden
Reactie op Joy92
Nu vrijdag echo en nipt test en partner mag niet mee owv maatregelen coronavirus! 😔 Ze voelt haar al zo uitgesloten en nu dit! 😥 Wel al afgesproken dat we live gaan bellen met camera dat ze er toch bij bkan zijn maar toch! Is niet hetzelfde he!
Ooohhh dat is extra naar voor jullie😢 je kunt er helaas niks aan doen... hoop dat het op andere manier toch een fijne ervaring voor jullie mag worden💞 Wij hadden afgelopen zaterdag 20 weken echo, mocht nog mee. Komende controle begin april helaas niet.
  • Rapporteren
Townmarq
2 dagen geleden
Hey! Hoe gaat het nu met haar? En heb jij ook wat gehad aan de reacties. Ik lees graag mee
  • Rapporteren
Joy92
één dag geleden
Reactie op Townmarq
Hey! Hoe gaat het nu met haar? En heb jij ook wat gehad aan de reacties. Ik lees graag mee
Wij leven momenteel niet samen door de corona toestanden 🤦‍♀️ maar we hebben wel een goed ritme gevonden om met de zwangerschap om te gaan! We begrijpen elkaar goed! Doordat we nu minder contact hebben met andere mensen zijn er ook minder problemen natuurlijk...
  • Rapporteren
Nijntje 2020
één dag geleden
Reactie op Joy92
Wij leven momenteel niet samen door de corona toestanden 🤦‍♀️ maar we hebben wel een goed ritme gevonden om met de zwangerschap om te gaan! We begrijpen elkaar goed! Doordat we nu minder contact hebben met andere mensen zijn er ook minder problemen natuurlijk...
Jeetje, dat is helemaal heftig. Ik moet er niet aan denken om gescheiden te zijn van mijn vrouw. Maar ik begin wel steeds meer u vriendin/vrouw te begrijpen. Nu nergens meer partners mee mogen, voel je zelf al snel een buitenstaander. Je voelt je nu iets minder betrokken. Bij afspraken doen we nu beeldbellen, dat scheelt wel iets. Ik hoop voor jullie dat deze corona snel tot een einde komt en jullue toch samen van de laatste loodjes kunnen genieten straks 😘
  • Rapporteren