Boos op mijn borsten

Dag lieve meerlingmamas, Het is 5 uur s nachts en ik zit wederom weer huilend in bed na het kolven. Mijn tweeling is van 15 september toen ze bij 29+1 geboren werden. Mijn grote wens is om ze volledig borstvoeding te geven, afwisselend direct aan de borst en een afgekolfde fles. In hun ziekenhuistijd heb ik voor ze gekolfd, 8 weken lang. Elke keer als ik aan hun behoefte voldeed, werden de porties opgehoogd, waarna ik weer overnieuw moest beginnen (lees: ononderbroken door) met power kolven. Ik doe dit s nachts omdat het powerkolven in de middag weinig invloed heeft bij mij. 4 weken geleden heb ik mijn meisjes mee naar huis mogen nemen. Initieel nam mijn productie een vlucht omhoog omdat ik minder stress had en de meisjes vaker direct kon voeden en zien tijdens het kolven. Ik had goede hoop en kolfde alleen na een voedingsmoment. Toen nam het opeens heel erg af. Plotseling halveerde mijn kolfproductie. Met veel moeite heb ik de originele output kunnen herstellen. Maar zoals altijd is hun behoefte weer toegenomen.. ik kom tekort. Elke dag moet ik een kunstfles geven. Elke dag hoop ik weer op meer, maar het gebeurt niet. De lactatiekundige is langsgeweest en heeft me de tip gegeven om zo vaak mogelijk eventjes te kolven. Gewoom 10 minuutjes. Ik doe dit zo veel ik kan, maar wederom.. resultaat blijft uit. Ik heb nog nooit zo mijn best gedaan op iets. Ik kijk vol jaloezie naar vrouwen met een overproductie. Waarom kan ik dat niet zijn??!! Ik ben zo boos en verdrietig. Als ik dit vertel aan familie of vrienden, is het enige antwoord: nou dan stop je toch met borstvoeding? Je moet er zelf niet aan onderdoor gaan.. gesprek afgelopen. Dit helpt me totaal niet. Ik wil dit zo graag... Meer moeders die zich zo voelen?