Ervaringen verhuizen/huis kopen tijdens tweelingzwangerschap?

Hoi! Wij zijn 29 november verhuisd, en 19 december ben ik bevallen van onze tweeling (met 37+1) Bij ons ging het iets anders. We hebben het huis bezichtigd terwijl we wisten dat ik zwanger was. Ergens tussen bod uitbrengen en accepteren kwamen we er achter dat het een tweeling was. Daarnaast hebben we al een dochter van bijna 2 Wij hadden alleen november om te klussen en te verhuizen, omdat ik graag over wilde zijn voordat de tweeling kwam. Bij het klussen kwamen we erachter dat we toch graag nog een aantal dingen extra aan wilden pakken. En je loopt toch altijd tegen verrassingen aan. Daarnaast ook nog dingen waarbij je denkt 'dat kunnen we ook net zo goed nu aanpakken'. Op zich kijken we er positief op terug, maar ik kon weinig uitvoeren. Alleen behang trekken en wat schoonmaken. Daarnaast ben ik halverwege november een aantal dagen opgenomen in het ziekenhuis ivm dreigende vroeggeboorte. Dat had ik zelf even niet bedacht van te voren, dat zoiets natuurlijk ook nog kan 😬🥲 Kreeg daarna het advies om veel rust te houden. Mijn vriend moest daardoor ook meer bij onze dochter zijn. Dus we hebben ook heel veel laten doen, en heel veel geluk gehad met familie en vrienden. Ik heb bijvoorbeeld zelf bijna niets uitgepakt in het huis (daardoor wel alles kwijt in het begin 😂). Inpakken ben ik al in oktober mee begonnen, elke keer een doosje. Ik vond het mentale ook nog wel veel . Hoofd zat overal en nergens. Lijstjes voor het huis, lijstjes voor de tweeling. Dingen uitkiezen qua kleuren. 🥴 Moeten jullie veel doen aan het huis?

Wij hebben eind september te horen gekregen dat we ons huurhuis uit moesten en ik was 13 januari uitgerekend. Uiteindelijk hebben we voor eind oktober een huis gekocht en zijn we 22 februari verhuisd. Een enorme stressvolle en hectische tijd en dat was echt niet fijn. Toch was voor mij dit fijner dan verhuizen tijdens de zwangerschap omdat we naar de andere kant van het land moesten verhuizen en ik waar ik woonde familie in de buurt had en de kraamzorg geregeld had. Als we dichtbij hadden kunnen blijven dan hadden we geprobeerd dat voor de bevalling te doen, maar zwaar is het sowieso

Wij kregen in november te horen dat we een tweeling kregen en omdat we allebei ZZPer waren sinds enkele jaren, moesten wij tot 1 januari wachten op onze jaarcijfers en ik was eind juni uitgerekend, maar wist ook dat ik waarschijnlijk 4/5 weken eerder al ingeleid zou worden omdat het een mono di tweeling was. Wij hebben in de eerste twee weken van januari alles gedaan voor de verkoop van ons flatje, de laatste twee weken van januari waren de bezichtigingen en in de tussentijd zochten we nieuwe huizen, maar doordat er toen veel gebeurde met de rente (was drie jaar geleden), kwamen er weinig huizen op de markt die voldeden aan wat wij nodig hadden en konden kopen. Uiteindelijk was er maar 1 huis wat voldoende voldeed in zes weken tijd dus daar hebben we flink op overgeboden omdat de makelaar op de dag dat we zouden onderhandelen opeens besloten had dat het een blinde bieding zou worden. In de eerste week van februari kregen we te horen wat we voor het oude huis kregen, of ons bod geaccepteerd was en hadden we de 20-weken echo, dus dit was allemaal bizar stressvol. In maart kregen we de sleutel, met mijn man heb ik onderhandeld dat hij maximaal vier weken kreeg om te klussen en eind april gingen we er in. Mijn zoontje (toen 1,5 jaar) heeft het weekend van de verhuizing bij mijn ouders gelogeerd, ik had een heel fijn groepje mensen geregeld die bij mij hielpen met alle spullen uit het oude huis verhuizen, iedereen waar ik gestrest van kon worden mocht helpen in het nieuwe huis 😅. Zelf kon ik tegen die tijd vrijwel niks meer tillen, dus ik regelde vooral broodjes en drinken. Verder omdat ik alles vergat had ik een Excel bestand gemaakt met alle dozen genummerd en de inhoud genoteerd, dat werkte heel fijn. Na de verhuizing had ik nog vijf weken om te nestelen, dat was op zich prima. Het gekke bij mij was, dat ik door die zwangerschap een te korte spanningsboog had om me ergens zorgen over te maken. Ik hield me bezig met wat er voor me was en de rest vergat ik gewoon, waardoor ik vrij rustig was. Ik had ook met 20 weken geen interesse/concentratie/motivatie meer om te werken, dus ik had veel tijd om me voor te bereiden en bezig te zijn met mijn zoontje die toen vrijwel altijd thuis was. Het was pittig, maar ik denk dat ik het moeilijker had gevonden om na de bevalling nog te verhuizen, aangezien mijn tweeling inmiddels ruim 2,5 jaar is en ik nog steeds allemaal achterstand aan het wegwerken ben. Als je erover wilt sparren, mag je altijd een berichtje sturen. Hoe dan ook veel succes gewenst!

Ah dankjewel voor je uitgebreide reactie! Dat klinkt alsof het intensief was, maar ook alsof het het inderdaad waard is om het voor die tijd te proberen!

Ah ja dat schiet ook steeds door mn hoofd, dat je natuurlijk ook in het zkh kunt terecht komen of echt vroeggeboorte. Maargoed, dan regel je dan heel veel hulptroepen denk ik. We hoeven niet veel te doen aan het huis, maar zouden wel graag wat dingen doen als er tijd voor is, zoals stuccen en nieuwe vloer. Maar als dat niet lukt is het geen ramp (al doe je het dan waarschijnlijk nooit meer, dus hoop wel dat t kan)

Wij kregen gelukkig heel veel hulp, niet eens iedereen heeft geholpen die het had aangeboden. Dus dat was super fijn. Wij begonnen ook met nieuwe vloer en schilderen. Uiteindelijk nieuwe vloer + vloerverwarming (want toch al de vloer eruit). Toch ook stucen want die muren werden heel erg oneffen na behang trekken en er zat een ouderwets structuurtje in. Toch ook nog de open haard weer open, want ja nu gaan we stucen 🥲