1e keer zwanger loopt uit op een miskraam 💔

ManonN-24
2 maanden geleden
Volgen
Hoi allemaal, 14 januari hadden we een positieve test in handen na 3 maanden proberen. Wat waren wij blij en vooral mijn man. Ik had nog mijn onzekerheden. Kunnen we dit wel, hoe moet het straks met opvang en nog veel meer van dit soort vragen. Onzekerheden waar veel nieuwe ouders mee zitten. Op 4 weken precies een oude innestelingsbloeding gehad, was zeer minimaal en na 48 uur weer over. Op 5+5 weken begon het oud bloedverlies weer met wat krampen aan de rechter kant. De volgende dag kon ik bij de VK terecht voor een echo om een BBZ uit te sluiten. Vrucht lag mooi in de baarmoeder, maar er was nog geen hartslag. Op dat moment nog geen reden tot zorg, het hartje kon ieder moment gaan starten. Bloedverlies hield aan en ik had er geen goed gevoel bij. Vorige week dinsdag 11/2 zou ik precies 8 weken zijn en ik had een echo. Een dag daarvoor was het bloedverlies gestopt en ik kreeg er wat vertrouwen in. Ik ging dinsdag dan ook naar de VK met het idee we gaan het hartje zien. Mijn man en schoonmoeder waren erbij, want wat waren mijn schoonouders blij voor ons. Mijn schoonmoeder vroeg nog of ze een keer mee mocht naar de VK en ik heb al meteen gezegd met de echo op 8 weken. Ik heb een goede band met haar en mijn moeder leeft niet meer dus ik was er alleen maar blij mee. Tijdens het BV nog getwijfeld of we haar mee zouden nemen want het kon weleens niet goed zijn. Achteraf ben ik blij dat ze erbij was, want de echo was niet goed en ik kon de steun goed gebruiken. Het hartje klopte niet en het was gestopt met groeien bij 6+3, 4 dagen na de eerste echo. Mijn gevoel was dus goed. We kregen de 3 welbekende opties en de VK zou ons die avond terug bellen. Al snel besloten om met medicatie te gaan starten om het op te gaan wekken. Ons kleintje zat daar al anderhalve week levenloos en mijn lijf schreeuwde aan alle kanten zwanger. Opgezette buik, borsten en ontzettend misselijk. Ik kon dat niet handelen in de wetenschap dat ons kleintje er niet zou komen. 2 dagen na die echo kon ik bij de gynaecoloog terecht. Mijn verhaal gedaan en ik kreeg de medicatie mee. De voorbereidende medicatie zo gepland dat ik de cytotec zaterdagmiddag kon nemen, want we hadden nog een afspraak staan om onze tattoos die we voor ons trouwen op de huwelijksreis gezet hebben aan te laten vullen. Dat wilden we sowieso als we een kindje zouden krijgen dus waarom niet nu voor het kindje wat er niet gaat komen. Ik een kokosnootje bij mijn palmboompje en mijn man een wolvenpootafdrukje bij zijn wolvenpaar. Dus donderdagavond de voorbereidende medicatie genomen. Echter begonnen de krampen op vrijdagavond laat. Wist me even geen raad en heb het ziekenhuis gebeld. Boodschap was doe waar jij je goed bij voelt. Toch naar bed gegaan, maar na 10 minuten en nog wat krampen verder besloten om toch de cytotec te nemen. Deze genomen en proberen te gaan slapen wat gek genoeg lukte. Om 3:30 wakker geworden van de krampen en om 4 uur ben ik ons kleintje verloren. Daarna werden de krampen al snel minder en we konden gewoon onze tattoos aan laten vullen. Zondagavond nogmaals de cytotec genomen, dat mocht van de gynaecoloog op gevoel, heeft het geen nut dan kan het geen kwaad zei ze. Mocht er nog weefsel zitten dan kun je dat met een 2e dosis afdrijven. Met de 2e dosis hadden we geen resultaat of krampen meer. Dus ik hoop dat het genoeg is zo. De 28e heb ik een controle afspraak om te kijken of het schoon is en om te kijken of de cyste op mijn rechter eierstok geen cyste is maar een eiblaasje wat nog moet gaan knappen. Ik hoop het zo want we hebben besloten om het snel weer te gaan proberen ook omdat ik nu 36 ben. Ik kan niet wachten op de volgende positieve test ook al zal die nog vol onzekerheid zitten. Ik wil ook echt pas een echo als het hartje moet kloppen dus ik denk pas bij een week of 7 al mag ik nu eerder vanwege mijn miskraam. We kijken voorzichtig weer naar de toekomst. Sorry voor mijn ontzettend lange verhaal, maar ik merk dat van mij afschrijven helpt. Voor iedereen die hetzelfde meegemaakt heeft heel veel sterkte!❤️ Het heeft zo'n ontzettende impact, dat had ik van te voren nooit gedacht.
  • Rapporteren
Reageer
Typ hier je reactie
19 reacties
mamatobe96
2 maanden geleden
Ik wil je heel veel sterkte wensen! Weten precies wat jullie mee maken, wij horen volgende week donderdag of ik helemaal leeg ben. Hou de moed erin❤️
  • Rapporteren
ManonN-24
2 maanden geleden
Reactie op mamatobe96
Ik wil je heel veel sterkte wensen! Weten precies wat jullie mee maken, wij horen volgende week donderdag of ik helemaal leeg ben. Hou de moed erin❤️
Dank je wel😘 Misschien een heel persoonlijke vraag en wil of kan je hem nu nog niet beantwoorden, maar willen jullie er ook meteen weer voor gaan of nemen jullie nu rust? In ieder geval heel veel sterkte gewenst!
  • Rapporteren
Bloempje20
2 maanden geleden
Veel sterkte! 😔 Het doet je heel wat zo’n miskraam.. zowel geestelijk als lichamelijk. Ik had een miskraam met 7,5 week op 15 december. Ik kon alles herkennen: het hoofdje, het lichaampje, het hartje zelfs en de ledematen begonnen zich te ontwikkelen.. Het was fascinerend, confronterend maar het had ook weer iets vredigs. Ik heb een kettinkje met mijn naam en die van mn partner met onze trouwdatum. Op de achterkant zouden we de naam van onze baby laten graveren. Nu zal ik eerst een sterretje laten graveren voor dit kindje en daaronder de naam voor een kind dat ik hopelijk op de wereld kan zetten. Er zijn inmiddels 2 maanden voorbij en ik kan echt weer vooruit denken. Ik wil ook weer snel zwanger worden. Ik vind het erg jammer dat mn eerste zwangerschap is uitgelopen op een miskraam, maar ik wil overal een positieve draai aangeven en zal proberen nog meer te genieten bij een volgend zwangerschap. Je hebt toch totaal geen vat op je lichaam en door je zorgen te maken, mis je ook de bijzondere en mooie tijden.
  • Rapporteren
Clowntje 3
2 maanden geleden
Bedankt voor je verhaal. Ik heb gisteren te horen gekregen dat ik een miskraam ga krijgen, ook van mijn eerste zwangerschap. Was zelf 9 weken zwanger met alle bijbehorende symptomen, het vruchtje is waarschijnlijk bij 7 weken gestopt. Ik moet nu de keuze gaan maken welke optie ik wil. Twijfel tussen wachten en medicatie. Zeker gezien ik het liefst snel weer zwanger wil worden. Fijn om ervaringen van anderen hierin te lezen. Sterkte! 🌷
  • Rapporteren
Diaaantjemeer
2 maanden geleden
Ik weet precies wat je door maakt ons eerste kindje is ook geëindigd in een miskraam. Bij de 7 weken ego klopte het hartje dus eigenlijk ook niet vanuit gegaan dat fout zou kunnen gaan dus familie/vrienden verteld. Bij de 12 weken vol vertrouwen die ego in, mijn vader was er bij want die wilde heel graat een keer mee. Helaas kregen wij toen te horen dat ons kindje met 9 weken en 2 dagen is overleden (7mei 2018) . De dag erna konden we terecht bij het ziekenhuis en besloten om de miskraam op te wekken. Na alle informatie (wat wel 3x is veranderd, wat, hoe en hoeveel) naar huis gegaan en gelijk de tabletten genomen. Savonds bloedverlies en veel krampen. Sochtens veel stolsels verloren (ik dacht dat de baby er al uit was). Volgende dag terug naar het ziekenhuis om te horen dat de baby er nog in zat. Met een dringend tijd schema want we gingen vrijdag op vakantie en het was immers al donderdag. Thuis gelijk weer die pillen ingenomen en een uur later begonnen de krampen op nieuw maar zo hevig dat een warme kruik niet meer hielp, dus onder de douche gegaan (helaas hebben we een boiler dus die was snel leeg) aan de boven buren gevraagd of ik in bad mocht (het was inmiddels al half 1) die zeiden ja en een half uur later lag ik daarna in bad en wat was dat lekker. Ik kon eindelijk weer even tot rust komen. Na dat ik bijna in slaap viel deed ik mijn ogen weer open en keek ik vol in het licht waardoor ik moest niesen. Om 2 uur 13 is ons kindje ter wereld gekomen. Geen instructies gehad van het ziekenhuis wat ik er mee moest doen als het kindje geboren was uit angst, verdriet, eigenlijk alle emoties heb ik het kindje door de wv gespoeld. Waar ik tot op de dag van vandaag spijt van heb. Omdat het bij ons een niet geplande baby was hebben wij er niet voor gekozen om er echt vol voor te gaan maar te kijken wat er gebeurde. In november rond de datum dat ons kindje uitgerekend zou zijn ben ik weer zwanger geraakt. De eerste 12 weken zijn zenuw slopend. De enige die wij het hebben verteld (omdat je anders iedereen ook moet vertellen dat je weer een miskraam hebt gehad) waren de bovenburen, 2 vrienden en mijn baas ivm het zoeken naar vervangend werk. Nu zijn we bijna 2 jaar veder en hebben we een prachtige regenboog dochter van 6 maanden en ene mooie herinnering om mijn arm. Met de datum van de dag dat de baby geboren is
  • Rapporteren
mamatobe96
2 maanden geleden
Reactie op ManonN-24
Dank je wel😘 Misschien een heel persoonlijke vraag en wil of kan je hem nu nog niet beantwoorden, maar willen jullie er ook meteen weer voor gaan of nemen jullie nu rust? In ieder geval heel veel sterkte gewenst!
Bij onze eerste miskraam wilde we zo snel mogelijk weer proberen om zwanger te worden, maar deze keer voelt het allemaal heel anders voor ons. Ik heb ons kindje 1,5 uur vast gehouden toen het geboren is, dit kindje hebben we ook een naam gegeven. Ik merk dat ik zoveel meer verdriet heb deze keer, juist omdat we het hebben gezien, vast gehouden en hebben begraven. Ik weet op het moment niet zo goed wat ik met mijn verdriet allemaal aan moet. Praten helpt maar het voelt echt alsof we ons kindje verloren zijn. We laten het maar op ons afkomen denk ik, als het snel weer gebeurt dan is dat zo en als het even duurt is dat ook oke❤️
  • Rapporteren
Verwijderd lid
2 maanden geleden
Klinkt akelig herkenbaar.. ik had op 13 januari mijn eerste positieve test; wat een blijdschap. Ook op 11 februari mijn eerst echo, geen vruchtje te zien. Dan zakt even alles onder je weg. Nu sta ik weer met beide benen op de grond en kan ik wel degelijk accepteren dat deze zwangerschap niet doorgaat. Momenteel heb ik nog geen miskraam gehad en heb ik aankomende donderdag een afspraak om een keuze te maken, ik denk dat ik ook voor de medicatie ga kiezen. Ik weet nog niet hoe ik me dan ga voelen, voor nu probeer ik mijn hoofd omhoog te houden. Het geeft me ergens ook steun dat (helaas) veel vrouwen dit mee moeten maken: ik ben geen mislukkeling en er is niks mis met me. Er komt een dag dat ook wij een mooi kindje mogen voldragen ❤
  • Rapporteren
M-2e-kindje
2 maanden geleden
Dames wat erg. Veel sterkte. Ik wordt een beetje emotioneel van jullie verhalen. Roept het een en andere op... Sterkte! Ik ben nu ongesteld na m'n miskraam, maar wij wachten nog even met verder gaan. Voelt toch als er een stap die ik niet nemen. Maar het zal ooit komen komen bij ons allen ❤️
  • Rapporteren
ManonN-24
2 maanden geleden
Wat een heftige verhalen allemaal. Het steunt mij te weten dat ik niet de enige ben, maar dit gun je niemand. Ik dacht dat het wat beter ging, maar heb gisteren een erg slechte dag gehad met als klap op de vuurpijl ook nog eens koorts en me lichamelijk slecht voelen. Ziekenhuis gebeld en ik moest me melden op de SEH. Daar bleek dus helaas dat ik niet helemaal schoon ben. Er volgen nog een aantal uitslagen tot die tijd mijn temperatuur goed in de gaten houden en weer bellen bij verergering van de klachten. Ik wilde eigenlijk vanaf vrijdag weer aan het werk, heb eigenlijk weekenddienst, maar dit gaat dus helaas niet door. Zo werk dus maar weer bellen😔 Ik baal er ontzettend van, maar ik hoop dat het de 28e bij de controle wel gewoon goed is.
  • Rapporteren
Tems
2 maanden geleden
Heftig verhaal. Ik kwam er achter bij 8 weken dat het vruchtzakje leeg is. Moet vrijdag geopereerd worden
  • Rapporteren
MarHeb
2 maanden geleden
Hi! Fijn om verhalen en ervaringen van anderen te lezen. Ik heb zelf de afgelopen twee dagen met medicatie een miskraam opgewekt nadat we al twee weken aan het wachten waren op een miskraam waarvan we wisten dat hij ging komen maar dus niet kwam. Ik ben blij dat ik voor medicatie gekozen heb. Ik vond het best spannend want je leest nogal veel nare ervaringen. Het is mij qua pijn meegevallen en zou er ondanks de heftige pijn die ik een half uur heb gehad (toen de pijnstillers nog niet ingewerkt waren) een volgende keer weer voor kiezen. Met pijnstillers en een kruik kom je er echt doorheen. Ik moet nu wachten tot volgende week om te zien of alles eruit is. Ik heb echt geen idee, er is veel uitgekomen maar niets herkenbaars voor mij (het vruchtje was 7 weken oud en het hartje heeft geklopt, maar van de vrucht was op de echo bij de gynaecoloog al niets meer te zien, dit was waarschijnlijk al wel op de natuurlijke manier afgebroken). Sterkte voor iedereen die de keuze nog moet maken! Als je vragen hebt stel ze gerust! Ik hoop nu op een spoedig herstel zodat we het snel opnieuw kunnen proberen.
  • Rapporteren
Daisyyyyy89
één maand geleden
Heel veel sterkte toegewenst. Ik had de impact van een miskraam ook nooit zo heftig ingeschat. Vanaf de eerste positieve test heb je al toekomstplannen.... Mijn tattoo helpt mij het verdriet een plekje te geven. Vorige week laten zetten, en ontzettend trots op❤️
  • Rapporteren
ManonN-24
één maand geleden
Reactie op Daisyyyyy89
Heel veel sterkte toegewenst. Ik had de impact van een miskraam ook nooit zo heftig ingeschat. Vanaf de eerste positieve test heb je al toekomstplannen.... Mijn tattoo helpt mij het verdriet een plekje te geven. Vorige week laten zetten, en ontzettend trots op❤️
Zo herkenbaar. Vanaf de eerste test ga je fantaseren , maar van die fantasie blijgt heel weinig over. Ik kan nu alleen maar fantaseren dat het snel wedr raak is. Vandaag schoon verklaard bij de gyn, advies was wel wacht je volgende menstruatie af, maar ik ben dat niet van plan. Voor hun alleen maar makkelijker om de duur te bepalen Enige tijdsdruk vanwege leeftijd. En ik kijk toch met de ovulatietesten wanneer ik weer vruchtbaar ben, al. Geven die nu al drie dagen positief aan en yest ik nog positie op zwangerschap
  • Rapporteren
Bloempje20
23 dagen geleden
Hoi Manon, hoe gaat het met je? Al ontwikkelingen?
  • Rapporteren
ManonN-24
23 dagen geleden
Reactie op Bloempje20
Hoi Manon, hoe gaat het met je? Al ontwikkelingen?
Ik heb 6 en 7 maart een positieve ovulatietest gehad. Waren geen knaltesten, maar die heb ik ook maar 1 keer eerder gehad voor mijn zwangerschap. Slijmverlies paste er wel bij dus ik heb goede hoop. Nu weer op het wachtbankje dus. 20 of 21 maart weet ik meer, maar het vertrouwen in mijn lichaam heeft wel een flinke knauw gehad helaas Bang dat het nooit meer gaat lukken of dat het weer in een teleurstelling afloopt.
  • Rapporteren
Baby0907
23 dagen geleden
Reactie op ManonN-24
Ik heb 6 en 7 maart een positieve ovulatietest gehad. Waren geen knaltesten, maar die heb ik ook maar 1 keer eerder gehad voor mijn zwangerschap. Slijmverlies paste er wel bij dus ik heb goede hoop. Nu weer op het wachtbankje dus. 20 of 21 maart weet ik meer, maar het vertrouwen in mijn lichaam heeft wel een flinke knauw gehad helaas Bang dat het nooit meer gaat lukken of dat het weer in een teleurstelling afloopt.
T komt goed Manon! Ik heb in jan een miskraam gehad met 8 weken :( en nu net 5 weekjes zwanger... houd hoop t komt goed! ❤️
  • Rapporteren
Lnn-24
23 dagen geleden
Reactie op ManonN-24
Ik heb 6 en 7 maart een positieve ovulatietest gehad. Waren geen knaltesten, maar die heb ik ook maar 1 keer eerder gehad voor mijn zwangerschap. Slijmverlies paste er wel bij dus ik heb goede hoop. Nu weer op het wachtbankje dus. 20 of 21 maart weet ik meer, maar het vertrouwen in mijn lichaam heeft wel een flinke knauw gehad helaas Bang dat het nooit meer gaat lukken of dat het weer in een teleurstelling afloopt.
Ik had net hetzelfde, maar heb vertrouwen! Ik had 14 januari een miskraam op zes weken, maar ben nu alweer bijna vijf weken ver! Ik heb een robijn steentje gekocht (ik had iets tastbaars nodig als een soort van amulet, die steen zoubeschermen tegen miskramen) ik ben normaal gezien niet bijgelovig maar bon, het brengt me rust. Ik ben 37 en hierdoor ook wat vatbaarder voor mk . Veel succes!
  • Rapporteren
Bloempje20
23 dagen geleden
Reactie op ManonN-24
Ik heb 6 en 7 maart een positieve ovulatietest gehad. Waren geen knaltesten, maar die heb ik ook maar 1 keer eerder gehad voor mijn zwangerschap. Slijmverlies paste er wel bij dus ik heb goede hoop. Nu weer op het wachtbankje dus. 20 of 21 maart weet ik meer, maar het vertrouwen in mijn lichaam heeft wel een flinke knauw gehad helaas Bang dat het nooit meer gaat lukken of dat het weer in een teleurstelling afloopt.
Nog even spannend dus! Ik ben eindelijk ongesteld geworden na 3 maanden. Ik was erg onzeker dat het maar niet op gang kwam, maar ik heb me voorgenomen altijd trots te zijn op m’n lichaam. Ik denk maar zo: het is ook iets heel goeds als je lichaam een fout detecteert en de zwangerschap afbreekt, hoe pijnlijk het ook is. Achteraf ben ik blij dat de menstruatie lang op zich liet wachten, want mentaal ben ik er helemaal klaar voor zwanger te zijn. Laten we allemaal hopen op goed nieuws over een paar weekjes😍 Geef de moed alsjeblieft niet op. Als we in een nare tijd zitten, lijkt het alsof er nooit uit zullen komen maar als je terugblikt zie je eigenlijk dat je vele fasen voorbij bent!
  • Rapporteren