Hoe lang afwachten??

pamuk-24
18 dagen geleden
Volgen
Lang verhaal kort; Voorbije woensdag bij de gyne geweest, geen kloppend hartje :( Ik zou zo een 7 weken plus minus moeten zijn. Gyne zei, laten we een week afwachten, mss is het te vroeg. Ik heb de dag zelf bloed laten nemen voor mijn HCG waarden. Vandaag opnieuw bloed laten nemen. En de waarde is gedaald. Wat betekent dat het vruchtje niet meer leeft... Alles lijkt in slowmotion te gaan sinds ik dit weet. Hoe lang heeft het bij jullie geduurd tot het vruchtje er vanzelf uit kwam? Hebben jullie natuurlijk/ medicijn of curretage laten doen. Persoonlijk wil ik wachten op het ‘natuurlijke’ maar dit lijkt me emotioneel moeilijk...
  • Rapporteren
Reageer
Typ hier je reactie
13 reacties
Verwijderd lid
18 dagen geleden
Heel erg naar voor je! Ik zelf had 11 februari te horen gekregen dat het niet goed was, afgewacht tot de 20e en toen gekozen voor medicijnen. Ik vond het afwachten persoonlijk echt verschrikkelijk, het is misschien beter voor je lichaam maar mentaal is het best zwaar. Zwaar omdat je niet weet wat je kan verwachten, ik durfde bijvoorbeeld niet meer ver van huis omdat ik bang was dat het spontaan zou komen. Hierom heb ik gekozen om de miskraam op te wekken, ik wilde er vanaf zodat ik weer "controle" zou hebben. 22 februari misoprostol ingebracht en de volgende dag het vruchtzakje verloren, hierna nog wel enorm gebloed. Dit is voor ieder persoon anders, ik heb zelf nog 3 weken lang bloedverlies gehad. Ik weet niet of je iets aan mijn verhaal hebt, ik weet niet wat ik je zou aanraden. Als je het kan, is afwachten misschien het "mooist" maar geen enkele optie is fijn in deze situatie. Heel veel sterkte 😘
  • Rapporteren
Clowntje 3
18 dagen geleden
Bij mij is het vruchtje gestopt met 7 weken. Dit hoorden we tijdens de eerste echo met 9 weken. Uiteindelijk heb ik met precies 10 weken de medicatie genomen, aangezien mijn lichaam nog geen signalen vertoonde dat het zelf aan de slag zou gaan en die week zou mijn man ook vrij zou zijn. Ik ben blij dat we gekozen hadden voor de medicatie, want nu konden we het samen verwerken en word je ook niet gek van het continu afwachten. En gelukkig deze week gehoord dat alles zo goed als schoon is en een curettage niet meer nodig is. Heel veel sterkte met jouw verlies! En met de keuze die je maakt. Wat je ook kiest, het is allemaal goed. Ondanks dat ik heel rationeel was en weet dat dit er ook bij hoort had het toch meer impact op me dan gedacht. Dus zolang jij je doet waar je/jullie je goed bij voelen helpt dat 🌷
  • Rapporteren
pamuk-24
18 dagen geleden
Bedankt voor jullie reacties. Ik dacht dat ik hier ook nuchter in stond. Het kan nu eenmaal iedereen overkomen. TOT je het zelf meemaakt. Nooit gedacht dat dit zo hard en zo moeilijk ging zijn. Ivm met afwachten. Medicatie zie ik nu ook wel zitten. Enkel de curretage niet wegens de nadelen ervan achteraf. Ik had een week lang donkerbruin bloeding, dan 2 dagen rood. En nu 2-3 dagen niks meer.. wel krampen, hartkloppingen en misselijk.. Dus ik denk dat ik dan voor de medicatie zal gaan, dan kan ik dit znm verwerken en een plaats geven.
  • Rapporteren
Verwijderd lid
18 dagen geleden
Reactie op pamuk-24
Bedankt voor jullie reacties. Ik dacht dat ik hier ook nuchter in stond. Het kan nu eenmaal iedereen overkomen. TOT je het zelf meemaakt. Nooit gedacht dat dit zo hard en zo moeilijk ging zijn. Ivm met afwachten. Medicatie zie ik nu ook wel zitten. Enkel de curretage niet wegens de nadelen ervan achteraf. Ik had een week lang donkerbruin bloeding, dan 2 dagen rood. En nu 2-3 dagen niks meer.. wel krampen, hartkloppingen en misselijk.. Dus ik denk dat ik dan voor de medicatie zal gaan, dan kan ik dit znm verwerken en een plaats geven.
Ik ben normaal ook heel nuchter, maar als je er zelf midden in zit is het wel allemaal heel dubbel. Ik moest eerst beginnen met mifegyne, voordat ik deze tabletten innam heb ik nog even heel erg gehuild omdat ik dus definitief de miskraam ging opwekken. Ookal was er natuurlijk geen positieve uitweg meer, dit was wel even heftig omdat je de zwangerschap dan echt afbreekt. Alles gaat eigenlijk tegen je gevoel in ook al weet je dat het "beter" is. Rationaliteit en gevoel loopt door elkaar heen en het was echt geen fijne tijd. Ik heb me ook wel vergist in de impact ervan, plus de hormonen blijven natuurlijk nog een tijd hangen. Qua pijn is het me achteraf wel meegevallen, hoeveelheid bloed wel van geschrokken. Maar zoals clowntje ook zegt, mijn lichaam vertoonde geen tekenen dat het zelf bezig was met afstoten dus ik ben wel blij dat ik voor de medicatie heb gekozen en het nu kan verwerken. Nogmaals heel veel sterkte en neem echt je tijd om alles af te wegen en na te denken, doe in deze tijd alleen waar jij je goed bij voelt!
  • Rapporteren
kimberly1991
18 dagen geleden
Lichaam had het bij mij al 2 weken niet opgelost dus ik heb geen dag gewacht en pillen aan gevraagd helaas werkte die ook niet en heb toen uiteindelijk een curretage moeten ondergaan
  • Rapporteren
marissa2019
18 dagen geleden
Bij mij ging ik 3 dagen na het nieuws licht bloeden. Na 1,5 á 2 weken toen ik bijna op het punt stond om toch de medicatie te gebruiken werd het heviger. Na 3 weken ongeveer kwam het vruchtje eruit. Het kan een vrij lang proces zijn als je het op de natuurlijke manier wilt doen.
  • Rapporteren
Mama1-2
18 dagen geleden
Mijn lichaam vertoonde ook geen teken dat het vanzelf zou komen, maar vk zei dat dat kwam omdat mijn lichaam nog de hormonen aanmaakte om de zwangerschap te beschermen. Vanaf het 2e trimester zou het kindje/de placenta het moeten overnemen. Als dat niet gebeurt, dus bij een missed abortion, dan onderneemt het lichaam pas stappen om de mk op gang te zetten. Dat vond ik heel logisch klinken en had er ook vrede mee om te wachten. Pas als het met 12 weken niet zou komen had ik stappen willen ondernemen. Alleen zei de gynaecoloog: het vruchtje is nu al zo lang dood (had met 10 weken een afspraak, vruchtje was 6w2d geworden), als het nú nog niet vanzelf op gang is gekomen, dan gebeurt het niet meer. Dus wachten was geen optie meer volgens haar. Erg naar vond ik dat, dus moest ik opeens ter plekke beslissen en kreeg ik al meteen medicijnen mee. Na het weekend toch weer gebeld omdat ik liever een curretage had. Door kerst enzo duurde dat nog meer dan een week. Daar was ik erg blij mee, want de vk had tóch gelijk: mijn mk begon met 11w5 dagen en had het thuis allemaal verloren. Ook met een zeefje dus heb het vruchtzakje ook op kunnen vangen en helemaal kunnen bekijken en later begraven. Ben zo blij dat het zo is gelopen, maar wel een beetje boos op de gynaecoloog die zo weinig rekening hield met mijn gevoelens en het heel erg fout had ook nog eens. Dus mijn conclusie: luister vooral naar je eigen gevoel en doe geen dingen waar je achteraf spijt van gaat hebben, laat je niets opdringen en neem je tijd!
  • Rapporteren
pamuk-24
18 dagen geleden
Reactie op Mama1-2
Mijn lichaam vertoonde ook geen teken dat het vanzelf zou komen, maar vk zei dat dat kwam omdat mijn lichaam nog de hormonen aanmaakte om de zwangerschap te beschermen. Vanaf het 2e trimester zou het kindje/de placenta het moeten overnemen. Als dat niet gebeurt, dus bij een missed abortion, dan onderneemt het lichaam pas stappen om de mk op gang te zetten. Dat vond ik heel logisch klinken en had er ook vrede mee om te wachten. Pas als het met 12 weken niet zou komen had ik stappen willen ondernemen. Alleen zei de gynaecoloog: het vruchtje is nu al zo lang dood (had met 10 weken een afspraak, vruchtje was 6w2d geworden), als het nú nog niet vanzelf op gang is gekomen, dan gebeurt het niet meer. Dus wachten was geen optie meer volgens haar. Erg naar vond ik dat, dus moest ik opeens ter plekke beslissen en kreeg ik al meteen medicijnen mee. Na het weekend toch weer gebeld omdat ik liever een curretage had. Door kerst enzo duurde dat nog meer dan een week. Daar was ik erg blij mee, want de vk had tóch gelijk: mijn mk begon met 11w5 dagen en had het thuis allemaal verloren. Ook met een zeefje dus heb het vruchtzakje ook op kunnen vangen en helemaal kunnen bekijken en later begraven. Ben zo blij dat het zo is gelopen, maar wel een beetje boos op de gynaecoloog die zo weinig rekening hield met mijn gevoelens en het heel erg fout had ook nog eens. Dus mijn conclusie: luister vooral naar je eigen gevoel en doe geen dingen waar je achteraf spijt van gaat hebben, laat je niets opdringen en neem je tijd!
Hoe wist je dat de vrucht er uit kwam? Zou het graag opvangen en ook begraven.. ik vind hier zo weinig info over
  • Rapporteren
Mama1-2
18 dagen geleden
Reactie op pamuk-24
Hoe wist je dat de vrucht er uit kwam? Zou het graag opvangen en ook begraven.. ik vind hier zo weinig info over
Ik wist het niet van tevoren, maar had de zeef speciaal gekocht om in de wc te leggen, zodat ik gewoon kon wachten tot het eruit kwam samen met de rest van het bloed enzo. Ik voelde wel echt wat groters komen zeg maar, maar het voelde hetzelfde met alle weefsels die ik daarvoor en daarna nog verloor. Alle grote stukken had ik bewaard en na afloop onderzocht, waardoor ik dus echt het vruchtzakje goed kon zien en heb schoongemaakt om ook het kindje erin te kunnen bekijken. Verder voelde het als een kleine bevalling (ik heb al een dochter van toen 1 jaar), inclusief weeën die gelukkig niet een 10 waren op de pijnschaal, zoals met mijn dochter, maar eerder een 7 of 8, dus was wel heftig.
  • Rapporteren
marissa2019
18 dagen geleden
Reactie op Mama1-2
Ik wist het niet van tevoren, maar had de zeef speciaal gekocht om in de wc te leggen, zodat ik gewoon kon wachten tot het eruit kwam samen met de rest van het bloed enzo. Ik voelde wel echt wat groters komen zeg maar, maar het voelde hetzelfde met alle weefsels die ik daarvoor en daarna nog verloor. Alle grote stukken had ik bewaard en na afloop onderzocht, waardoor ik dus echt het vruchtzakje goed kon zien en heb schoongemaakt om ook het kindje erin te kunnen bekijken. Verder voelde het als een kleine bevalling (ik heb al een dochter van toen 1 jaar), inclusief weeën die gelukkig niet een 10 waren op de pijnschaal, zoals met mijn dochter, maar eerder een 7 of 8, dus was wel heftig.
Bij mij voelde het inderdaad ook echt als een bevalling. Er zijn ook vrouwen waarbij het als menstruatiepijn voelt, maar hou er rekening mee dat het best heftig kan zijn. Sterkte met alles!
  • Rapporteren
Verwijderd lid
18 dagen geleden
Reactie op marissa2019
Bij mij voelde het inderdaad ook echt als een bevalling. Er zijn ook vrouwen waarbij het als menstruatiepijn voelt, maar hou er rekening mee dat het best heftig kan zijn. Sterkte met alles!
Bij mij was het ook geen menstruatiepijn, bevalling heb ik geen ervaring mee. Het is mij meegevallen omdat ik me op het ergste had voorbereid, ik heb een paar dagen best aanwezige pijn gehad en 2 dagen met vlagen krom gelegen. Bij mij kwam de ergste pijn nadat ik het vruchtzakje al kwijt was, iedereen ervaart het inderdaad anders.
  • Rapporteren
Daisyyyyy89
17 dagen geleden
Super k** voor jullie. Helaas heb ik op 02-02 een miskraam gehad. Ik kwam erachter bij 8 weken dat het met 6 weken al gestopt was. 2 dagen later kwam het vanzelf. Dus net even langer dan 2 weken heeft het geduurd voordat het los kwam ☹️
  • Rapporteren
Bloempje20
10 dagen geleden
Heel veel sterkte met dit verlies 🙁♥️ Ik heb op 15 december een miskraam gehad. Het hartje was bij 7,5 weken gestopt. Ik had er veel vertrouwen in dat m’n lichaam zich zou omschakelen nu m’n hersenen wisten dat het embryo niet meer leeft. Vier dagen na de slechte echo verloor ik het vruchtje. Het eerste signaal was enorme rugpijn (twee dagen ervoor). Daarna begon het met bruine afscheiding, daarna rood en toen kwamen de krampen. Die hielden een uur lang aan, maar het was te doen zonder pijnstillers. De krampen verdwenen en ik begon bloed met stolsels te verliezen. In de nacht kon ik niet slapen, stond op om brood te smeren en toen voelde ik dat ik een grote stolsel verloor (zonder pijn). Alles was te herkennen, maar ik had er vrede mee toen ik het zag. Ik merk op uit je naam dat je Turks bent en daarmee ook moslim?♥️ We dienen het te begraven. Helaas wist ik dat niet op dat moment en had alles al opgeruimd. Heb daarna nog een stukje weefsel eruit kunnen pikken en die heb ik alsnog begraven. Helaas was ik niet schoon verklaard na de miskraam en moest ik medicatie gebruiken. Heb daarnaast ook hijama laten doen en heb vrouwenmantelthee gedronken. Daarna ben ik wel schoon verklaard. Ik werd pas 3 maanden na de miskraam weer ongesteld. Veel vrouwen worden 6-8 weken na de miskraam weer ongesteld. Bij mij duurde het wat langer. Tis idd niet niks! Ik had het ook zwaar onderschat. Maar wat een pijn brengt het met zich mee😔 Tis een zwaar proces, maar je komt er doorheen! Je zal het altijd bij je dragen, maar op een dag durf je echt weer te hopen.
  • Rapporteren