Onverwachts zwanger en het kindje verloren...

Yvje24
één maand geleden
Volgen
Hai lieve dames, Eind november heb ik mijn spiraaltje laten verwijderen i.v.m een kinderwens. Precies 4 weken later (29 dec) had ik mijn eerste menstruatie. Vanaf dat moment (januari) heb ik een aantal zwangerschapstesten gedaan; allemaal negatief. Geen idee waarom ik dit deed, totaal niet zinvol. Denk dat ik me er teveel op verheugd had.. 2 weken voor mijn volgende menstruatie moest komen, kreeg ik gevoelige borsten. Ik kon mij van vroeger (voordat ik aan de anticonceptie zat) dit ook altijd had voordat ik ongesteld moest worden. Immers durfde ik niet meer te testen, ik was er naïef in geworden en dacht dat er toch niets aan de hand was. Tot afgelopen zaterdag.... ik werd wakker en er was niets aan de hand. Haartjes in de verf en een lekker rustig dagje ingepland! Tot ik opeens buikkrampen kreeg. Het voelde eerst niet als menstruatie krampen en ik ben maar rustig op de bank gaan zitten om de scherpe kantjes eraf te krijgen. Toch besloten om een ibuprofen in te nemen, de pijn werd steeds erger! Ondertussen wel een keer naar de wc gegaan, waar ik nog meer krampen kreeg en enorm veel bloed verloor.. Na dik 45 minuten de pijn proberen weg te puffen, flauw te vallen en over te geven; hebben wij de huisartenpost gebeld. Dit was geen normale menstruatie pijn... De huisarts wilde mij meteen zien, dus wij zijn meteen vertrokken. De huisarts heeft samen met mij, mijn menstruatie cyclus doorgenomen en vroeg mij of ik zwangerschap symptomen had. Ik benoemde dat ik gevoelige borsten heb gehad en mijn menstruatie wel aan de late kant was.. Op dit moment besefte ik mij ineens wat mij overkomen was. De huisarts heeft een inwendig onderzoek gedaan en naar ons benoemd dat dit een miskraam is geweest. De wereld zakte onder onze voeten vandaan. Hoe hebben jullie dit verwerkt? Ik ben momenteel niet aan het werk omdat ik er constant over nadenk, erg verdrietig ben en mij moeilijk kan concentreren. Ik voel mij een soort , is het mijn schuld dat het kindje niet is blijven leven?😢 “Kun je missen wat nooit zichtbaar, wat nooit zag de zon? Kun je missen wat geen later, maar wel met een begin begon? Kun je missen wat geen waar werd, enkel een wens bleef dat moment? De lege buik, vol met een droom van een kind dat je niet kent..” 💔 Liefs, Y.
  • Rapporteren
Reageer
Typ hier je reactie
3 reacties
Tems
één maand geleden
Het is zeker weten niet jou schuld! Het gebeurt bij zoveel vrouwen. Het is je lichaam die aangeeft dat het kindje niet goed gezond was en daarom afgestoten wordt. En dat is heftig! En daar mag je ook verdriet om hebben
  • Rapporteren
Mama1-2
één maand geleden
Wat erg zeg, zeker om er zo achter te komen ook! Behandel dit als een trauma en neem je tijd om het te verwerken. Veel sterkte!
  • Rapporteren
M-2e-kindje
één maand geleden
Wat naar dat jullie het zo te horen kregen. Ik kan me voorstellen dat het dan helemaal rauw op je dak komt. Maar het ligt absoluut niet aan jou of je partner. Ik snap echt wel dat je soms als-dan... (Ik in elk geval wel), maar hier kan je niets aan doen! En ja dit is een Genius en dat mag je ook zo voelen. Neem je tijd om dit te verwerken. En doe dan wat jij je op dat moment goed bij voelt. Praat als je wilt praten en zo niet, dan is dat ook goed. Sterkte in elk geval!
  • Rapporteren