De titel zegt het al. Ik “rouw” om mij oude leven. Ons zoontje is 5 weken geleden geboren en hij doet het heel goed, natuurlijk heeft hij ook wel eens zijn krampjes en ook af en toe lastige momenten, maar we mogen zeker niet klagen.
Maar ik mis mijn oude leven. Zelfs de tijd van mijn zwangerschap vond ik leuker denk ik, ook daar kon ik minder doen dan normaal maar ik heb een hele fijne makkelijke zwangerschap gehad. Ik heb voor mijn gevoel alles kunnen uithalen.
Mijn leven is zo veranderd, wij hebben een huis gekocht en zijn verhuisd en hebben nu een baby. Mijn werk is wel redelijk stabiel maar ook daar speelt van alles.
Ik mis mijn leven van toen, met ons klein huurhuisje en alleen de hond. We konden best veel doen en hadden zo veel meer vrijheid.
Ik ben misschien beetje verdrietig denk ik en ik kan niet terug.
Andere dames die dit meemaken?
Ps. Het heeft heel land geduurd voor dat een kinderwens bij mij was, en ik denk dat als het niet aan mijn man had gelegen dat ik misschien nooit aan was begonnen.