Dubbel verlies maar ook nog hoop

Anne2022
4 maanden geleden
Volgen
Hey, Ik wil even van me af schrijven en wie weet wat herkenning vinden. Ik ben momenteel zwanger maar met heel erg veel verdriet en onzekerheid. Een korte samenvatting: In september vorig jaar ben ik bevallen bij bijna 18 weken van een stilgeboren dochter, mijn eerste zwangerschap. Ze wisten in het ziekenhuis niet zeker hoe het kwam dat mijn vliezen waren gebroken maar waren hoopvol dat het eenmalig was. In december kwam ik er achter dat ik weer zwanger was. Een tweeling zelfs! Na lang wachten hebben we het met vrienden, familie en de kinderen van mijn vriend gedeeld. Nou heb ik vorige week weer gebroken vliezen gekregen bij een van de twee kindjes en hij is stilgeboren bij bijna 15 weken. Wat ook nog heel naar (voor het kindje) is verlopen. Wonder boven wonder zit het andere kindje nog in mijn buik met eigen vruchtzak, groeit goed, etc.! Ik vind het nu zo ongelofelijk lastig om me op het positieve te blijven focussen voor dit kindje wat nog in mijn buik zit. De kansen op goede afloop zijn niet groot (infectie, vroege bevalling, etc.) maar wonderen bestaan. Zelfs mijn baarmoedermond heeft zich weer gesloten dus zo lang het kindje niet opgeeft, kan ik ook niet opgeven. Iemand die hier ervaring mee heeft? Bemoedigende woorden? Ik denk dat vrouwen die dit lichamelijk hebben ervaren misschien beter snappen dan bijv. mijn vriend..
Reageer
Typ hier je reactie
19 reacties
Ashleybreel
4 maanden geleden
Wat een heftig verhaal kan niet mee praten er over maar heel veel sterkte en ik duim voor jullie dat met dit kindje alles goed mag verlopen verder
Edje24
4 maanden geleden
Hoi Anne, ook ik kan er helaas niet over meepraten, maar wil toch even reageren om je heel veel kracht toe te wensen. Wat is dit heftig en onmenselijk. Zo verdrietig om twee kinderen te zijn verloren en zoveel angst om ook de tweelingbroer/zus van je zoontje wellicht te verliezen. Het lijkt me alleen maar logisch dat je nu moeilijk positief kan blijven. Het hielp mij om tegen mijn kindje te praten, dan voelde ik vooral de liefde die er was en even wat minder de angst. Ik hoop dat je een (medisch) psycholoog hebt waarmee je kan praten, want dit moet je niet in je eentje willen dragen. Er loopt nu zoveel door elkaar heen aan emoties lijkt me van rouw, angst, hoop en liefde. Met alles in me wens ik dat dit kindje in je buik nog even mag blijven zitten totdat het klaar is voor de wereld. Liefs ❤️
GHS
4 maanden geleden
Wat ongelofelijk heftig zeg! Ik heb er geen ervaring mee dus daar kan ik je niet mee helpen. Maar ik wil je wel heel veel sterkte wensen en ik hoop echt enorm dat je dit kindje wel bij je mag houden 🍀❤
caajke
4 maanden geleden
Wat heftig zeg, veel Sterkte en blijf erin geloven! Ik heb niet exact dezelfde ervaring hiermee maar ben zelf moeder van een tweeling waarbij een van mijn meisjes is overleden bij 30 weken zwangerschap. Ging al niet goed vanaf week 25. Uiteindelijk ben ik bevallen bij 39 weken en gaat het gelukkig goed met Jolie. Ik ga voor je duimen en hopen dat alles goed gaat komen.
Vlindertje3
4 maanden geleden
Wow, wat ongelooflijk pittig voor jullie zeg. Je klinkt als een hele sterke mama, blijven vechten tot het eind. Wat ongelooflijk ingewikkeld om afscheid te moeten nemen van het ene kindje (terwijl je ook verdriet hebt om je andere kindje), terwijl de andere nog doorgroeit en je voor moet vechten. Ik hoop zo dat jullie derde kindje het mag redden, dat het een enorme vechter is. Sterkte met alles wat op jullie afkomt en nog gaat komen. 😘
Eevx
4 maanden geleden
Wat super heftig Anne! Geen ervaring mee maar wil je heel veel kracht en sterkte toewensen in deze tijd! Het is natuurlijk lastig positief blijven met verlies van 2 kindjes, maar wat positief nu is, is dat je kleintje aan het vechten is, de baarmoedermond weer gesloten dus klinkt ook dat je lijf hard aan het werk is voor je kleintje! Je bent een hele sterke mama ❤️
Do212
3 maanden geleden
Ik weet niet of ik je dit moet vertellen.... Allereerst hoop ik dat t bij jou wel goed gaat. Maar naast mijn zoontje ligt een jongetje begraven. En 3 grafjes daarnaast (3 weken zit daar tussen) ligt zijn zusje begraven. De moeder was volgens mij met 18 weken van de eerste bevallen en 21 weken de tweede. Maar je ziet online weer wél genoeg succesverhalen! Dus hou het positief alleen weet wat er evt kn gebeuren.
Anne2022
3 maanden geleden
Reactie op Do212
Ik weet niet of ik je dit moet vertellen.... Allereerst hoop ik dat t bij jou wel goed gaat. Maar naast mijn zoontje ligt een jongetje begraven. En 3 grafjes daarnaast (3 weken zit daar tussen) ligt zijn zusje begraven. De moeder was volgens mij met 18 weken van de eerste bevallen en 21 weken de tweede. Maar je ziet online weer wél genoeg succesverhalen! Dus hou het positief alleen weet wat er evt kn gebeuren.
Bij mij gaat het tot nu toe nog oké. Donderdag naar het Sophia in Rotterdam als het goed blijft gaan. Goed dat je dit vertelt hoor. Ik besef me maar al te goed dat dit absurd en uitzonderlijk is.. Wat verdrietig voor het koppel die je kent via de begraafplaats. Ik focus me nu vooral op de frummel in m'n buik en probeer ratio niet teveel aandacht te geven.
Edje24
3 maanden geleden
Reactie op Anne2022
Bij mij gaat het tot nu toe nog oké. Donderdag naar het Sophia in Rotterdam als het goed blijft gaan. Goed dat je dit vertelt hoor. Ik besef me maar al te goed dat dit absurd en uitzonderlijk is.. Wat verdrietig voor het koppel die je kent via de begraafplaats. Ik focus me nu vooral op de frummel in m'n buik en probeer ratio niet teveel aandacht te geven.
Wat fijn dat het tot nu toe goed gaat. Het lichaam is ondoorgrondelijk, soms laat het je in de steek, maar het kan ook wonderen verrichten. In het Sophia ben je straks in goede handen en zullen ze alles doen wat ze kunnen. Daar hebben ze ook heel goede psychologen. Mocht je kunnen kiezen kan ik je van harte Fernanda Sampaio de Carvalho aanraden. Ik blijf aan jullie denken en voor jullie wensen op een goede afloop 😘
Anne2022
één maand geleden
Nou, ik kan wel zeggen dat wonderen bestaan! 🥰 We zitten vandaag op 26+2! De eerste weken waren mega spannend en het blijft ook zo maar het vertrouwen groeit ook met de week. Zeker nu we het levensvatbare termijn hebben gehaald. In het Sophia heb ik progesteroncapsules meegekregen en voor de rest geen ingrepen. Eerst 2x per week op controle bij mijn eigen ziekenhuis en eens in de 2 weken in Rotterdam vanwege de afstand. Inmiddels 1x in de 2 weken bij mijn eigen ziekenhuis en na 5 weken pas naar Rotterdam. Hij is heel optimistisch. Dat was wel gek om te horen omdat we na het breken van de vliezen van ons zoontje in het ziekenhuis eerst te horen kregen dat de kans op succes minder dan 1% was. Maar zijn zusje is een enorme volhouder! Ik ben heel dankbaar.
Eevx
één maand geleden
Reactie op Anne2022
Nou, ik kan wel zeggen dat wonderen bestaan! 🥰 We zitten vandaag op 26+2! De eerste weken waren mega spannend en het blijft ook zo maar het vertrouwen groeit ook met de week. Zeker nu we het levensvatbare termijn hebben gehaald. In het Sophia heb ik progesteroncapsules meegekregen en voor de rest geen ingrepen. Eerst 2x per week op controle bij mijn eigen ziekenhuis en eens in de 2 weken in Rotterdam vanwege de afstand. Inmiddels 1x in de 2 weken bij mijn eigen ziekenhuis en na 5 weken pas naar Rotterdam. Hij is heel optimistisch. Dat was wel gek om te horen omdat we na het breken van de vliezen van ons zoontje in het ziekenhuis eerst te horen kregen dat de kans op succes minder dan 1% was. Maar zijn zusje is een enorme volhouder! Ik ben heel dankbaar.
Jeetje wat fijn om dit te lezen 💕💕 Beat the odds!!! En iedere dag erbij nu is echt weer eentje bij. Heel veel good vibes jullie kant op 🍀
Edje24
één maand geleden
Reactie op Anne2022
Nou, ik kan wel zeggen dat wonderen bestaan! 🥰 We zitten vandaag op 26+2! De eerste weken waren mega spannend en het blijft ook zo maar het vertrouwen groeit ook met de week. Zeker nu we het levensvatbare termijn hebben gehaald. In het Sophia heb ik progesteroncapsules meegekregen en voor de rest geen ingrepen. Eerst 2x per week op controle bij mijn eigen ziekenhuis en eens in de 2 weken in Rotterdam vanwege de afstand. Inmiddels 1x in de 2 weken bij mijn eigen ziekenhuis en na 5 weken pas naar Rotterdam. Hij is heel optimistisch. Dat was wel gek om te horen omdat we na het breken van de vliezen van ons zoontje in het ziekenhuis eerst te horen kregen dat de kans op succes minder dan 1% was. Maar zijn zusje is een enorme volhouder! Ik ben heel dankbaar.
Wat een mooi om te horen. Zo bijzonder, wat een knap meisje daar in je buik. En een sterke papa en mama. Ik hoop dat het vertrouwen steeds groter mag worden. Alle goeds voor jullie ❤️
Juf N
één maand geleden
Wauw, wat een heftig verhaal. Wat ben jij een sterke mama zeg♥️ Ik wens je heel veel geluk met het wondertje in je buik. Wat een dapper meisje🌷 Ik wens jou heel veel sterkte met het verlies van je 2 kindjes, ze zullen altijd in je hart zitten. You go, brave woman. Dit is jouw succesverhaal♥️🙏🏽 Liefs
Essssther
één maand geleden
Wat goed om te lezen! Heel veel succes komende periode. Het is altijd spannend maar ik denk voor jullie nu helemaal!
brechtxx
één maand geleden
Hee! Wat erg dat je een van je kindjes bent verloren! Ik ben inmiddels zwanger van ons tweede kindje( eerste kindje verloren bij 21 weken) en verlies met druppels vruchtwater, ziekenhuis vermoed een scheur in het hoge vlies. Morgen ben ik 19 weken zwangerschap Ergens put ik wat hoop uit hetgeen je verteld. Dat je andere kindje nog goed zit en goed groeit, en inmiddels ook al 26 weken is geeft mij toch ergens goede hoop. De arts zei dat ik gewoon mijn activiteiten kon blijven doen, want als het nu mis ging, konden ze toch niets voor mij betekenen, echter na het lezen van wat verhalen via Google lijkt het mij dat bedrust kan zorgen van het rekken van de bevalling. Heb jij nog ergens tips voor mij die kunnen helpen? Ik gebruik al utrogestan 200mg 1xdaags sinds de 16 weken. Ik hoop voor jou op een super goede afloop!💋
Anne2022
één maand geleden
Reactie op brechtxx
Hee! Wat erg dat je een van je kindjes bent verloren! Ik ben inmiddels zwanger van ons tweede kindje( eerste kindje verloren bij 21 weken) en verlies met druppels vruchtwater, ziekenhuis vermoed een scheur in het hoge vlies. Morgen ben ik 19 weken zwangerschap Ergens put ik wat hoop uit hetgeen je verteld. Dat je andere kindje nog goed zit en goed groeit, en inmiddels ook al 26 weken is geeft mij toch ergens goede hoop. De arts zei dat ik gewoon mijn activiteiten kon blijven doen, want als het nu mis ging, konden ze toch niets voor mij betekenen, echter na het lezen van wat verhalen via Google lijkt het mij dat bedrust kan zorgen van het rekken van de bevalling. Heb jij nog ergens tips voor mij die kunnen helpen? Ik gebruik al utrogestan 200mg 1xdaags sinds de 16 weken. Ik hoop voor jou op een super goede afloop!💋
Hey. Wat een heftig verhaal ook.. Ik voel heel erg met je mee. Ben vorig jaar bij mijn eerste zwangerschap ook in het ziekenhuis beland (met volledig gebroken vliezen weliswaar) en toen was ik bijna 18 weken zwanger. Zelfde verhaal van de doktoren, te vroeg dus we kunnen niks doen. Dat is zo ontzettend naar om te horen ook al kan je ze rationeel wel begrijpen maar het blijft enorm lastig. En bij de tweede keer helemaal rot.. Gelukkig zijn bij jou je vliezen nog niet helemaal gebroken! Zeker weten hoop blijven houden!! Ik kan je niet goed adviseren want bij mij zijn 2x de vliezen volledig gebroken en was het verlies dus niet te voorkomen. In jouw geval voel ik nog hoop en zou ik zeker je eigen lijf volgen. Als je thuissituatie/werk het toelaat en jij je fijner voelt door rustig aan te doen, zeker doen. Ik durfde na het verlies van een van m'n tweeling de eerste weken amper wat te doen uit angst mijn andere kindje ook te verliezen en leefde veel op de bank en in bed. Niemand in mijn omgeving heeft dat gek of raar gevonden. Je hebt heel veel over voor je kind en je lijf vertrouw je juist wat minder. Dat is bij mij nog steeds groeiende ook al zijn we nu al 14 weken verder. Utrogestan 200mg heb ik ook. Ik duim voor je en zal veel aan je denken. Je kan altijd een bericht sturen! Hou vertrouwen in jezelf en je kindje en luister naar je gevoel zou ik zeggen. Sterkte en succes lieve mama!
brechtxx
één maand geleden
Reactie op Anne2022
Hey. Wat een heftig verhaal ook.. Ik voel heel erg met je mee. Ben vorig jaar bij mijn eerste zwangerschap ook in het ziekenhuis beland (met volledig gebroken vliezen weliswaar) en toen was ik bijna 18 weken zwanger. Zelfde verhaal van de doktoren, te vroeg dus we kunnen niks doen. Dat is zo ontzettend naar om te horen ook al kan je ze rationeel wel begrijpen maar het blijft enorm lastig. En bij de tweede keer helemaal rot.. Gelukkig zijn bij jou je vliezen nog niet helemaal gebroken! Zeker weten hoop blijven houden!! Ik kan je niet goed adviseren want bij mij zijn 2x de vliezen volledig gebroken en was het verlies dus niet te voorkomen. In jouw geval voel ik nog hoop en zou ik zeker je eigen lijf volgen. Als je thuissituatie/werk het toelaat en jij je fijner voelt door rustig aan te doen, zeker doen. Ik durfde na het verlies van een van m'n tweeling de eerste weken amper wat te doen uit angst mijn andere kindje ook te verliezen en leefde veel op de bank en in bed. Niemand in mijn omgeving heeft dat gek of raar gevonden. Je hebt heel veel over voor je kind en je lijf vertrouw je juist wat minder. Dat is bij mij nog steeds groeiende ook al zijn we nu al 14 weken verder. Utrogestan 200mg heb ik ook. Ik duim voor je en zal veel aan je denken. Je kan altijd een bericht sturen! Hou vertrouwen in jezelf en je kindje en luister naar je gevoel zou ik zeggen. Sterkte en succes lieve mama!
Ontzettend bedankt voor je lieve berichtje. Bij mijn eerste zwangerschap braken mijn vliezen ook, maar mogelijk door een ontsteking. Ik verplaats me de afgelopen dagen ook alleen van de bank naar de wc of naar bed. Verder lig ik om zo min mogelijk druk op mijn baarmoeder te zetten. Ik drink extra veel zodat vruchtwater aangemaakt kan blijven worden.(althans, las dat dit helpt) en heb mij dus ook ziek gemeld van werk. Vertrouwen in je eigen lichaam is inderdaad helemaal weg! Heb je veel bijwerkingen van de utrogestan? Ik zoek overal naar ervaringsverhalen maar die zijn schaars of ze krijgen een andere dosering of injecties. Heb je er veel afscheiding van? Ik hoop dat jou guppie nu nog heeeeeel lang mag blijven zitten!🍀 Liefs!
Anne2022
één maand geleden
Reactie op brechtxx
Ontzettend bedankt voor je lieve berichtje. Bij mijn eerste zwangerschap braken mijn vliezen ook, maar mogelijk door een ontsteking. Ik verplaats me de afgelopen dagen ook alleen van de bank naar de wc of naar bed. Verder lig ik om zo min mogelijk druk op mijn baarmoeder te zetten. Ik drink extra veel zodat vruchtwater aangemaakt kan blijven worden.(althans, las dat dit helpt) en heb mij dus ook ziek gemeld van werk. Vertrouwen in je eigen lichaam is inderdaad helemaal weg! Heb je veel bijwerkingen van de utrogestan? Ik zoek overal naar ervaringsverhalen maar die zijn schaars of ze krijgen een andere dosering of injecties. Heb je er veel afscheiding van? Ik hoop dat jou guppie nu nog heeeeeel lang mag blijven zitten!🍀 Liefs!
Ja, bij mijn eerste verlies was een bacterie ook een evt. optie maar ze weten het eigenlijk niet. Het zou eenmalig zijn. Nou, niet dus.. Hoewel de tweede keer anders verliep naar mijn gevoel. Wederom weten ze niet wat het heeft doen veroorzaken, kan beide een andere oorzaak hebben gehad. De progesteroncapsules zijn daarom uit voorzorg maar geen gegeven dat het daarom nu wel goed gaat. Maar ook al zou het placebo zijn, ik gebruik het met liefde want het geeft je het gevoel dat je nog iets doet! Ik ken enkel de ervaring met de capsules van een vriendin die moeilijk zwanger werd. Zij moest wel een hogere dosis nemen waardoor ze meer bijwerkingen had (slecht humeur en veel afscheiding). Ikzelf heb geluk en het valt me echt mee. Vooral in de ochtend verlies ik de restjes van de capsule en is de vloei meer. Voelt wel minder fris haha. Maar schijnt ook bij een reguliere zwangerschap te kunnen horen. Meer afscheiding is volgens mij een hele normale bijwerking hoor! Ook niet gek, je brengt wat in, dat wil je lijf ook (deels) opruimen. Heel goed dat je thuis blijft en veel drinkt. Denk dat ik dat ook zou hebben gedaan. Ook al wil je je niet gek laten maken door Google, het is ook zo fijn om steun te vinden! Ik weet dat ik me echt heel alleen voelde, zeker de eerste keer. Pas later hoorde ik ineens van allerlei (vage) bekenden verhalen die tot steun waren. Maar in het geval van onze tweeling kennen ze in Zeeland daar geen verhaal over, in Rotterdam wel een paar. Mijn gynaecoloog zei dat het medisch record wat zij hebben gelezen (waarschijnlijk) 22 weken en een paar dagen is. Ik ga voor 23 weken! Ik hoop het ook voor jou!! 💕 Zo lang je kindje niet opgeeft, doen jullie dat ook niet!! Liefs