Ervaringen en tips voor bevalling rond 15 weken zwangerschap

Hoi. Allereerst wat een verdrietig nieuws. Ik snap je gevoelens helemaal. Ik ben afgelopen augustus bevallen met 17 wkn van onze stilgeboren dochter. Ik begrijp je vragen helemaal en zou best met je in contact willen komen. Heeft mij ook juist ná de bevalling geholpen om in contact te zijn met lotgenoten. Als je dat wil, stuur me een privé berichtje. Voor nu heel veel sterkte. Je bent niet alleen! X

Wat ontzettend verdrietig. Heel veel sterkte ❤️ Hier nu bijna een jaar geleden een bevalling opgewekt na ruim 15 weken zwangerschap. Ik zal proberen op je vragen antwoord te geven. 1) ik vond de weeën erg meevallen. Ik ben wel al eerder bevallen van een voldragen kindje, dus dat heeft wellicht wat geholpen. Ik had bij de afbreking ongeveer 4 cm ontsluiting nodig om te kunnen bevallen. De weeën waren vergelijkbaar met zware ongesteldheidskrampen. Ibuprofen en een kruik hielpen goed om de pijn dragelijk te houden. Ik vond de opwekking van een eerdere missed abortion eerlijk gezegd pijnlijker (toen had ik urenlang continu heel erge pijn en moest ik ook de hele tijd overgeven). Het is misschien goed om te weten dat je heel laagdrempelig om pijnbestrijding kan vragen. Voel je vooral niet bezwaard om dit te doen als je het gevoel hebt dat je dit nodig hebt. Het is mentaal al zwaar genoeg! 2) wij hebben ons kindje even op mijn borst gehad. Ik vond dit behoorlijk confronterend, maar heb hier geen spijt van gehad. Het is misschien wel goed om van tevoren foto’s te bekijken van hoe kindjes op deze termijn eruit zien als ze geboren zijn. Daarna hebben we hem meegenomen naar huis en daar via de watermethode nog een aantal dagen in de studeerkamer gehad tot de crematie. Wij gingen elke dag af en toe naar die kamer om naar hem te kijken en afscheid te nemen. Ook verversten we twee keer per dag het water. Dit voelde voor ons heel fijn, omdat we zo het idee hadden dat we toch nog een beetje voor hem konden zorgen. Op de dag na de bevalling is Stichting Still langs geweest om foto’s te maken. Dit is voor ons ook heel waardevol geweest. Ook opa’s en oma’s hebben afscheid genomen van onze zoon. 3) Ik ben na vier weken ziekteverlof na de bevalling weer twee uur per dag gaan werken (met één uur uitbreiding iedere week). Achteraf was dit misschien wat snel. Ik dacht van tevoren ook redelijk snel weer te kunnen gaan werken, maar het duurde uiteindelijk echt een hele tijd voordat mijn focus en belastbaarheid weer een beetje op normaal niveau waren. Mijn advies zou wel zijn om echt even de tijd te nemen om te herstellen. Je hebt zowel lichamelijk (waaronder hormonaal) en mentaal een flinke klap te verwerken. Werken komt wel weer! Natuurlijk is dit ook voor iedereen anders. Sommige mensen vinden de afleiding van werken juist heel fijn en worden gek van de hele dag thuis zitten. Als je twijfelt om dingen wel of niet te doen zou ik ze wel doen. Men heeft meestal meer spijt van de dingen die niet zijn gedaan dan van de dingen die wel zijn gedaan. Nogmaals heel veel sterkte de komende periode!

Jeetje wat een ontzettend verdrietig nieuws! Heel veel sterkte ❤️ Ik heb je een vriendschapsverzoek gestuurd zodat we eventueel privé kunnen praten mocht je daar behoefte aan hebben.

Wat ontzettend verdrietig… 21 december zijn mijn vliezen plotseling gebroken. Kleine 2 weken geleden, 24 december ben ik met 19 weken bevallen van onze dochter. De weeën vond ik best pittig , maar dat kan ook zo naar zijn geweest omdat het mentaal heel zwaar was.. door de ruggenprik was het uiteindelijk heel erg goed te doen, die raad ik echt ontzettend aan! Uiteindelijk ben ik tijdens het plassen bevallen. Wij konden onze dochter niet meer bekijken, Werd ons helaas afgeraden om haar nog te zien, omdat ze al een poosje overleden was.. Ik dacht ook dat ik na 2 weken kerstvakantie aan het werk kon, maar neem toch deze maand waarschijnlijk nog helemaal vrij. Het is bij mij natuurlijk nog heel vers, merk dat het mentaal steeds zwaarder wordt. Morgen krijgen wij hopelijk uitslag waarom dit heeft kunnen gebeuren.. Als je behoefte hebt om te praten dan mag je mij uiteraard ook een berichtje sturen! Heel veel sterkte! 🤍🕊️

Wat een verdrietig nieuws, heel veel sterkte❤️ Ik ben in oktober bevallen met 15 weken omdat ons kindje niet levensvatbaar bleek (trisomie 18). Ik herken je gevoel dat je in de praktische modus schiet heel erg. Om wat antwoorden te geven op je vragen: 1. Ik vond de weeën heel erg meevallen. Na de eerste dosis tabletten kreeg ik krampen (gevoel van zware menstruatie) maar daarna heb ik ook nog even geslapen. Uiteindelijk bleek die eerste dosis al genoeg te zijn en is onze dochter na vier uur geboren. 2. Ik vond het van te voren spannend en was bang dat ik zou schrikken als ik haar zou zien vanwege de lichamelijke afwijkingen, dus in eerste instantie hebben we afgesproken dat de verpleegkundige tijdens het persen een doek over mijn knieën zou leggen en dat mijn man haar eerst zou beschrijven. Uiteindelijk merkte ik tijdens het persen dat ik haar toch direct wilde zien en is ze meteen op mijn buik gelegd. Dat vond ik heel fijn, het is toch echt je eigen kindje. We hebben haar met behulp van de watermethode mee naar huis genomen en bij ons gehad tot de crematie. Het voelde fijn om nog even voor haar te kunnen zorgen met het verschonen van het water ed. 3. Ik ben nu 2,5 maand verder en nog ziek thuis. Vooral in het begin kon ik zowel fysiek als mentaal nog niet veel en nog steeds is mijn energie lager. Uiteindelijk is rouw ook heel zwaar en moet je ook daar van herstellen. Die zes weken zou ik zeker nemen en dan kijken hoe het voor jou voelt en of je eraan toe bent om weer aan de slag te gaan. 4. Met mij gaat het steeds wat beter. Ik heb wel weer zin om in dit nieuwe jaar wat stappen vooruit te zetten en plannen te maken, maar het blijft sommige momenten lastig. Ik denk dat ik binnenkort weer ga opbouwen met werk, ben benieuwd hoe dat gaat. Grootste les is om mezelf niet voorbij te lopen. Heel veel sterkte de komende tijd en bespreek vooral ook al je wensen en vragen in het ziekenhuis. Ik weet niet waar je gaat bevallen, maar bij in Apeldoorn waren ze in ieder geval superlief en meedenkend.

Hoi allemaal, Heel erg bedankt voor al jullie hele lieve en informatieve reacties!! ♥️ Al vind ik het voor jullie allen verdrietig om te horen wat jullie overkomen is, doet het me goed lotgenoten te hebben gevonden en te lezen over jullie ervaring. ♥️♥️

Wat verdrietig ✨ Ik ben in juli bevallen met 18+3 omdat ons kindje trisomie 21 had, wij hebben ervoor gekozen om de zwangerschap af te breken. Om antwoord te geven op je vragen; 1) De weeën waren voor mij te doen. Ik heb 4 doses pillen moeten krijgen, ik ben dan ook laat in de avond bevallen maar ging er toen zelf van uit dat het de volgende dag zou worden. Ik viel in slaap tussen de weeën door. Nadat ik weer naar de wc ben gegaan (een bijwerking van die pillen is diarree) voelde ik iets zakken. Hierna ben ik bevallen op de po-stoel. 2) Ik wilde haar niet op mijn buik of borst. De vk heeft de navelstreng doorgeknipt terwijl ik nog op die stoel zat. Ze hebben haar daarna in een bakje gelegd en toen hebben we haar bekeken. Onze wens was om haar in het water te leggen. We zijn gaan slapen en de volgende ochtend (omdat het laat was, bleven we een nachtje in het ziekenhuis) hebben we alle tijd gehad om haar te bekijken en vast te houden. Hierna is ze in het ziekenhuis gebleven en is ze gecremeerd dat geregeld was door het ziekenhuis en hebben wij haar een weekje later mogen ophalen. 3) Ik ben na 2,5 week weer begonnen (eerst halve dagen). 4) Ups en downs, vooral zo na de feestdagen die we met baby zouden hebben. Wel voelen we weer de hoop dat het ons snel weer gegund is. 🤍

Hi, Wat ontzetttend verdrietig dat je dit moet meemaken. Goed ook dat je je voorbereidt, al zul je nu nog niet kunnen voorstellen wat er gaat gebeuren. Je kunt dit en je bent niet alleen! Ik ben op 2 oktober 2025 bevallen met 18+3 van ons zoontje, ook na medische afbreking. 1) Ik vond de weeën niet meevallen, het begon als zware menstruatiekrampen maar werd wel erg heftig. Blijf vooral uitademen en vertrouw op je lichaam, doe wat jij denkt dat goed is qua houding etc. Ik heb 2 doses gehad, 1e om 10:00 en om 15:30 is ons zoontje geboren. Ik was toen net op het punt dat ik om pijnstilling wilde vragen omdat ik het niet meer aan kon, maar dat bleek ook het heftigste deel te zijn. Pijnstilling was dus geen optie meer. Qua grootte was het inderdaad niet heftig om te persen maar hij heeft wel nog even klem gezeten (voetjes eerst, navelstreng paar keer er omheen etc). Ik heb dus wel flink moeten persen. 2)Mijn vriend heeft de navelstreng doorgeknipt en daarna heb ik hem direct op mijn borst gekregen. Ik had dit van tevoren aangegeven, omdat hij al snel koud zou worden erna. We wisten ook niet wat we konden verwachten en vonden het een beetje eng van tevoren. Toen het eenmaal zover was, was ik gewoon een trotse moeder die net bevallen was. Toen ik hem voor het eerst zag riep ik direct dat het net mijn vriend was als hij slaapt. Het maakte niets uit dat hij niet leefde, dat was ons kind en we herkenden onszelf er direct in. Mijn oren, zijn tenen, mijn mond.. Zo bijzonder. Ik weet niet hoe dat met 15 weken is, maar die van ons was al helemaal compleet alleen erg klein. We zeiden van tevoren ook dat we die watermethode maar raar vonden en dat we dat ook niet gingen doen, maar we hebben het uiteindelijk wel gedaan en ik heb uren naar hem zitten kijken in dat water. We wisten ook niet of we foto's wilden van tevoren. De verpleegkundige heeft uiteindelijk de telefoon gepakt en foto's genomen en we hebben er zelf ook nog meer dan 100 gemaakt. Het hele proces is vastgelegd en daar ben ik zo dankbaar voor! Sommige dingen gaan in een waas aan je voorbij of vergeet je later. Ik zou dus zeggen doe vooral alles, maak 100 foto's, je hoeft er niet naar te kijken als je niet wilt maar ik doe het soms nog wel. 3)Ik zou die 6 weken nemen. Ik ben uiteindelijk na ongeveer een maand weer heel voorzichtig aan het werk gegaan maar ik ben freelancer en werk al niet veel. Fysiek heb ik een paar weken na de bevalling nog een klap gekregen met restweefsel en flinke bloedingen. Daarbij komt het hormonale herstel en de rouw, die je kan verrassen. Beter teveel tijd dan te weinig. Ik ben ook direct aangemeld voor een traject met de medisch psycholoog en die spreek ik nog steeds. 4) Wij zijn nu 3 maanden verder en ik heb net weer een lastige week achter de rug. Ik ben nog volop aan het rouwen en vind het erg moeilijk. Mijn vriend en ik zijn ontzettend naar elkaar toe gegroeid en ik heb ongelofelijk veel steun aan hem, ik denk dat dat ook veel scheelt. De rouw en het verdriet overvalt en overspoelt mij nog regelmatig, maar wel minder vaak dan 1,5 maand geleden. Nog een praktische tip: super strakke sportbeha tegen de stuwing. Niemand had mij daarvoor gewaarschuwd, de stuwing na de bevalling. Ik heb daar zoveel pijn en last van gehad! Kon niet normaal liggen, dus slecht slapen. Kon niet normaal bewegen, en dus ook het knuffelen met mijn vriend was moeilijk terwijl dat zo hard nodig was. Overleg dus even met verloskundige wat je het beste kunt doen om dit te voorkomen. Je mag me altijd een berichtje sturen. Ik wens je heel veel kracht en sterkte toe de komende tijd!

😞 heel veel sterkte lieve mama! Ik ben afgelopen juli met 14 weken bevallen. Als je het fijn vindt mag je me altijd een berichtje sturen!

Hoi, ik heb bijna een jaar geleden de zwangerschap ook af moeten breken met bijna 15 weken. Ik vond de weeën heel erg meevallen, maar daar heb ik wel andere ervaringen over gehoord. Ik vond het menstruatie pijn. Ik heb drie weken geleden een miskraam gehad en die vond ik pijnlijker. Persen hoefde ik niet te doen. Bij mij viel hij er na het naar de wc gaan uit. Daarvoor don ze gelukkig een po in de wc, maar geen fijne ervaring voor mij. Wij hebben ons kindje mee naar huis genomen en in water bewaard totdat we hem een paar dagen later hebben laten cremeren ik vond hem na de bevalling eng en durfde hem buet aan te raken. Heb ik daarna wel gedaan en nadat hij in water had gelegen, ging hij er mooier uitzien en heb ik hem nog veel aangeraakt. Zelfs onze dochter van toen 2. Die vond het eerst spannend maar daarna niet. Ik heb volgens mij wel 6 weken thuis gezeten en toen weer rustig opgebouwd. Ik werk in het onderwijs en tot de zomervakantie niet volledig gewerkt. Wel m'n dagen weer maar niet voor de groep. Neem echt je tijd en ruimte om alles te verwerken en je lichaam weer te laten herstellen. Ik kreeg bv spanningshoofdpijn en had ook last van mijn bekken (die was wel al niet in orde meer na mijn dochter). Ook sliep ik slecht en had ik veel nare dromen Ik ben nu nog niet volledig de oude. Ik heb in de zomer last gekregen van paniekaanvallen. Na de bevalling merkte ik al paniek en zorgen om mijn naasten. Dat is dan iets normaals, maar niet meer na een lange tijd en als het in paniek over gaat. Ik heb hier nu hulp bij, bij een ggz psycholoog. Heel veel sterkte met de bevalling en mocht je nog meer vragen hebben o.i.d. Dan mag je me altijd een bericht sturen. ❤️

Heey, hoe is het nu met je? Mij staat hetzelfde te wachten en vind het heel prettig om ervaringen van andere moeders te lezen ❤️

Wat verdrietig dat je dit te wachten staat💔. Mijn dochter is afgelopen zaterdag stilgeboren na een medische zwangerschapsafbreking en mocht je meer willen weten over mijn ervaring, mag je mij een verzoek sturen als je wilt