Geen kindje meer krijgen na overlijden

Dit lijkt me inderdaad heel raar. Ineens loopt alles dan heel anders als je beseft het nooit meer mee te mogen maken. Mag ik vragen waarom jullie hier voor kiezen? Is het mentaal teveel, of is er veel herhalingsrisico? Of denk je dat je je misschien nog zult bedenken bijvoorbeeld. Voor mij is het anders. Wij verloren ons 1e kindje, dus ik ben nu wel opnieuw zwanger van een 2e. Maar wij wilden altijd 2 kindjes (dus nu 3 in theorie) maar deze zwangerschap valt me mentaal zo extreem zwaar dat ik heb besloten dat dit ook de laatste zal zijn. Dat vind ik ook zo lastig, aan de ene kant is het zelfbescherming, aan de andere kant is het heel moeilijk om waarschijnlijk nooit 2 gezonde kindjes te mogen krijgen.

Dat lijkt me ook heftig ja, dat mentale stuk. En ook dubbel ja zo’n besluit.. het voelt misschien ‘veiliger’ of makkelijker maar dat laatste is zeker niet altijd het geval denk ik. Soms zijn er geen gemakkelijke opties meer om uit te kiezen denk ik. Wij kiezen ervoor omdat ik elke zwangerschap erg ziek ben tot de 20 weken ongeveer. En met al rondlopende kinderen is dat toch vrij lastig. Ook was de laatste zwangerschap daarin het heftigst en mentaal zwaar omdat we wisten dat onze zoon heel ziek geboren zou worden, de afloop was wel nog onduidelijk. Daarbij had ik los van dat alles ook een placenta over de baarmoedermond waardoor ik zelf het ziekenhuis is moest. Dat alles bij elkaar en het grote verdriet wat we moeten dragen zorgt ervoor dat we het hierbij laten. Ook ter bescherming van onze twee oudste. Zij hebben ook een onstuimige tijd achter de rug. Ik denk ook dat het gemis niet weg gaat door nu een vierde kindje te krijgen. Maar dat lijkt me uiteraard heel anders liggen als het je eerste is. Al met al hebben we nu eigenlijk al genoeg te dragen.. mentaal lijkt het me ook erg ingewikkeld hoor.