Miskraam op natuurlijke wijze uit lichaam

janine6
2 jaar geleden
Volgen
Ik weet sinds zondag dat ik een miskraam tegemoet ga (vruchtje leeft niet meer). Hoe kan ik me hier lichamelijk het beste op voorbereiden? Mijn lichaam heeft tot maandag de tijd gekregen van de gynaecoloog om het op een natuurlijke wijze ‘af te voeren’ (wat een nare zin... 😔). Iemand tips om dit op te wekken? En hoe hebben jullie die afwachtende periode doorstaan? Ik kan toch moeilijk thuis op de bank gaan zitten wachten totdat het vruchtje naar buiten komt? Aan de andere kant, gezien het bloedverlies lijkt het me ook erg ongemakkelijk dit op het werk te moeten doorstaan. Hoe zijn jullie hiermee om gegaan? Alvast bedankt voor jullie tips/ervaringen!!
  • Rapporteren
Reageer
Typ hier je reactie
15 reacties
JetVink
2 jaar geleden
Wat erg en ik denk zelf thuis blijven het fijnste is dan op het werk aangezien de dag dat het eenmaal gebeurt je echt door de grond kan zakken want dan is het echt definitief weg 😢 en verder opwekken ik heb daar echt geen tips voor ik kreeg het 2januari te horen dat onze zwangerschap was gestopt ik had 28dec een fikse bloeding gehad en was toen nog wel een vruchtzak te zien dus de vermoedens waren er wel maar moest 2jan terug komen en ja toen was alles leeg ben week lang echt van me padje af geweest en heel stil me zoontje van 7 zei toen nou das wel even wennen want mama is nooit zo stil Ik wens je echt het aller beste toe en hopelijk is alles snel achter de rug ik denk aan je 💋💋
  • Rapporteren
janine6
2 jaar geleden
Reactie op JetVink
Wat erg en ik denk zelf thuis blijven het fijnste is dan op het werk aangezien de dag dat het eenmaal gebeurt je echt door de grond kan zakken want dan is het echt definitief weg 😢 en verder opwekken ik heb daar echt geen tips voor ik kreeg het 2januari te horen dat onze zwangerschap was gestopt ik had 28dec een fikse bloeding gehad en was toen nog wel een vruchtzak te zien dus de vermoedens waren er wel maar moest 2jan terug komen en ja toen was alles leeg ben week lang echt van me padje af geweest en heel stil me zoontje van 7 zei toen nou das wel even wennen want mama is nooit zo stil Ik wens je echt het aller beste toe en hopelijk is alles snel achter de rug ik denk aan je 💋💋
Dank je wel voor je lieve reactie. Hoe naïef ook, nooit gedacht dat een vroege miskraam zo’n grote impact zou hebben. Wat is het heftig he? Vervelend om te lezen dat jij dat ook hebt moeten doormaken.
  • Rapporteren
JetVink
2 jaar geleden
Reactie op janine6
Dank je wel voor je lieve reactie. Hoe naïef ook, nooit gedacht dat een vroege miskraam zo’n grote impact zou hebben. Wat is het heftig he? Vervelend om te lezen dat jij dat ook hebt moeten doormaken.
Ja was mijn 2de helaas maar bij de eerste was ik nog erg jong en leek het me beter was 16jaar toen maar nu ik weet niet maar dacht serieus dat wereld onder me vandaan viel ik heb nog nooit zo veel pijn gehad en soms nog steeds elke menstruatie is voor mijn weer een domper maar mijn vriend en ik zijn wel dichter naar elkaar gegroeid en sterker geworden en hij steunt me ook als geen ander al is het soms wel fijn met een vrouw te bespreken of zo aangezien vrouwen het anders beleven als mannen voor me gevoel
  • Rapporteren
mloes
2 jaar geleden
Ik heb het natuurlijk afgewacht. Wist t met 10 en 2,5 week later geboren. Ben al die tijd ziek gemeld geweest en ook daarna nog 2 weken. Nu pas weer 50 % aan de slag. Ik merk echt dat ik moet herstellen. Toch een mini bevalling geweest. Daarnaast verdrietig idd het een plek geven was heel belangrijk voor mij. Naast praten en rituelen ook veel gewandeld in het bos. Langzaam wordt t minder en dragelijker...
  • Rapporteren
janine6
2 jaar geleden
Reactie op JetVink
Ja was mijn 2de helaas maar bij de eerste was ik nog erg jong en leek het me beter was 16jaar toen maar nu ik weet niet maar dacht serieus dat wereld onder me vandaan viel ik heb nog nooit zo veel pijn gehad en soms nog steeds elke menstruatie is voor mijn weer een domper maar mijn vriend en ik zijn wel dichter naar elkaar gegroeid en sterker geworden en hij steunt me ook als geen ander al is het soms wel fijn met een vrouw te bespreken of zo aangezien vrouwen het anders beleven als mannen voor me gevoel
Ik hoop het nooit weer mee te hoeven maken, mentaal vind ik het pittig. Heb het er ook druk mee, merk dat ik er veel over wil lezen en ervaringen van anderen wil horen. Het is inderdaad fijn om dat met andere vrouwen te delen. Het is moeilijk uitleggen aan mijn man wat er binnen in mij gebeurt en wat dat in mijn hoofd doet... Begrijp ik goed dat het jullie na de miskraam nog niet is gelukt opnieuw zwanger te worden van een wondertje? Dan is die maandelijkse teleurstelling ook heel pittig, lijkt me? Ik hoop dat jullie snel mooi nieuws hebben!
  • Rapporteren
mloes
2 jaar geleden
Reactie op mloes
Ik heb het natuurlijk afgewacht. Wist t met 10 en 2,5 week later geboren. Ben al die tijd ziek gemeld geweest en ook daarna nog 2 weken. Nu pas weer 50 % aan de slag. Ik merk echt dat ik moet herstellen. Toch een mini bevalling geweest. Daarnaast verdrietig idd het een plek geven was heel belangrijk voor mij. Naast praten en rituelen ook veel gewandeld in het bos. Langzaam wordt t minder en dragelijker...
Heel veel sterkte.. en ik hoop dat het snel komt.. ik heb vrouwenmantel thee gedronken, accupunctuur en gedaan en moksa branden om maar in beweging te krijgen..
  • Rapporteren
janine6
2 jaar geleden
Reactie op mloes
Ik heb het natuurlijk afgewacht. Wist t met 10 en 2,5 week later geboren. Ben al die tijd ziek gemeld geweest en ook daarna nog 2 weken. Nu pas weer 50 % aan de slag. Ik merk echt dat ik moet herstellen. Toch een mini bevalling geweest. Daarnaast verdrietig idd het een plek geven was heel belangrijk voor mij. Naast praten en rituelen ook veel gewandeld in het bos. Langzaam wordt t minder en dragelijker...
Jeetje, ook voor jou, wat verdrietig! Goed dat je voor jezelf weet wat werkt voor jou en dat je daarnaar luistert! Dat hoop ik ook te ontdekken. Dank je wel voor je tips!
  • Rapporteren
luna-24
2 jaar geleden
Hey, als eerste: wat naar dat je dit (ook) moet meemaken. Ik heb vier weken geleden een miskraam gehad (eerste zwangerschap). Bij de 1e echo werd duidelijk dat het twee kanten op kon gaan. Die avond al verloor ik voor het eerst een klein beetje bloed. Na een paar dagen werd dit steeds heviger en de 5e dag verloor ik het vruchtje. Daarna 3 dagen heel zwaar bloed verloren en veel pijn gehad. Je leest wel eens dat bloeden en pijn afneemt zodra het vruchtje weg is maar bij mij kwam het toen pas echt stevig op gang. Ik ben thuis gebleven vanaf het moment dat het bloeden wat meer werd dan een beetje. Ik wilde proberen het vruchtje op te vangen (zeef gebruikt :-S) omdat ik voelde dat me dit zou helpen in het verwerken. Vanaf de ochtend op de dag dat ik het vruchtje verloor was ik thuis. En ik kon het opvangen en heb het begraven en een mooi plantje ervoor gekocht. Heel blij dat me dit thuis gebeurde en niet op het werk. Ik heb niets gedaan om het op te wekken of te versnellen. Wat maakt dat je maar beperkt de tijd krijgt om het zelf te laten komen? En ik herken trouwens sterk je behoefte om ervaringen van anderen te horen/lezen en er veel info over op te zoeken. Gewoon doen als dat helpend voelt. Ieder heeft daarin een eigen proces. Dus elke keer, ook bij wat je hoort en leest, voor jezelf checken/voelen waar het voor JOU is en waar JIJ behoefte aan hebt. En verder? Heel goed voor jezelf zorgen. Neem hier de tijd en ruimte voor. Het is niet niks. Ik wens je veel sterkte! Liefs.
  • Rapporteren
janine6
2 jaar geleden
Reactie op luna-24
Hey, als eerste: wat naar dat je dit (ook) moet meemaken. Ik heb vier weken geleden een miskraam gehad (eerste zwangerschap). Bij de 1e echo werd duidelijk dat het twee kanten op kon gaan. Die avond al verloor ik voor het eerst een klein beetje bloed. Na een paar dagen werd dit steeds heviger en de 5e dag verloor ik het vruchtje. Daarna 3 dagen heel zwaar bloed verloren en veel pijn gehad. Je leest wel eens dat bloeden en pijn afneemt zodra het vruchtje weg is maar bij mij kwam het toen pas echt stevig op gang. Ik ben thuis gebleven vanaf het moment dat het bloeden wat meer werd dan een beetje. Ik wilde proberen het vruchtje op te vangen (zeef gebruikt :-S) omdat ik voelde dat me dit zou helpen in het verwerken. Vanaf de ochtend op de dag dat ik het vruchtje verloor was ik thuis. En ik kon het opvangen en heb het begraven en een mooi plantje ervoor gekocht. Heel blij dat me dit thuis gebeurde en niet op het werk. Ik heb niets gedaan om het op te wekken of te versnellen. Wat maakt dat je maar beperkt de tijd krijgt om het zelf te laten komen? En ik herken trouwens sterk je behoefte om ervaringen van anderen te horen/lezen en er veel info over op te zoeken. Gewoon doen als dat helpend voelt. Ieder heeft daarin een eigen proces. Dus elke keer, ook bij wat je hoort en leest, voor jezelf checken/voelen waar het voor JOU is en waar JIJ behoefte aan hebt. En verder? Heel goed voor jezelf zorgen. Neem hier de tijd en ruimte voor. Het is niet niks. Ik wens je veel sterkte! Liefs.
Wat fijn dat je jouw verhaal met mij wil delen, dank je! Het gaf mij het inzicht dat ik ook absoluut niet wil dat ik het vruchtje verlies ergens anders dan thuis. Omdat ik sinds vannacht redelijk wat bloed verlies, heb ik me vanochtend ziek gemeld. Ik merk nu al dat dat veel rust geeft over wat komen gaat. Ik weet eigenlijk niet waarom ik maar beperkt de tijd krijg. Dat ben ik vergeten te vragen... ;) Dat zal ik maandag alsnog doen. Mijn voorkeur gaat uit naar een natuurlijke manier, ik denk dat dat mij helpt bij de verwerking (we lopen al 2,5 jaar in het ziekenhuis in de medische molen. Ergens voelt een medisch begin en een natuurlijk einde voor mij als een mooie cirkel). Bedankt voor je lieve woorden! Vind het naar dat ze vanuit dezelfde ervaring moeten komen. Ik wens jou ook heel veel sterkte!
  • Rapporteren
luna-24
2 jaar geleden
Reactie op janine6
Wat fijn dat je jouw verhaal met mij wil delen, dank je! Het gaf mij het inzicht dat ik ook absoluut niet wil dat ik het vruchtje verlies ergens anders dan thuis. Omdat ik sinds vannacht redelijk wat bloed verlies, heb ik me vanochtend ziek gemeld. Ik merk nu al dat dat veel rust geeft over wat komen gaat. Ik weet eigenlijk niet waarom ik maar beperkt de tijd krijg. Dat ben ik vergeten te vragen... ;) Dat zal ik maandag alsnog doen. Mijn voorkeur gaat uit naar een natuurlijke manier, ik denk dat dat mij helpt bij de verwerking (we lopen al 2,5 jaar in het ziekenhuis in de medische molen. Ergens voelt een medisch begin en een natuurlijk einde voor mij als een mooie cirkel). Bedankt voor je lieve woorden! Vind het naar dat ze vanuit dezelfde ervaring moeten komen. Ik wens jou ook heel veel sterkte!
Heel graag gedaan! Ik heb de afgelopen weken (en nog steeds) ook veel gehad aan al die persoonlijke berichten over al die intense ervaringen die we meemaken. Zo waardevol dat we dit kunnen delen en dat we ons niet zo alleen erin hoeven te voelen. Dit is trouwens de eerste keer dat ik zelf iets deel. Je berichtje maakte dat ik dat wilde doen. Ben blij dat je iets hebt aan mijn ervaring en bericht! En het klinkt als een wijze keuze om je ziek te melden. De rust die je erdoor voelt laat ook wel zien dat het een goeie keuze is voor jou. Ik wens je veel kracht en steun en ruimte voor dit proces de komende dagen/weken. Ik merk aan mezelf dat mijn hoofd al snel dacht ‘zo, en dan is het nu rond en kan ik door’ terwijl mijn lijf en gevoel daar helemaal nog niet waren en zijn. Alleen al de hormonen maken dat ik me ook nu nog niet mezelf voel. Maar het wordt wel steeds iets beter. Stap voor stap dus maar :-). Liefs!
  • Rapporteren
mloes
2 jaar geleden
Hoi ik lees dat je het het liefst natuurlijk wilt laten verlopen. Ik had die wens ook. Mijn verloskundige gaf daarbij aan als ik geen te heftig bloedverlies kreeg of koorts (want dan ontsteekt er iets) dan kan dat op zich prima. Mits je het ook mentaal aan kan. Na een week ben ik naar de gyneacoloog geweest voor pillen. Vooral de echo die ze daarbij deden (alles heel rustig uitgelegd) deed me erg goed. Echt de bevestiging van dat het niet meer is. Heb de pillen meegenomen maar nooit genomen omdat het niet goed voelde. Voor mij persoonlijk heeft het me ook erg geholpen in m’n verwerkingsproces om het natuurlijk te laten verlopen...
  • Rapporteren
LotteF
2 jaar geleden
Wat naar dat he dit moet meemaken. Wij hebben 1 maand geleden ook te horen gekregen dat het vruchtje niet meer lefde. Was gestopt met 9 +3 week. Wij gingen 2 dagen erna op vakantie ( luie vakantie) en hebben dit door laten gaan. Pas een kleine 2 weken later kwam het vruchtje ( bijna 4 weken nadat het gestopt was met leven). Ik heb pas 2 dgn voor het afstoten last gekregen. 1 dag alleen maar braken, kon niets binnen houden. De dag zelf overdag alleen een lamlendig gevoel en totaal geen eetlust. In de avond kreeg ik diarree en krampen die steeds heftiger werden. Op het laatst kon ik alleen nog maar lopen en onder een hele hete douche staan. De krampen zijn echt weeen. Dit had ik onderschat, ik heb behoorlijke heftige menstruaties meegemaakt maar dit was voor mij erger. Dit wil je niet op het werk meemaken. Al met al heeft het die avond zo'n 2 uur geduurd. Bij mij kwam alles er achter elkaar uit, daarna zakte de pijn meteen. Bloedverlies was te vergelijken met een heftige menstruatie. Het is niet niks, onderschat de lichamelijke maar ook de psychische kant niet. Zeker omdat je een week 'krijgt' zou ik me ziekmelden. Dit is een legale reden om je ziek te melden. Bij iedereen gaat het anders, maar ik ben heel blij dat ik niet op het werk was op dat moment. Op vakantie was ook niet ideaal maar ergens vergelijkbaar met thuis zijn. Heel veel sterkte. Ik hoop niet dat ik je bang heb gemaakt maar nogmaals, onderschat het niet.
  • Rapporteren
LotteF
2 jaar geleden
Ik weet niet hoe oud het vruchtje was. Je kan online opzoeken ( incl fotos) wat je kan verwachten. Probeer het op te vangen ( idd met een zeef bijv). Dit zal voor de verwerking fijner zijn. Em aals je langer de tijd weil krijgen om het zelf te doen geef dit dan aan. Medisch gezien hoeft het niet binnen 1 week. Tenzij je koorts oid krijgt. Maar als je je lichamelijk goed voelr lijkt er mij niets aan de hand. Enige nadeel is dat je er op zit te wachten maar niet weet wanneer het gaat gebeuren.
  • Rapporteren
LotteF
2 jaar geleden
Mijn volledige verhaal staat troiwens op het topic missed abortion hieronder. Het verhaal van die aankomd staat bij 1 van de laatste berichten. Onder de foto van de geanaat appel boom.
  • Rapporteren
Guagua
één jaar geleden
Ik heb op Sinterklaas te horen gekregen dat er geen vruchtzakje meer zat in mijn baarmoeder. Ik verloor ook veel bloed. Net alsof ik ongesteld was. Geen buikpijn gelukkig. Maar helaas dus wel een miskraam gehad. Ik ben vandaag gaan werken (heb het gisteren pas gehoord) maar dat schoot niet op. Slecht geslapen, ik loop leeg van onderen door de miskraam en kon niet veel anders doen dan huilen. Lekker gênant waar mijn collega’s bij zijn. Mocht gelukkig eerder gaan. Heb meer moeite met omschakelen dan ik had verwacht. Dacht eigenlijk wel gewoon mijn werk te kunnen doen. Helaas. Morgen ga ik het gewoon proberen. Gaat het niet, gaat het niet. Heel veel sterkte btw!
  • Rapporteren