Missed abortion

LotteF
2 jaar geleden
Volgen
Vandaag met recht een ongeluksdag, vrijdag de 13de. Net terug van een tweede echo en het hartje klopte niet meer. Qua groei zou het omgeveer vorige week al gestopt zijn. Met 9+3 weken. Behalve 1 keer flinke kramp nergens last van gehad. Zo'n zelfde soort kramp ook al eerder ervaren maar daarna was de echo prima. Mijn lichaam heeft nog geen moeite gedaan het af te stoten. Zondag gaan wij 2 weken op vakantie naar Griekenland, van de ene kant erg fijn van de andere kant vind ik het doodeng. Wat nou als ik daar het vruchtje ga afstoten? Het is nu te laat voor pillen en een afspraak met de gynaecoloog. En ik denk dat we beide erg toe zijn om daadwerkelijk weg te gaan. Alleen baal ik er nu van dat we 15 dgn weg gaan. Advies gekregen om terplekke al uit te zoeken waar we terecht kunnen mocht het erg extreem gaan worden qua bloedverlies of koorts krijgen. Ook gaven ze het advies het vruchtje niet mee te nemen naar huis. 2 jaar geleden een abortus ondergaan en dat vruchtje ( van een week of 5 toen) begraven in de tuin. Dat gaat nu dus niet lukken. Maar mijn lichaam heeft het nu al een week laten zitten dus wellicht wil het niet spontaan gaan. Dag van terugkomst hebben we in iedergeval telefonisch contact met de verloskundige.
  • Rapporteren
Reageer
Typ hier je reactie
10 reacties
Verwijderd lid
2 jaar geleden
❤️ heel veel sterkte! Moeilijk nu je net op vakantie bent. Misschien heb je iets aan natuurlijke opwekkers, mocht dit bestaan, en anders hoop ik dat het niet te heftig gaat zijn zo op je vakantie.. 😢
  • Rapporteren
Bubble32
2 jaar geleden
Liefste, ik had ook een slechte echo de dag voor we op reis vertrokken. Langs de ene kant goed om er van tussen te gaan,langs de andere kant was het de slechtste reis van mijn leven. Ook die van mijn partner. Hebben ons totaal niet geamuzeerd en biets genoten. We waren in rouw. Het was al een week of 2 niet meer gegroeid. Ook geen tijd meer voor curretage. Bij mij is het de laatste dag van de reis beginnen bloeden,op het strand. In mijn bikini,gaan spoelen in de zee, maandverband ingelegd en direct hotel gereden. De dag nadien,de dag van ons vertrek, lag het vruchtje volledig in mijn slip.. verschrikkelijk. Ik heb meer dan een week gebloed. Terwijl ik normaal 5 dagen bloed.. ik wens je heel veel sterkte. Ik hoop dat je toch wat kan genieten van je reis. Maar je zal wel enorm veel verdriet voelen. Mijn gevoel daar was helemaal anders geweest als wel alles nog inorde was. Maar natuurlijk moet je wel denken dat het altijd erger kan. En liever nu,dan in verdere toestand.. of dat er iets mis is.. ik voel zoooo met je mee! Liefs!
  • Rapporteren
Bubble32
2 jaar geleden
Je lichaam zal het zowiezo afstoten.. heeft bij mij ook iets langer dan 3 weken geduurd. Maar je lichaam stoot dit zowiezo af, bij de 1 sneller dan de andere.. ik heb enorm veel pijn gehad de dag dat het vruchtje afkwam. Daarna de normale pijn van een menstruatie. Ik wens je heel veel moed en succes
  • Rapporteren
LotteF
2 jaar geleden
Reactie op Bubble32
Liefste, ik had ook een slechte echo de dag voor we op reis vertrokken. Langs de ene kant goed om er van tussen te gaan,langs de andere kant was het de slechtste reis van mijn leven. Ook die van mijn partner. Hebben ons totaal niet geamuzeerd en biets genoten. We waren in rouw. Het was al een week of 2 niet meer gegroeid. Ook geen tijd meer voor curretage. Bij mij is het de laatste dag van de reis beginnen bloeden,op het strand. In mijn bikini,gaan spoelen in de zee, maandverband ingelegd en direct hotel gereden. De dag nadien,de dag van ons vertrek, lag het vruchtje volledig in mijn slip.. verschrikkelijk. Ik heb meer dan een week gebloed. Terwijl ik normaal 5 dagen bloed.. ik wens je heel veel sterkte. Ik hoop dat je toch wat kan genieten van je reis. Maar je zal wel enorm veel verdriet voelen. Mijn gevoel daar was helemaal anders geweest als wel alles nog inorde was. Maar natuurlijk moet je wel denken dat het altijd erger kan. En liever nu,dan in verdere toestand.. of dat er iets mis is.. ik voel zoooo met je mee! Liefs!
Dank je wel voor je persoonlijke verhaal. Inmiddels bijna een week op vakantie en er is nog niets gebeurd. Gelukkig was het bedoeld als luier/ uitrust vakantie. Maar ik ben er veel mee bezig. Elk pijntje en krampje waar dan ook denk ik dat het gaat gebeuren. Mijn koffer zit vol maandverband en pijnstillers. Elke rugzak en tasje ook voor het geval het onderweg gebeurd. Mijn grootste angst is dat het op de luchthaven gebeurd. Dan zit er niets anders op dan het door spoelen en dat lijkt me zo naar. Als het hier gebeurd kijken we of we een mooi plekje vinden om het te begraven. Lijkt me zo vreemd om een mini mensje erin te herkennen. We gaan pas volgende week zondag avond weg. Ik heb besloten om vrijdag de VK te bellen als er nog niets is gebeurd. Hopelijk kan ik dan de week erna zo snel mogelijk naar de gynaecoloog. Het zit mij ook niet heel lekker dat er nu al 2, 5 week een dood vruchtje in mij zit.
  • Rapporteren
Janneke89
2 jaar geleden
Reactie op LotteF
Dank je wel voor je persoonlijke verhaal. Inmiddels bijna een week op vakantie en er is nog niets gebeurd. Gelukkig was het bedoeld als luier/ uitrust vakantie. Maar ik ben er veel mee bezig. Elk pijntje en krampje waar dan ook denk ik dat het gaat gebeuren. Mijn koffer zit vol maandverband en pijnstillers. Elke rugzak en tasje ook voor het geval het onderweg gebeurd. Mijn grootste angst is dat het op de luchthaven gebeurd. Dan zit er niets anders op dan het door spoelen en dat lijkt me zo naar. Als het hier gebeurd kijken we of we een mooi plekje vinden om het te begraven. Lijkt me zo vreemd om een mini mensje erin te herkennen. We gaan pas volgende week zondag avond weg. Ik heb besloten om vrijdag de VK te bellen als er nog niets is gebeurd. Hopelijk kan ik dan de week erna zo snel mogelijk naar de gynaecoloog. Het zit mij ook niet heel lekker dat er nu al 2, 5 week een dood vruchtje in mij zit.
Ik begrijp je volkomen en weet hoe zwaar het is, dus heel veel sterkte🍀. Ik hoop voor je dat het niet op vakantie gebeurd. Ik zou zeker de vk bellen voor een afspraak bij de gyn. Meestal gaat er wel iets van tijd overeen voor je terecht kan. Zelf had ik ook heel veel moeite dat het al 3/4weken in me zat maar niet meer leefde. Dus ik begrijp helemaal hoe je voelt😘
  • Rapporteren
LotteF
2 jaar geleden
Reactie op Bubble32
Liefste, ik had ook een slechte echo de dag voor we op reis vertrokken. Langs de ene kant goed om er van tussen te gaan,langs de andere kant was het de slechtste reis van mijn leven. Ook die van mijn partner. Hebben ons totaal niet geamuzeerd en biets genoten. We waren in rouw. Het was al een week of 2 niet meer gegroeid. Ook geen tijd meer voor curretage. Bij mij is het de laatste dag van de reis beginnen bloeden,op het strand. In mijn bikini,gaan spoelen in de zee, maandverband ingelegd en direct hotel gereden. De dag nadien,de dag van ons vertrek, lag het vruchtje volledig in mijn slip.. verschrikkelijk. Ik heb meer dan een week gebloed. Terwijl ik normaal 5 dagen bloed.. ik wens je heel veel sterkte. Ik hoop dat je toch wat kan genieten van je reis. Maar je zal wel enorm veel verdriet voelen. Mijn gevoel daar was helemaal anders geweest als wel alles nog inorde was. Maar natuurlijk moet je wel denken dat het altijd erger kan. En liever nu,dan in verdere toestand.. of dat er iets mis is.. ik voel zoooo met je mee! Liefs!
Afgelopen week veel ziek geweest. 1 dag sowieso alleen maar moeten overgeven ( echt waar het allemaal vandaan bleef komen...). Daarna doet grieperig gevoel, heel mijn lichaam voelde gammel aan. Donderdag begon ik in de ochtend te bloeden. Vergeet niets. Nog wel de hele dag nauwelijks eetlust(voor mij is dit erg zeldzaam) en ik de avond nog uiteten geweest maar nauwel i ks gegeten. Enzo terug in het hotel moest ik naar de wc, flink aan de diarree geraakt. En een uur later begonnen de echte krampen. Ik kon niet liggen of zitten. Alleen maar lopen. Uiteindelijk en hele periode onder de warme douche gestaan en gehurkt. De krampen dwongen me letterlijk naar beneden. Ik merkte e hr het verschil in de soorten krampen alsof het een soort pers weeen waren. Maar er voel niets te persen. Na in en uit de douche lek begeven moment alsof ik vruchtwater verloor ( geen idee of dat echt zo was, misschien had zich en plasje water in mijn vagina opgehoopt?). Toch weer het idee dat er ontlasting zou komen dus op de wc en in 1 keer had ik het vruchtje ik mijn hand. Waarom ik uitgerekend toen mijn hand tussen mijn benen hield weet ik nog niet maar achteraf ben ik zo blij dat ik het vruchtje vast had en dat het niet in de wc terecht was gekomen. Omdat ik dacht dat het voorbij was ben ik op bed gaan liggen maar dit ging gewoon niet. Kon niet liggen. Had echt zoveel pijn. Zweten, leek wel of ik koorts had. Mijn man heeft ondertussen (niet wetende hoe hij mij moest helpen) staan wapperen als een gek met wappertje. Toch weer naar de wc. Ondertussen koorts opgenomen ( was maar 37.3, voelde als 40) en toen hing er nog een flinke stolsel uit me. Ook daarna voegde ik nog een flink iets uit me komen maar dit heb i niet op kunnen vangen. Ik denk dat het de placenta en het vruchtzakje zijn geweest. Daarna was de pijn ook meteen weg. Vruchtje heeft mijn man in de koelkast gelegd. De volgende dag hebben we diverse instanties gebeld, van de douane tot de ambassade ik Griekenland of we het vruchtje mee naar huis komen nemen. Alsof dit het meest lugubere ooit was, niemand kon ons helpen. Deze casus hadden ze nog niet eerder eerder gehad. We hebben toen maar besloten om het hier te begraven. Onder een granaatappel boom. Later hoorde we dat voor de Grieken granaatappels geluk brengen. Ik heb niet kunnen zien of het een jongen of meisje was. Ik denk steeds aan een meisje en noem haar ook zij.... In het grieks heet een granaatappel Rodi. Dus wij noemen haar nu ook Rodi.
  • Rapporteren
LotteF
2 jaar geleden
En sorry voor de vele autocorrecties. Morgen zijn we weer thuis, dan contact met de verloskundige over hoe verder.
  • Rapporteren
mloes
2 jaar geleden
Reactie op LotteF
Afgelopen week veel ziek geweest. 1 dag sowieso alleen maar moeten overgeven ( echt waar het allemaal vandaan bleef komen...). Daarna doet grieperig gevoel, heel mijn lichaam voelde gammel aan. Donderdag begon ik in de ochtend te bloeden. Vergeet niets. Nog wel de hele dag nauwelijks eetlust(voor mij is dit erg zeldzaam) en ik de avond nog uiteten geweest maar nauwel i ks gegeten. Enzo terug in het hotel moest ik naar de wc, flink aan de diarree geraakt. En een uur later begonnen de echte krampen. Ik kon niet liggen of zitten. Alleen maar lopen. Uiteindelijk en hele periode onder de warme douche gestaan en gehurkt. De krampen dwongen me letterlijk naar beneden. Ik merkte e hr het verschil in de soorten krampen alsof het een soort pers weeen waren. Maar er voel niets te persen. Na in en uit de douche lek begeven moment alsof ik vruchtwater verloor ( geen idee of dat echt zo was, misschien had zich en plasje water in mijn vagina opgehoopt?). Toch weer het idee dat er ontlasting zou komen dus op de wc en in 1 keer had ik het vruchtje ik mijn hand. Waarom ik uitgerekend toen mijn hand tussen mijn benen hield weet ik nog niet maar achteraf ben ik zo blij dat ik het vruchtje vast had en dat het niet in de wc terecht was gekomen. Omdat ik dacht dat het voorbij was ben ik op bed gaan liggen maar dit ging gewoon niet. Kon niet liggen. Had echt zoveel pijn. Zweten, leek wel of ik koorts had. Mijn man heeft ondertussen (niet wetende hoe hij mij moest helpen) staan wapperen als een gek met wappertje. Toch weer naar de wc. Ondertussen koorts opgenomen ( was maar 37.3, voelde als 40) en toen hing er nog een flinke stolsel uit me. Ook daarna voegde ik nog een flink iets uit me komen maar dit heb i niet op kunnen vangen. Ik denk dat het de placenta en het vruchtzakje zijn geweest. Daarna was de pijn ook meteen weg. Vruchtje heeft mijn man in de koelkast gelegd. De volgende dag hebben we diverse instanties gebeld, van de douane tot de ambassade ik Griekenland of we het vruchtje mee naar huis komen nemen. Alsof dit het meest lugubere ooit was, niemand kon ons helpen. Deze casus hadden ze nog niet eerder eerder gehad. We hebben toen maar besloten om het hier te begraven. Onder een granaatappel boom. Later hoorde we dat voor de Grieken granaatappels geluk brengen. Ik heb niet kunnen zien of het een jongen of meisje was. Ik denk steeds aan een meisje en noem haar ook zij.... In het grieks heet een granaatappel Rodi. Dus wij noemen haar nu ook Rodi.
Hee wat knap dat je het helemaal zelf gedaan hebt en ook nog op een vreemde plek. Sterke vrouw! Het is gewoon echt een mini bevalling dus alles wat je beschrijft hoorde er ‘gewoon’ bij. Persdrang, zweten etc. Gelukkig heb je het vruchtje gevonden en kunnen begraven. Je kan thuis wellicht iets als herdenking maken. Veel sterkte met het herstellen van je ‘kleine’ bevalling en het verwerken van dit verlies 🌺
  • Rapporteren
Nikita
2 jaar geleden
Wat een heftige situatie zo op uitrustvakantie.. Ik moet zeggen dat ik het een heel mooie gedachte vind dat je het vruchtje een waardig plekje hebt kunnen geven. Er spreekt zoveel liefde uit! Ik hoop dat ondanks alle narigheid, je na verloop van tijd met wat meer positieve gevoelens aan deze boom kan terugdenken. Rodi, prachtig verhaal en daar hoort een prachtige naam bij❤️
  • Rapporteren