Hoi lieve mensen,
Het is nu ondertussen 5 maanden sinds de geboorte van mijn dochter die 3 dagen postnataal is overleden…
Over anderhalve week moet ik weer gaan werken en start ik weer met mijn studie.
Mijn slaapritme is nog steeds helemaal geflipt. Het is vooral in de avond en in de nacht dat ik veel aan alles moet denken en ruimte geef aan mijn verdriet.
Herkennen mensen dit? Advies? Tips? Mensen die ‘s nachts behoefte hebben om te praten?
Hey,
Ik probeerde altijd zelf wat tijd vrij te maken om ook overdag op een bepaalde manier met het verdriet bezig te zijn. Deed ik dit niet, dan overspoelde het mij veel meer op andere momenten. Misschien kan dat je helpen?