Uitspraken

JolienDV
2 jaar geleden
Volgen
Waarschijnlijk heel herkenbaar voor jullie allen... Geconfronteerd worden met uitspraken die ongetwijfeld goedbedoeld zijn, maar hard aankomen. Veel mensen weten niet wat te zeggen als je het vertelt over je miskraam... En bij sommige reacties heb ik het moeilijk, moet ik nog verwerken... Heb ook nog maar paar dagen geleden het te horen gekregen dat het hartje gestopt was en eergisteren kreeg ik curettage. Op een rijtje: - “Je bent nog jong” - “Er zijn er zo veel die dat voor hebben” (alsof me dat beter doet voelen? Integendeel...) - “Je weet nu toch ten minste dat je zwanger kan worden, dat is toch een opluchting” - De dag van mijn curettage wensten mensen me “veel succes” ... Nog mensen met zulke frustraties? Hoe ga ik ook met dat gevoel om?
  • Rapporteren
Reageer
Typ hier je reactie
19 reacties
Kleinwondertje
2 jaar geleden
Ik heb het boek 'het rouwt in jou' gelezen hier in stond daar ook een stukje over. Heb daar wel wat aan gehad. Het is allemaal super frustrerend, maar mensen die het niet mee gemaakt hebben zullen het ook niet begrijpen, ik denk maar zo denk aan hoe jezelf dacht voor het bij jou gebeurde. Bij het boek zat deze bingo ik kon er wel om lachen. Hoe is je curretage gegaan? Ik heb zelf 2x een poging gedaan met medicatie (gisteren laatste keer) maar dit schiet niet op, dus wil eigenlijk maandag ook bellen voor een curretage maar zie er nog een beetje tegen op. Toch heel veel sterkte💖
  • Rapporteren
Hepziba
2 jaar geleden
Voor mij was het werkelijk een verrassing dat we zwanger waren en is het inderdaad een opluchting geweest, ondanks de miskraam, te weten dat het toch mogelijk is. Aan de ene kant ben ik ook blij met hoe het is gegaan bij ons, de miskraam. Als je sommige verhalen hier leest, weet je dat het altijd erger kan. Ik ben heel dankbaar dat ons zoveel meer verdriet en pijn bespaard is gebleven, ondanks de miskraam. Aan de andere kant wordt ik er wel huiverig van, want we weten nu dat het kan ontstaan en fout kan gaan. We hebben nog geen ervaring met dat het bij ons ook goed kan gaan... Het is best eng om te weten dat je eigenlijk op geen enkel punt echt 'veilig' bent in je zwangerschap. Tijdens mijn weekje ben ik dankbaar geweest voor ieder moment, hoe kort het ook heeft geduurd. Het enige dat mij voor de borst stoot is, van mijn schoonmoeder, die wel degelijk goed ouder is dan ik, maar toch; je bent nog jong. Ik ben 37. Als ik nog een kind wil kunnen baren, mag ik wel opschieten en in dat opzicht ben je al oud als je de 35 passeert... Ik ben er niet tegenin gegaan. Gewoon doorheen geademd zoals ik altijd met kleine irritaties doe.
  • Rapporteren
JolienDV
2 jaar geleden
Reactie op Kleinwondertje
Ik heb het boek 'het rouwt in jou' gelezen hier in stond daar ook een stukje over. Heb daar wel wat aan gehad. Het is allemaal super frustrerend, maar mensen die het niet mee gemaakt hebben zullen het ook niet begrijpen, ik denk maar zo denk aan hoe jezelf dacht voor het bij jou gebeurde. Bij het boek zat deze bingo ik kon er wel om lachen. Hoe is je curretage gegaan? Ik heb zelf 2x een poging gedaan met medicatie (gisteren laatste keer) maar dit schiet niet op, dus wil eigenlijk maandag ook bellen voor een curretage maar zie er nog een beetje tegen op. Toch heel veel sterkte💖
Dank je ❤️ Het is allemaal nog maar net gebeurd... Vandaar dat ik het nog moeilijk heb met vanalles. Bedankt voor de leestip. Ga dat zeker eens bekijken. Dinsdag kregen we te horen dat het hartje gestopt was op 8.5w. Was toen al 11.5w. Missed abortion dus... Omdat gyn net negatieve ervaring had bij een andere patiënt met pillen, raadde ze me curettage aan. Denk dat ik pillen ook niet zou zien zitten... Curettage de dag na het slechte nieuws ondergaan. Op zich valt het best mee hoor. Bij mij was het onder volledige narcose. Alles is vlot gegaan, wel krampen bij het ontwaken maar dat was blijkbaar normaal - had een middel gekregen om baarmoeder te laten krimpen ofzo om het bloeden te stoppen. We zijn vandaag twee dagen later. Ik heb wel nog bloedverlies (kan nog 2w duren) en daarnet nog een stukje weefsel :(. En met dat te zien ben ik nog opgeluchter dat ik voor curettage ben gegaan. Voor de rest niet teveel pijn gehad. Veel sterkte voor je 🍀 het doet me toch veel meer dan ik eerst dacht. Bij vragen of als je je verhaal kwijt wil, hoef je me maar bericht te sturen ❤️ het doet mij wel deugd erover te praten ❤️
  • Rapporteren
JolienDV
2 jaar geleden
Reactie op Hepziba
Voor mij was het werkelijk een verrassing dat we zwanger waren en is het inderdaad een opluchting geweest, ondanks de miskraam, te weten dat het toch mogelijk is. Aan de ene kant ben ik ook blij met hoe het is gegaan bij ons, de miskraam. Als je sommige verhalen hier leest, weet je dat het altijd erger kan. Ik ben heel dankbaar dat ons zoveel meer verdriet en pijn bespaard is gebleven, ondanks de miskraam. Aan de andere kant wordt ik er wel huiverig van, want we weten nu dat het kan ontstaan en fout kan gaan. We hebben nog geen ervaring met dat het bij ons ook goed kan gaan... Het is best eng om te weten dat je eigenlijk op geen enkel punt echt 'veilig' bent in je zwangerschap. Tijdens mijn weekje ben ik dankbaar geweest voor ieder moment, hoe kort het ook heeft geduurd. Het enige dat mij voor de borst stoot is, van mijn schoonmoeder, die wel degelijk goed ouder is dan ik, maar toch; je bent nog jong. Ik ben 37. Als ik nog een kind wil kunnen baren, mag ik wel opschieten en in dat opzicht ben je al oud als je de 35 passeert... Ik ben er niet tegenin gegaan. Gewoon doorheen geademd zoals ik altijd met kleine irritaties doe.
Ik hoop zo hard voor jullie dat je snel terug op wolken mag lopen ❤️ Iedereen verwerkt het idd op zijn eigen manier en stoort zich aan andere dingen of heeft steun aan verschillende dingen. Ik heb het redelijk snel verteld aan mensen die dicht bij me staan. En merk wel dat het deugd doet er over te kunnen praten. Heel veel sterkte ⭐️
  • Rapporteren
Kleinwondertje
2 jaar geleden
Reactie op JolienDV
Dank je ❤️ Het is allemaal nog maar net gebeurd... Vandaar dat ik het nog moeilijk heb met vanalles. Bedankt voor de leestip. Ga dat zeker eens bekijken. Dinsdag kregen we te horen dat het hartje gestopt was op 8.5w. Was toen al 11.5w. Missed abortion dus... Omdat gyn net negatieve ervaring had bij een andere patiënt met pillen, raadde ze me curettage aan. Denk dat ik pillen ook niet zou zien zitten... Curettage de dag na het slechte nieuws ondergaan. Op zich valt het best mee hoor. Bij mij was het onder volledige narcose. Alles is vlot gegaan, wel krampen bij het ontwaken maar dat was blijkbaar normaal - had een middel gekregen om baarmoeder te laten krimpen ofzo om het bloeden te stoppen. We zijn vandaag twee dagen later. Ik heb wel nog bloedverlies (kan nog 2w duren) en daarnet nog een stukje weefsel :(. En met dat te zien ben ik nog opgeluchter dat ik voor curettage ben gegaan. Voor de rest niet teveel pijn gehad. Veel sterkte voor je 🍀 het doet me toch veel meer dan ik eerst dacht. Bij vragen of als je je verhaal kwijt wil, hoef je me maar bericht te sturen ❤️ het doet mij wel deugd erover te praten ❤️
Maar het is ook super logisch dat je het er nog moeilijk mee hebt en dat mag ook!! Ik ben vandaag 4 weken verder sinds het slechte nieuws , en heb het er nog elke dag wel een keer moeilijk mee.. Wat vervelend dat je er pas zo laat achter kwam, die van ons is met 9,2 ongeveer gestopt, en kwamen hier met 10,4 achter. Ik denk dat het fijn is dat je voor de curretage bent gegaan, nu is het tenminste achter de rug. Zolang je nog in dit proces zit kan je het ook niet gaan verwerken. Ook fijn dat je al zo snel terecht kon zeg! Ik ben blij dat je pijn mee viel. Het is echt een heftige gebeurtenis, maar alles gaat zo snel dat je er niet overna denkt, dat komt later pas. Praten is zoo super belangrijk, en vooral met dames die hetzelfde mee maken dat maakt alles zoveel makkelijker. Hetzelfde geld voor mij stuur me gerust een berichtje💖
  • Rapporteren
JolienDV
2 jaar geleden
Reactie op Kleinwondertje
Maar het is ook super logisch dat je het er nog moeilijk mee hebt en dat mag ook!! Ik ben vandaag 4 weken verder sinds het slechte nieuws , en heb het er nog elke dag wel een keer moeilijk mee.. Wat vervelend dat je er pas zo laat achter kwam, die van ons is met 9,2 ongeveer gestopt, en kwamen hier met 10,4 achter. Ik denk dat het fijn is dat je voor de curretage bent gegaan, nu is het tenminste achter de rug. Zolang je nog in dit proces zit kan je het ook niet gaan verwerken. Ook fijn dat je al zo snel terecht kon zeg! Ik ben blij dat je pijn mee viel. Het is echt een heftige gebeurtenis, maar alles gaat zo snel dat je er niet overna denkt, dat komt later pas. Praten is zoo super belangrijk, en vooral met dames die hetzelfde mee maken dat maakt alles zoveel makkelijker. Hetzelfde geld voor mij stuur me gerust een berichtje💖
Amai, al vier weken later... Kan geloven dat de verwerking niet echt kan gebeuren als je weet dat nog niet alles uit je lichaam is... Vandaar dat ik inderdaad blij ben dat alles zo snel is kunnen verlopen. Denk ook echt dat het niet goed voor mijn lichaam zou zijn mocht het er nog lang blijven zitten hebben... Heb het er moeilijk mee dat ik 3 weken lang met hoop heb rondgelopen. En in die drie weken vol enthousiasme het nieuws aan iedereen vertelden. We zaten bijna aan die magische kaap van 12w (hoewel ik ook best weet dat er na 12w nog vanalles kan misgaan, maar toch...). En ben ook wel kwaad op mezelf dat ik niet beter naar mijn lichaam geluisterd heb (had een aantal bloedingen, en mijn 'symptomen' namen wat af of bleven gelijk). Ik weet dat ik er ook niet aan kan doen, het was mijn eerste zwangerschap, dan weet je nog veel niet, maar toch... In mijn hoofd lijkt het alsof het helemaal anders had geweest mocht het op 8w allemaal spontaan gebeurd was. Dan had ik geen 3w "verspild"... Stom he... Maar toch. Tegelijk voelt het inderdaad ook als een nachtmerrie. Of ontwaken uit een droom en nu beseffen dat het allemaal niet echt was. Ik behoor nu zogezegd tot "het clubje" van vrouwen met een miskraam. Tot die 10% die het verdriet moet meemaken. Maar ik voel me zo (nog) niet... Ook stom om te zeggen he, maar toch... Ik vind het enorm fijn dat ik een forum heb om terecht op te kunnen met mijn verhaal. Zonder te moeten nadenken wat ik wel en niet mag zeggen. En begrip te krijgen van mensen die me begrijpen... Dank je! Heel fijn te weten dat ik ergens terecht kan :)
  • Rapporteren
Angelmom1
2 jaar geleden
Sterkte dames het ergste wat je kan mee maken is een kindje verliezen hoe klein het ook is Zelf heb ik maart 2018 afscheid moeten nemen van onze zoon bij 20 weken blijk er iets niet goed te zijn doorgestuurd naar ziekenhuis en naar umcg bleek hij zeer zeldzame ziekte te hebben overlevingskans van 2 maanden we besloten bij 25 weken zwangerschap te beëindigen Inmiddels ben ik september bevallen van onze 2de zoon samen met onze dochter zijn we aan genieten naast toch ook verdriet om de eerste zoon sommige mensen kunnen zo hard zijn heb ik ook wel gemerkt Praat er vooral goed over met je naasten en met mensen die zelfde hebben meegemaakt
  • Rapporteren
JolienDV
2 jaar geleden
Reactie op Angelmom1
Sterkte dames het ergste wat je kan mee maken is een kindje verliezen hoe klein het ook is Zelf heb ik maart 2018 afscheid moeten nemen van onze zoon bij 20 weken blijk er iets niet goed te zijn doorgestuurd naar ziekenhuis en naar umcg bleek hij zeer zeldzame ziekte te hebben overlevingskans van 2 maanden we besloten bij 25 weken zwangerschap te beëindigen Inmiddels ben ik september bevallen van onze 2de zoon samen met onze dochter zijn we aan genieten naast toch ook verdriet om de eerste zoon sommige mensen kunnen zo hard zijn heb ik ook wel gemerkt Praat er vooral goed over met je naasten en met mensen die zelfde hebben meegemaakt
Oh verschrikkelijk... Ik wens je veel sterkte met het verlies van je eerste zoontje en tegelijk een dikke proficiat met je tweede zoontje 💖 Heel dubbel allemaal he :( Ik kan me heel goed inbeelden dat sommige mensen jouw verdriet dat gepaard gaat met de geboorte van je tweede zoon niet kunnen plaatsen of begrijpen. Alsof je zoon nu je vorige zoontje kan vervangen ofzo... En dat mensen ook spreken over je twee kinderen, terwijl jij mama bent van drie prachtige kindjes <3 Dikke knuffel!
  • Rapporteren
Kleinwondertje
2 jaar geleden
Reactie op JolienDV
Amai, al vier weken later... Kan geloven dat de verwerking niet echt kan gebeuren als je weet dat nog niet alles uit je lichaam is... Vandaar dat ik inderdaad blij ben dat alles zo snel is kunnen verlopen. Denk ook echt dat het niet goed voor mijn lichaam zou zijn mocht het er nog lang blijven zitten hebben... Heb het er moeilijk mee dat ik 3 weken lang met hoop heb rondgelopen. En in die drie weken vol enthousiasme het nieuws aan iedereen vertelden. We zaten bijna aan die magische kaap van 12w (hoewel ik ook best weet dat er na 12w nog vanalles kan misgaan, maar toch...). En ben ook wel kwaad op mezelf dat ik niet beter naar mijn lichaam geluisterd heb (had een aantal bloedingen, en mijn 'symptomen' namen wat af of bleven gelijk). Ik weet dat ik er ook niet aan kan doen, het was mijn eerste zwangerschap, dan weet je nog veel niet, maar toch... In mijn hoofd lijkt het alsof het helemaal anders had geweest mocht het op 8w allemaal spontaan gebeurd was. Dan had ik geen 3w "verspild"... Stom he... Maar toch. Tegelijk voelt het inderdaad ook als een nachtmerrie. Of ontwaken uit een droom en nu beseffen dat het allemaal niet echt was. Ik behoor nu zogezegd tot "het clubje" van vrouwen met een miskraam. Tot die 10% die het verdriet moet meemaken. Maar ik voel me zo (nog) niet... Ook stom om te zeggen he, maar toch... Ik vind het enorm fijn dat ik een forum heb om terecht op te kunnen met mijn verhaal. Zonder te moeten nadenken wat ik wel en niet mag zeggen. En begrip te krijgen van mensen die me begrijpen... Dank je! Heel fijn te weten dat ik ergens terecht kan :)
Nee dat lijkt me ook niet goed. Ja dat herken ik, je komt steeds dichterbij die 12 weken, en wilt het dan aan steeds meer mensen vertellen. Wees blij dat je dat gedaan hebt, dan heb je tenminste steun! En ik snap je helemaal hoor na de 12 weken is de kans gewoon veel kleiner... Gek is dat he hoe goed je lichaam alles aan voelt, ik voelde het aan alles 2 dagen na dat het hartje gestopt was, maar de verloskundige aan de telefoon zei dat er niks aan de hand was. Zo zie je maar altijd na je lichaam luisteren!! Het is zeker niet jou fout je kan er niks aan doen, maar het blijft als nog moeilijk. Ik snap die gedachte volledig, ik riep vanaf het begin als het al mis gaat laat het dan maar alsjeblieft vanzelf eruit komen, en gelijk. Maar helaas was ons dit ook niet gegund. Ja gek idee is dat he! Je mag ook altijd op een andere manier dan via hier contact opnemen hoor!
  • Rapporteren
Kleinwondertje
2 jaar geleden
Reactie op Angelmom1
Sterkte dames het ergste wat je kan mee maken is een kindje verliezen hoe klein het ook is Zelf heb ik maart 2018 afscheid moeten nemen van onze zoon bij 20 weken blijk er iets niet goed te zijn doorgestuurd naar ziekenhuis en naar umcg bleek hij zeer zeldzame ziekte te hebben overlevingskans van 2 maanden we besloten bij 25 weken zwangerschap te beëindigen Inmiddels ben ik september bevallen van onze 2de zoon samen met onze dochter zijn we aan genieten naast toch ook verdriet om de eerste zoon sommige mensen kunnen zo hard zijn heb ik ook wel gemerkt Praat er vooral goed over met je naasten en met mensen die zelfde hebben meegemaakt
Wat heftig om dit mee gemaakt te hebben zeg! Gefeliciteerd nog met jou zoontje! Tuurlijk denk dat verdriet altijd blijft, maar hij blijft voor altijd bij jullie gezin horen toch💖
  • Rapporteren
JolienDV
2 jaar geleden
Reactie op Kleinwondertje
Nee dat lijkt me ook niet goed. Ja dat herken ik, je komt steeds dichterbij die 12 weken, en wilt het dan aan steeds meer mensen vertellen. Wees blij dat je dat gedaan hebt, dan heb je tenminste steun! En ik snap je helemaal hoor na de 12 weken is de kans gewoon veel kleiner... Gek is dat he hoe goed je lichaam alles aan voelt, ik voelde het aan alles 2 dagen na dat het hartje gestopt was, maar de verloskundige aan de telefoon zei dat er niks aan de hand was. Zo zie je maar altijd na je lichaam luisteren!! Het is zeker niet jou fout je kan er niks aan doen, maar het blijft als nog moeilijk. Ik snap die gedachte volledig, ik riep vanaf het begin als het al mis gaat laat het dan maar alsjeblieft vanzelf eruit komen, en gelijk. Maar helaas was ons dit ook niet gegund. Ja gek idee is dat he! Je mag ook altijd op een andere manier dan via hier contact opnemen hoor!
Wat stel je voor om dan ergens anders te communiceren? :) Kan ik je toevoegen op Facebook ofzo :) ?
  • Rapporteren
Angelmom1
2 jaar geleden
Reactie op Kleinwondertje
Wat heftig om dit mee gemaakt te hebben zeg! Gefeliciteerd nog met jou zoontje! Tuurlijk denk dat verdriet altijd blijft, maar hij blijft voor altijd bij jullie gezin horen toch💖
Ja ik heb 3 kindjes waarvan 1 engeltje heb plankje op onze kamer daar staat foto en overleidens kaartje met kaarsjes er bij en knuffeltje die hij heeft gekregen in ziekenhuis
  • Rapporteren
Kleinwondertje
2 jaar geleden
Reactie op JolienDV
Wat stel je voor om dan ergens anders te communiceren? :) Kan ik je toevoegen op Facebook ofzo :) ?
Ja dat kan!ik ben alleen niet vindbaar op facebook volgends mij misschien kan ik jou toevoegen?
  • Rapporteren
JolienDV
2 jaar geleden
Reactie op Kleinwondertje
Ja dat kan!ik ben alleen niet vindbaar op facebook volgends mij misschien kan ik jou toevoegen?
Hehe, mij zal je normaal gezien ook niet vinden 🤭 Eventueel e-mailadres? Dan mail ik je mijn nummer en kunnen we whatsappen?
  • Rapporteren
Nikita
2 jaar geleden
'Ach, je hebt er al 1 dus dat is mooi' Na uitleg dat het een tweeling was: 'Ja oké, maar het is maar 1 miskraam'
  • Rapporteren
JolienDV
2 jaar geleden
Reactie op Nikita
'Ach, je hebt er al 1 dus dat is mooi' Na uitleg dat het een tweeling was: 'Ja oké, maar het is maar 1 miskraam'
Ach verschrikkelijk... mensen denken soms echt niet na voor ze iets zeggen...
  • Rapporteren
Nikita
2 jaar geleden
Reactie op JolienDV
Ach verschrikkelijk... mensen denken soms echt niet na voor ze iets zeggen...
Ja, of al voor jou bedenken dat het iig scheelt dat *insert hier random reden.. *. Omgaan met rouwende mensen is lastig maar soms is niets zeggen en gewoon meeleven het enige wat er nodig is..
  • Rapporteren
Irisabella89
2 jaar geleden
Ik kreeg 3 weken na de miskraam de vraag: en ben je weer zwanger? Hallo mag ik zoiets even een plekje geven?! Vond dat echt totaal niet oké die vraag na zoiets heftigs..
  • Rapporteren