Vraag over ontwikkeling verdriet en vermoeidheid na verlies

Hoi allemaal, Op mid januari ben ik bevallen van ons zoontje op bijna 16 weken zwangerschap. De afgelopen maanden waren veel zwaarder dan ik ooit had kunnen voorstellen betreft fysiek, hormonaal en emotioneel herstel. Ik ga volgende week pas weer echt beginnen met werken, al ben ik wel hiervoor meerdere weken wezen buurten en wat klusjes. Ik weet dat rouw geen lineair proces is, maar ik maak me toch een beetje zorgen om een neerwaardse trend. De eerste weken moest ik echt fysiek herstellen en zat ik ook in een veilige bubbel waar ik niet uit wilde, en die kon ik wel goed plaatsen met de situatie. Weliswaar heeeel geleidelijk, maar toch, werd ik stap voor stap wat beter en socialer en ben ik ook wat meer kleine dingen voor werk gaan doen en wezen buurten op werk. Alleen gaat het de afgelopen 5 weken ineens echt slechter met me dan de weken ervoor. Ik voel me heel erg snel vermoeid en echt fysiek uitgeput, ook ben ik veel meer neerslachtig en ervaar ik de wereld op een afstand en huil ik ineens heel erg veel. Ben daarmee bang dat rouw ineens is gaan veranderen in depressie. Tegelijkertijd voelt het gek, dat heel veel verdriet niet bewust gebeurd. Ik ben niet constant of überhaupt veel bezig met het verlies en kan het verlies ook wel plaatsen of accepteren. Maar er komt heel veel verdriet uit dat ik niet kan plaatsen, heel veel enorme moeheid die ook niet past bij punt van herstel waar ik überhaupt was of nu anders had moeten zijn. Onze kinderwens is nier afgenomen na het verlies, maar juist toegenomen. Alleen twijfel ik wel of ik er goed aan doe om zwanger te worden als ik fysiek, hormonaal en emotioneel nog niet hersteld ben. Tegelijkertijd voelt het ook steeds zwaarder om nog niet opnieuw zwanger te zijn en dat de oorspronkelijk uitgerekende datum begin juli wel dichterbij komt. Ik ben heel erg benieuwd hoe dit bij anderen is gegaan. Ik ga deze week ook voor de zekerheid naar de huisarts om bloed te laten prikken, heb namelijk ook veel last van lage weerstand met blaasontsteking en buikgriep en veel zwaar gevoel alsof je een kater hebt. Dus ben ook benieuwd of dit missxhien herkenbaar is voor mensen als een fysieke oorzaak en niet psychische oorzaak. Naja.. genoeg over mij. Ik voel me erg alleen hierin en hoop wat herkenning en steun te halen bij jullie. ❤️