Wie snel zwanger na stilgeboren kindje?

Aller eerst gecondoleerd met het verlies van jullie zoontje maar ook gefeliciteerd met de geboorte van jullie zoontje van hij maakte jullie ouders! 🕊💙 Wij zelf zijn vorig ons zoontje verloren met 25.3 weken en is geboren op 23 november.., ook hier bleek de placenta niet goed. Tot onze verbazing maar ook vreugde, kwamen wij er op 5 maart er achter dat ik opnieuw zwanger was van ons Regenboogje, we hebben mijn placenta ondersteund d.m.v. aspirine te slikken tot de 36 weken en de controles zijn in het Erasmus ziekenhuis opgevolgd en om mij gerust te stellen, ging ik wekelijks naar de VK hier in Vlissingen. Ons zoontje is op 25 oktober gezond en wel geboren met 39.1 weken.

Dankjewel voor je reactie🫶🏼 Jullie ook gecondoleerd én gefeliciteerd met jullie eerste zoontje 🥰 Voor altijd verweven in jullie leven.. 🤍 Wat fijn dat je opnieuw zwanger mocht worden en gefeliciteerd met jullie kleine mannetje!❤️ Hoe ervaarde jij je tweede zwangerschap? Heb je er toch ook wel een beetje van kunnen genieten? Ja, dat van de asperine hoor ik meer. Raadde de gynaecoloog dit aan of heb je hier zelf om gevraagd?

Graag gedaan én ook dank je wel! 💕 Ik moet zeggen; Ik heb de zwangerschap beter doorstaan dan dat ik zelf voor ogen had, ik had vooraf gezegd; mocht het ons nog gegund worden, sluit mij dan maar op want ik ga overal paniek in zien enzo. Maar gelukkig kregen we elke controle goed nieuws en dat gaf mij langzaamaan wel vertrouwen dat het goed zat máár heb wel diverse keren paniek ervaren als ik hem niet voelde, maar wanneer ik met de telefoon in handen stond om de VK te bellen, voelde ik hem weer en is de VK uiteindelijk maar 2x extra bij ons langs geweest omdat ik het écht niet vertrouwde. Of ik echt genoten heb denk ik niet het was allemaal heel dubbel eigenlijk. Ik was nog verdrietig om ons 1e kindje maar ik was ook blij dat het zo goed ging. De aspirine werd direct al aangegeven door de gynaecoloog toen wij voor de nacontrole in het ziekenhuis waren.

Sterkte met het verlies lieve mama❤️ Wij zijn 26 september 2024 erachter gekomen dat het hartje van ons dochtertje plots is gestopt met kloppen bij 29wk. Helaas hebben ze nooit een oorzaak kunnen vinden.. 28e was ze geboren. Onze wens was toen ook groter dan ooit. Ik ben toen 1 keer ongesteld geweest en 2 maanden na de bevalling weer zwanger geraakt. In juli is onze tweede dochter geboren. Ik moet wel toegeven dat ik de 2e zwangerschap veel zwaarder vond dan de eerste en ik denk dat het wel kan komen omdat ik zo snel weer zwanger ben geraakt. Maar achteraf is het zo waard geweest.

Wat bijzonder, elk verhaal is uniek maar onze tijdlijn komt erg overeen. Ook wij zijn ons zoontje verloren met 25 weken door problemen met de placenta, ongeveer 1 week na jullie zoon. En 26 oktober bevallen van onze regenboogbaby. Sterkte met het gemis lieve mama’s. @topic starter, wij zijn dus na ongeveer 4 maanden weer zwanger geworden. Ook hier de bloedverdunners op aanraden van het ziekenhuis en wekelijkse controle. Ik had ook de laatste weken een thuis-ctg voor dagelijkse monitoring. Ons overlijden was onverwachts, waardoor ik de angst nooit heb kunnen loslaten dat het nog een keer zou gebeuren. Wel vond ik de vele controles (hoe moeilijk ook) fijn en gaf het wel weer hoop. Het gemis is er niet minder om, maar dat je armen (weer) zijn gevuld maakt het voor mij wel dragelijker. Ik ben trouwens ingeleid bij 38 weken.

Oh grapje, onze zoon is van begin oktober (voor november, niet erna ;)). Naja een paar weken meer of minder

Allereerst gefeliciteerd en gecondoleerd🤍 Ons zoontje is 22 februari stilgeboren met 27 weken omdat de placenta niet goed was. 23 maart werd ik voor het eerst ongesteld. Daarna zijn we het weer gaan proberen, en 1 mei had ik een positieve test. Het kan dus heel snel gaan als je geluk hebt, maar het is ook normaal als je lichaam nog iets langer nodig heeft om te herstellen. Het ligt er misschien ook een beetje aan hoe snel je de 1e keer zwanger bent geworden, want dat was bij mij ook de 1e maand proberen al gelukt. Ik wens je heel veel kracht toe❤️

Wauw, dit is echt heel bijzonder! Onze Regenboog baby is 25 oktober geboren. Ik heb het overlijden ook nooit los kunnen laten, wat logisch is natuurlijk, bij ons was het, ondanks dat er zorgen waren om de groei, zijn overlijden erg onverwachts. Toen ik opnieuw zwanger raakte was ik bij elke echo eerst aan het zoeken naar het hartje, zelfs toen hij begon met schoppen, was het dat ik eerst bevestiging van het hartje wilde en daarna praten we verder. De psycholoog zei ook; jij weet heus wel dat je kindje niet kan bewegen als het geen hartslag heeft maar het is heel normaal dat je die bevestiging wilt hebben en dat je daarna pas de rest opslaat wat er tegen je gezegd wordt. En natuurlijk wordt het gemis niet minder, onze zoon heeft als 2e naam de naam van zijn broertje gekregen. Maar voor jullie natuurlijk ook nog veel sterkte, hij is weg maar dichterbij dan ooit, hij waakt over jullie en jullie Regenboogje. Ik zie ons zoontje ook echt als cadeautje van ons sterrenkindje. 🕊💙 Knuffels.

Ik werd tussen 24 en 26 ingeleid, dus had ook nog de 25e kunnen worden (wel mooie datum). Herkenbaar hoor, ik had ook helemaal geen vertrouwen. Onze 20-weken echo was perfect maar daarna is het heel hard achteruitgegaan. Twee controles later was er onverwachts geen hartslag meer (vlak ervoor nog gevoeld). Ik zocht daarna ook altijd eerst naar de bevestiging van het hart, ondanks inderdaad de bewegingen die op beeld al te zien waren. En daarna pas praten inderdaad. Ook wij hebben vernoemd met de tweede naam (Mosie ipv Moos). We hebben namelijk een dochter gekregen. Het gemis is er nog altijd, misschien juist wel zichtbaarder dan hiervoor nu je ziet wat er wel is. Lief! Ze zijn er altijd bij 🤍 en ook mooi dat je het zo ziet, een cadeautje van hem 🥰 dikke knuffel

Hey lieve mama, gefeliciteerd met je zoontje maar helaas ook gecondoleerd 🤍 De sterke kinderwens begrijp ik ontzettend goed en wat heb je dat prachtig en herkenbaar omschreven! Op 30 april dit jaar is ons zoontje Fender stilgeboren bij 38+5, nadat we er drie dagen eerder achter kwamen dat zijn hartje niet meer klopte. De oorzaak bleek een ontsteking in de placenta, waardoor Fender niet meer genoeg voedingsstoffen kreeg 😢. Op 19 juni werd ik voor het eerst ongesteld. Na een hele lange cyclus en een paar negatieve tests had ik op 29 juli toch een positieve test. Inmiddels ben ik 23+4 weken zwanger van ons regenboogkindje, Fenders zusje 🌈🩷 Ik ben dus 2,5 maand na de geboorte van ons voldragen kindje weer zwanger geraakt. Fysiek voel ik me best oké. Ik merk wel dat mijn bekkenbodem nog niet helemaal is hersteld en dat ik soms wat rustiger aan moet doen. Mentaal is deze zwangerschap ontzettend pittig 😅 Sowieso omdat ik ook nog veel aan het rouwen ben. Ik heb daarnaast veel last van angsten en vind het moeilijk om daarmee om te gaan. Heb hier gelukkig hulp voor en onze omgeving is heel begripvol. Ik wil je veel sterkte wensen de komende tijd en ik zou het je gunnen dat je snel weer in verwachting mag raken van een prachtig regenboogbroertje of zusje voor jullie zoontje ❤️

Hoi lieve mama, Gefeliciteerd en gecondoleerd met je zoontje. Heel herkenbaar wat je meemaakt. Afgelopen 30 september ben ik bevallen van onze lieve, stilgeboren dochter dochter Nora Mare (27 weken en 3 dagen). Er zijn stolsels in de placenta aangetroffen, maar oorzaak- gevolg is niet helder. De gynaecoloog vertelde ons dat we na de eerste menstruatie er weer voor konden gaan. En dat wilden we met zoveel liefde in ons hart. Na de eerste menstruatie was ik weer zwanger, zo’n anderhalve maand later. Ik ben nu 5 weken en een paar dagen. Het is allemaal heel pril, maar we zijn er ontzettend blij mee. Ik probeer niet vanuit angst te leven en ben besloten elke horde te vieren. Af en toe heb ik gesprekken met een psycholoog waarin ik mijn angsten en verdriet bespreek. Het is gek dat allerlei gevoelens nu door elkaar lopen. Fysiek voel ik mij oké. Ik wil je veel liefde en vertrouwen wensen en dat je weer snel zwanger mag geraken!

Gecondoleerd met het verlies van jullie zoontje. Wij zijn in 2021 sterrenouders geworden van ons kindje, ook na een slechte 20wekenecho. Wij moesten de resultaten afwachten van het klinisch genetisch onderzoek waarna wij het weer opnieuw zijn gaan proberen. Ik was na 4 maanden weer zwanger van ons regenboogje. Hij is inmiddels 3 jaar. Er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan ons overleden kindje denk, toch heeft zij een goed plekje in ons hart gekregen. Ons zoontje kan haar niet vervangen maar heeft wel veel goed gemaakt en zorgde ervoor dat ik de kracht had om door te gaan. Heel veel sterkte met het verlies. En alle hoop op geluk voor de toekomst. 🫶

Gecondoleerd met het verlies van jullie zoontje. Afgelopen augustus ben ik bevallen van onze zoon na 18 weken zwangerschap. Begin oktober ben ik weer ongesteld geworden. De maand erna had ik een positive test.

Gefeliciteerd met de geboorte van jullie zoontje. Wat vreselijk dat jullie hem maar zo kort fysiek bij jullie hebben gehad. Ik had precies hetzelfde gevoel als jij. De nesteldrang en kinderwens is zo mega groot. Wij hebben echter sterk het advies gekregen van professionals (gynaecologen, rouwtherapeut en psychiater) om het verlies eerst mentaal goed te verwerken, ookal kreeg ik lichamelijk ook snel weer groen licht. Bij ons is het wel een andere situatie. Ik mag niet natuurlijk zwanger worden ivm ernstige endometriose. Ons sterrenkindje Donna is op 18 september 2025 geboren en was dan ook een ivf kindje. Wij hebben in januari gesprekken staan voor informatie over een cerclage, ivm oorzaak vroeggeboorte cervix insufficiëntie. In maart hebben wij een gesprek voor informatie over een eventuele terugplaatsing van ons enige embryo dat we nog hebben. Ik verdronk na Donna’s geboorte in verdriet en er werd postnatale depressie vastgesteld. Vandaar dat wij langer de tijd nemen om alles te verwerken. Niet alleen de stilgeboorte van Donna maar ook alles wat we daarvoor medisch al hebben meegemaakt. Elke situatie is anders, maar mijn advies is wel om bij een therapeut aan te kloppen die gespecialiseerd is in rouw en verlies en hun advies op te volgen!

Het spijt me voor je dat dit hebt meegemaakt.. Ik had zelf na 4 maanden weer een positieve test. Het bloeden na de geboorte duurde bij mij ook wel 6 weken. Tijdens deze zes weken had ik 1 dag extreem bloedverlies zelfs met ziekenhuis opname als gevolg, De artsen dachten dat dat mijn menstruatie geweest zou kunnen zijn, gewoon door al het bloeden heen dus. Wanneer ik de eerste keer precies ongesteld werd weet ik dus niet. Deze zwangerschap lijkt wel goed te gaan trouwens, nu al over de helft. Maar lastig blijft het wel. Sterkte!

Aller eerst wat verschrikkelijk dat je dit hebt meegemaakt! Wij hebben helaas ook een stilgeboren zoontje van 21 weken na een slechte 20 weken echo, hij is geboren in juni. Wij hebben gewacht op het complete DNA en erfelijkheidsonderzoek en kregen fysiek gezien wel direct groen licht. Wel heb ik eerst een eerste menstruatie afgewacht omdat ik heb helaas al eerder een miskraam gehad toen ik direct zwanger raakte zonder menstruatie en waarschijnlijk omdat mijn baarmoederslijmvlies zichzelf niet goed had opgebouwd en het daar mis is gegaan. dus deze keer wilde ik eerst een menstruatie hebben. Ook om het te zien als een soort van kleine ontzwanger periode. Hierna zijn we er weer voor gegaan en ben ik direct weer zwanger geraakt. Hier kwamen wij dus in augustus achter. Het is redelijk vlot op elkaar maar het voelt heel erg goed. Wij stonden er vooral in met het idee we zien wel of het ons gegeven is en of het gaat lukken, maar ook vooral met het idee dat het altijd spannend zal zijn of er een gezond kindje bij mag komen, nu maar ook over 2 jaar nog. Inmiddels ben ik bijna 20 weken zwanger en staan we nog steeds met een goed gevoel achter onze beslissing om er zo snel weer voor te gaan. Het is zeker super spannend en op sommige momenten ook écht heel erg zwaar. Die roze wolk heb ik hier nog niet meegemaakt de afgelopen maanden, hopelijk krijgen we volgende week na een goede 20 weken echo wat meer rust..

Ik lees graag even mee… Vorige week zijn we na 27 weken zwangerschap ons zoontje verloren. Op de echo bij 24 weken bleek hij groeiachterstand te hebben, na doorverwijzing naar een academisch ziekenhuis en veel gesprekken bleek zijn hartje spontaan gestopt… De oorzaak wordt nog onderzocht maar alles wijst naar de placenta die heel erg klein bleek. We gaan kapot van verdriet en zullen ons eerste kindje nooit vervangen of vergeten maar door dit alles is de kinderwens nog zo veel groter…

Vorig jaar September een stilgeboren zoontje gekregen. Nadien een hevige fluxus van 2.5liter. Advies was herstel van half jaar tot jaar. Was echter met 3 maand weer zwanger, ik voelde me zo ontzettend verdrietig en leeg. Heb nu een hele lieve baby, ik voel me zo getroost nu zij er is 😀

Gefeliciteerd en gecondoleerd met jullie zoon! 17 juni van dit jaar ben ik bevallen van onze zoon Stef. Hij had een ernstige hartafwijking en was niet met het leven verenigbaar. We hebben daarom de zwangerschap bij 20 weken afgebroken. Alle onderzoeken waren gelukkig snel binnen. Hieruit kwam dat er genetisch niks fout zat en dat het pure pech was. We kregen daarom meteen groen licht om het opnieuw te proberen. De derde cyclus na mijn bevalling was het raak. Ik ben nu 17 weken zwanger van ons tweede zoontje. De reden waarom we snel opnieuw waren begonnen, had te maken dat onze eerste zwangerschap lang had geduurd. Je weet natuurlijk nooit hoe snel je zwanger raakt. Dat het zo snel lukte is aan de ene kant heel fijn en aan de andere kant ook erg pittig. Je rouwt om het ene kind en je hebt veel angsten om de nieuwe zwangerschap. Gelukkig heb ik veel steun vanuit het ziekenhuis, verloskundigenpraktijk en de psycholoog. Het lukt me steeds beter om te genieten. Heel veel sterkte met alles!

Zijn hier ook mensen die hun kindje hebben verloren na een fertiliteitstraject en daarna natuurlijk zwanger zijn geraakt?