TW: angsten tijdens zwangerschap na verlieservaring
Hey,
Vorig jaar is op 30 april ons prachtige zoontje Fender stilgeboren na 38 weken zwangerschap zonder complicaties. De oorzaak was een ontsteking in de placenta.
Vrij snel na zijn geboorte ben ik weer zwanger geraakt: ik ben inmiddels 30+2. Ik merk dat hoe verder ik kom, de angst om ook dit kindje te verliezen steeds groter wordt.. Alle controles zijn steeds supergoed en ik voel ons meisje over het algemeen goed bewegen.
Ik heb de hele tijd superveel zin om alvast kleertjes enzo uit te wassen, dus ik wilde daar net mee beginnen. Toen werd ik ineens overvallen door de angst dat het weer mis zal gaan en nu durf ik de kleertjes niet meer uit te wassen, bang voor de confrontatie dat ik het eigenlijk weer voor niks zou doen..
We hebben de afgelopen dagen best wat nare dingen meegemaakt met de zwangerschap (die uiteindelijk heel erg meevielen en alles gaat gelukkig goed, maar wel veel stress). Daarom wilde ik juist even op een positieve manier ermee bezig door de kleertjes te wassen. Maar dat is blijkbaar nu ook niet de manier..
Eigenlijk twee vragen:
Hoe zijn jullie omgegaan met dit soort dingen? Ik zal die kleertjs toch een keer moeten wassen…
Hebben jullie andere ideeën om even positief met de zwangerschap bezig te zijn?
Alvast bedankt 🥰