Lea ❤️

Caatjeh
2 maanden geleden
Volgen
Op 29 juli ben ik bevallen van ons eerste kindje: Lea. Een week eerder waren bij 22+3 mijn vliezen gebroken. We hoopten zo dat ze zou blijven groeien in mijn buik. Ik had met alle liefde weken platgelegen maar helaas kreeg ik last van ontstekingen en koorts, en moest ze geboren worden. Ik ben voor veel dingen dankbaar: dat de bevalling zichzelf aandiende, de lieve zorgmedewerkers in het ziekenhuis, de vrijwilligers die wikkeldoeken maken voor stilgeboren kindjes, make-a-memorie en voor alle steun van familie, vrienden en collega’s. We hebben 4 augustus een mooi samenzijn thuis georganiseerd en Lea samen naar het crematorium gebracht. Zo verdrietig dat die vliezen braken. Lea was helemaal gezond, alleen ‘het huisje’ was niet goed. Ik mis haar elke dag. Nu 1,5 week na de crematie voel ik me leeg en verward. Mijn energie fluctueert enorm ondanks de staalpillen. En het liefste zoeken we afleiding. Hoeveel tijd heb je nodig voordat je weer aan het werk kan.. Zou een vakantie helpen.. En zal het in de toekomst lukken om een kindje te krijgen? Ik ben immers al 37. Als ik het niet meer weet, denk ik aan het nummer van Jason Mraz dat we hebben gedraaid tijdens het afscheid van Lea: ‘Love is still the answer’. Een dikke knuffel voor iedereen die te maken heeft met verlies.
  • Rapporteren
Reageer
Typ hier je reactie
9 reacties
Chapa
2 maanden geleden
Lieve mama gefeliciteerd met je lief meis en ook gecondoleerd met dit verlies. Het doet steeds weer pijn om te lezen dt er een sterrenkindje bij komt, want j wenst immers dt ieder kindje hier mag blijven 😪. Ik heb bij het verliezen vn onze kleine meis een maand vacantie genomn in een andere omgeving. Ik voelde me helemaal kapot en wist even geen raad. Dat heeft mij heel wat geholpen en kon na 6 weken weer aan ht werk. Dat verdriet verschilt per persoon, maar troost vindt j altijd in deze groep. Al die vragen zulln nu nog komen hoe het nog pril is en we zijn er voor je als j j wenst te uiten🤍
  • Rapporteren
sasx
2 maanden geleden
Lieve Mama van Lea ⭐️. Gefeliciteerd en gecondoleerd met je prachtige dochter. Doe vooral waar jij behoefte aan hebt, niks moet he. Luister naar jezelf. En mocht je vragen of iets hebben, wij zijn er voor je.
  • Rapporteren
Mirandap86
2 maanden geleden
Gefeliciteerd en gecondoleerd met de geboorte van jullie dochter. Het is een verwarrende periode waarin je echt je tijd moet nemen. Wat het beste is om te doen is voor iedereen verschillend, doe waar jij je goed bij voelt dat is het allerbelangrijkste, meningen van anderen doen er hierbij niet toe. En er zijn genoeg vrouwen die na de 40 nog zwanger raken, misschien geeft dat je wat vertrouwen.
  • Rapporteren
Margreetjes
2 maanden geleden
Gefeliciteerd en gecondoleerd, die woorden horen niet in één zin samen. Wat een prachtige naam heeft jullie dochter! Ik snap je onzekerheid wat betreft leeftijd. Ben zelf ook 37.......
  • Rapporteren
S_Lion
2 maanden geleden
Wat een verdriet. Heel veel sterkte 🤍
  • Rapporteren
Spruit1505
2 maanden geleden
Wat verschrikkelijk dat ook jij dit meemaakt. Ik wil je feliciteren en condoleren met de geboorte van Lea. Wat fijn dat je ook dankbaar kan zijn voor hoe sommige dingen zijn gegaan ondanks het grote verdriet wat je hebt. Dat je je leeg en verward voelt is in mijn eigen heel normaal. Je hebt een prachtige dochter, maar helaas is het ook jou niet gegund om haar fysiek bij je te hebben. Qua werk is het voor iedereen heel verschillend. Ik ben op 1 april bevallen met 33+5 en ik zit momenteel nog steeds thuis. Doe waar jij je goed bij voelt. Het is nu heel belangrijk om naar jezelf te luisteren en te doen waar jij je goed bij voelt. Wij vonden het zelf erg fijn om even weg te zijn en vooral om niet thuis te worden confronteerd met al haar spulletjes. Dus wij hebben ons een tijdje teruggetrokken samen. Liefs♡
  • Rapporteren
Vlindertje3
2 maanden geleden
Wat ontzettend verdrietig dat jullie Lea moeten missen, zo welkom! Mooi dat je ook de dankbare punten kunt zien al. Logisch dat je je leeg en verward voelt. Een kindje moeten begraven is niet logisch, dat wil je niet. Het wisselende in energie herken ik heel erg. Ene dag gaat wat beter dan de andere. Vergeet ook niet dat het mentale stuk veel energie vraagt. Wij zijn direct na de begrafenis er 2 nachten tussen uit geweest. Heel fijn was dat. Even met zijn tweeën. Mijn man was uiteindelijk er veel sneller aan toe om te gaan werken, voordat hij aan het werk ging zijn we weer twee nachten weg geweest. Het hielp ons echt om even tot elkaar te komen, maar ook zo lekker dat je dan niks hoeft. Niet te koken, niet af te wassen. Alles uit handen. Erg fijn! Yara is 22 april geboren na een zwangerschap van bijna 22 weken. Wij hebben deze zelf afgebroken omdat ze chromosoomafwijking heeft die niet met het leven verenigbaar is. Weer naar het werk ging ik na ongeveer 2 maand. Veel met onze psycholoog over gehad, zij gaf aan dat zodra we ook maar een beetje voelden dat we aan het werk wilden we moesten gaan. Anders word die drempel hoger en hoger.1 Ik ben begonnen met 2 keer 2 uurtjes en zit nog maar op 12 uur van de 32 uur die ik normaal werk. Daar heb ik al 2 maand over gedaan. Het kost me behoorlijk wat energie, maar gelukkig heb ik een werkgever die daar rekening mee wil houden.
  • Rapporteren
Caatjeh
één maand geleden
Dankjulliewel voor jullie reacties ❤️
  • Rapporteren
T WM
één maand geleden
Gefeliciteerd en gecondoleerd met jullie dochter ❤
  • Rapporteren